۱۰ حقیقت تکان‌دهنده در مورد ارتباط دیابت و زوال عقل

به گزارش مجله خبری نگار، برای درک این رابطه پیچیده، محققان ده عامل کلیدی را شناسایی کردند که این همبستگی نزدیک را توضیح می‌دهند و یافته‌ها مکانیسم‌های جدیدی را آشکار می‌کنند که ممکن است راه را برای استفاده از دارو‌های دیابت در پیشگیری و درمان زوال عقل هموار کند.

۱. افزایش خطر زوال عقل در بیماران دیابتی

داده‌ها نشان می‌دهد که افراد دیابتی تا ۶۰ درصد بیشتر از افراد غیر دیابتی در معرض ابتلا به زوال عقل هستند و مطالعات، دوره‌های مکرر افت قند خون را با ۵۰ درصد افزایش خطر زوال شناختی مرتبط دانسته‌اند.

۲. مقاومت به انسولین به مغز گسترش می‌یابد

مقاومت به انسولین (علت اصلی دیابت نوع ۲) محدود به کبد و عضلات نیست، بلکه به مغز نیز گسترش می‌یابد. در بیماران آلزایمر، این مقاومت، توانایی سلول‌های عصبی را در استفاده مؤثر از گلوکز مختل می‌کند و در نتیجه منجر به از دست رفتن عملکرد‌های شناختی می‌شود.

۳. مفهوم «دیابت نوع ۳»

مغز ۲۰٪ از انرژی بدن را مصرف می‌کند، اگرچه تنها ۲٪ از وزن کل بدن را تشکیل می‌دهد. در موارد زوال عقل، مغز توانایی خود را در استفاده از گلوکز از دست می‌دهد، که باعث شد محققان از اصطلاح "دیابت نوع ۳" برای توصیف این بیماری استفاده کنند.

۴. تأثیر آلزایمر بر سطح قند خون

تحقیقات نشان داده است که بیماران مبتلا به آلزایمر اغلب در طول روزه‌داری، حتی بدون ابتلا به دیابت، سطح قند خون بالایی را تجربه می‌کنند.

مطالعات ژنتیکی همچنین نشان داده‌اند که ژن مسئول افزایش خطر ابتلا به آلزایمر (APOE۴) حساسیت بدن به انسولین را کاهش می‌دهد.

۵. آسیب به رگ‌های خونی: حلقه‌ی مشترک

دیابت به رگ‌های خونی مغز آسیب می‌رساند و جریان خون و اکسیژن به سلول‌های عصبی را کاهش می‌دهد. همچنین سد محافظ مغز را تضعیف می‌کند و به مواد مضر اجازه عبور می‌دهد و باعث التهاب بافت مغز می‌شود - عواملی که به شدت با زوال عقل مرتبط هستند.

۶. از دارو‌های دیابت تا درمان زوال عقل

داروی «ممانتین» نمونه‌ای از تحقیقات دارویی است که بین حوزه‌های مختلف در حال حرکت است، زیرا در ابتدا برای درمان دیابت ساخته شده بود، قبل از اینکه اثربخشی آن در تسکین علائم متوسط ​​تا شدید آلزایمر کشف شود.

۷. متفورمین: نگهبان بالقوه مغز

متفورمین، رایج‌ترین داروی درمان دیابت، به نظر می‌رسد فراتر از کاهش قند خون، از مغز محافظت می‌کند، زیرا مطالعات نشان داده است که میزان زوال عقل در بین مصرف‌کنندگان آن کاهش یافته است و در حال حاضر روی افراد غیر دیابتی آزمایش می‌شود.

۸. دارو‌های GLP-۱: نتایج امیدوارکننده

دارو‌هایی مانند سماگلوتید (که شامل تزریق‌های اوزمپیک نیز می‌شود) نتایج مثبتی در کاهش خطر زوال عقل نشان داده‌اند و در برخی مطالعات از متفورمین بهتر عمل کرده‌اند.

دو کارآزمایی بالینی بزرگ (Evoke و Evoke Plus) در حال بررسی تأثیر این دارو بر بیماران مبتلا به اختلال شناختی خفیف هستند.

۹. انسولین داخل بینی: چالش‌های تزریق

محققان در تلاشند تا با استفاده از اسپری‌های بینی که انسولین را مستقیماً به مغز می‌رسانند، بر مشکل مقاومت به انسولین در مغز غلبه کنند.

علیرغم نتایج اولیه امیدوارکننده در مورد بهبود حافظه و کاهش سرعت کوچک شدن مغز، چالش همچنان در مورد دوز دارویی است که به مغز می‌رسد و ایمنی طولانی مدت آن.

۱۰. مهارکننده‌های SGLT۲: امید‌های جدید

دارو‌های این دسته به عنوان یک گزینه امیدوارکننده در کاهش خطر زوال عقل ظاهر شده‌اند، زیرا آنها برای افزایش دفع قند در ادرار و کاهش التهاب در مغز عمل می‌کنند و آنها را به گزینه‌ای مؤثر برای پیشگیری از زوال عقل عروقی و بیماری آلزایمر در بیماران دیابتی تبدیل می‌کنند.