تغییر رویکرد نظامی رژیم صهیونیستی پس از عملیات طوفان الاقصی

به گزارش مجله خبری نگار، همزمان با هزارمین روز از جنایت و نسل‌کشی رژیم صهیونیستی در غزه، شماری از سرشناس‌ترین خبرنگاران و تحلیلگران این شبکه در یک یادداشت ویژه با عنوان «اسرائیل دیگر آن اسرائیلِ سابق نیست»، تصویری کم‌سابقه از پیامد‌های جنگ‌افروزیِ طولانی در منطقه ارائه کردند؛ تصویری که از فرسایش همه‌جانبه این رژیم، کاهش مشروعیت بین‌المللی، بحران‌های اجتماعی و سیاسی و محدودیت‌های قدرت نظامی اسرائیل حکایت دارد.

«دانا وایس» تحلیلگر ارشد این شبکه با اشاره به تحولات پس از هفتم اکتبر (عملیات طوفان الاقصی) گفت: «در یک لحظه تمام دنیای ما فرو ریخت و پس از آن اسرائیل دیگر اسرائیلِ سابق نبود.»

وی تأکید کرد که دکترین امنیتی رژیم صهیونیستی که همواره بر جنگ‌های کوتاه‌مدت، اجتناب‌ناپذیر و برخوردار از حمایت بین‌المللی استوار بود، اکنون جای خود را به جنگی هزار روزه در هفت جبهه داده است؛ جنگی که بدون راهبرد روشن ادامه دارد.

وایس همچنین از کاهش ارزش جان انسان‌ها، افزایش شمار کشته‌های نظامی، گسترش فرار از خدمت وظیفه و تغییر ارزش‌های بنیادین رژیم صهیونیستی به عنوان دیگر پیامد‌های این جنگ یاد کرد و افزود که اسرائیل اکنون، جز اتکا به بخشی از جامعه آمریکا، در انزوای جهانی قرار گرفته است.

«نیر دووری» خبرنگار نظامی شبکه ۱۲ نیز با اذعان به محدودیت‌های قدرت نظامی رژیم اسرائیل گفت که هزار روز جنگ نشان داد این رژیم توان تحمل جنگ‌های فرسایشی را ندارد.

وی افزود که ارتش و نیرو‌های ذخیره به شدت فرسوده شده‌اند، ذخایر و ظرفیت تولید مهمات محدود است و عملیات نظامی به تنهایی قادر به میریت بحران‌ها در غزه، لبنان، سوریه و ایران نیست.

دووری تأکید کرد که بدون راهبرد سیاسی و توافق‌های دیپلماتیک، دستاورد‌های نظامی وجود نخواهد داشت و ادامه این وضعیت، هم انسجام داخلی و هم مشروعیت بین‌المللی اسرائیل را بیش از پیش تضعیف می‌کند.

«اوهد خمو» دیگر تحلیلگر این شبکه نیز هشدار داد که بزرگ‌ترین تهدید پیش روی رژیم صهیونیستی، شکاف‌های داخلی و تداوم چنددستگی در اراضی اشغالی است.

در همین حال، «عراد نیر» با اشاره به تغییر نگاه جهانی نسبت به رژیم صهیونیستی گفت که همدلی گسترده کشور‌های جهان پس از هفتم اکتبر، جای خود را به موجی از انتقاد‌ها داده است.

وی تصریح کرد که سیاستمداران اسرائیلی با اظهارات افراطی، فرماندهان با رویکرد‌های انتقام‌جویانه و انتشار گسترده تصاویر جنگ توسط نظامیان در شبکه‌های اجتماعی، موجب تشدید فشار‌های بین‌المللی شدند.

به گفته این تحلیلگر، بحران انسانی در نوار غزه اکنون اسرائیل را تا دادگاه‌های بین‌المللی کشانده و حتی بازگشت «دونالد ترامپ» رئیس جمهوری آمریکا به کاخ سفید نیز نتوانسته حمایت نامحدود از این رژیم را تضمین کند.

در بخش دیگری از این گزارش، «گای وارون» با تشریح وضعیت شمال سرزمین‌های اشغالی اعلام کرد که منطقه الجلیل پس از دو جنگ در شرایطی بسیار شکننده قرار دارد.

وی با استناد به آمار‌های جدید گفت که ۸۵ درصد جمعیت الجلیل در طول جنگ این منطقه را ترک کرده‌اند، بیش از نیمی از آنان از آسیب‌های شدید روانی سخن گفته‌اند، ۸۴ درصد کسب‌وکار‌های منطقه آسیب دیده‌اند و نزدیک به نیمی از آنها به تعطیلی یا مهاجرت فکر می‌کنند؛ موضوعی که به گفته او نشان‌دهنده فرسایش سرمایه اجتماعی و اقتصادی در شمال رژیم صهیونیستی در نزدیکی مرز لبنان است.

«تمیر اشتاینمن» نیز با اشاره به کشته‌شدگان هفتم اکتبر تأکید کرد که با گذشت هزار روز، نه درد خانواده‌ها کاهش یافته و نه مقام‌های نظامی و سیاسی مسؤولیت این فاجعه را به عهده گرفته‌اند.

وی تصریح کرد که هیچ اقدامی نمی‌تواند «لکه ننگ» فرماندهان و سیاستمدارانی را که در جلوگیری از این رخداد ناکام بودند، پاک کند و اسرائیل همچنان در انتظار تشکیل کمیسیون تحقیق، مجازات مسئولان و روشن شدن حقیقت است.

«دفنا لیئل» خبرنگار سیاسی شبکه ۱۲ نیز ضمن انتقاد از عملکرد کابینه نتانیاهو، اعلام کرد که با وجود مطالبه گسترده افکار عمومی برای تشکیل کمیسیون تحقیق، وی تاکنون از آغاز تحقیقات درباره ناکامی‌های هفتم اکتبر جلوگیری کرده است.

او هشدار داد که در حالی که ارتش نسبت به فرسودگی و احتمال فروپاشی ساختار خود هشدار می‌دهد، نتانیاهو همچنان از پذیرش مسئولیت و اصلاح ساختار‌ها خودداری می‌کند و در نتیجه، خطر تکرار بحرانی مشابه هفتم اکتبر همچنان پابرجا است.

رژیم صهیونیستی با حمایت آمریکا از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ (۱۵ مهر ۱۴۰۲) جنگ ویرانگری را علیه ساکنان نوار غزه به راه انداخت، اما به اهداف خود یعنی نابودی جنبش حماس و بازگرداندن اسرای صهیونیست از راه جنگ نرسید و مجبور به توافق آتش بس با این جنبش شد. رژیم صهیونیستی از زمان برقراری آتش بس، از اجرای بخشی از مفاد آن سرباز زده و به تجاوزگری خود علیه نوار غزه ادامه داده است.