دانشمندان از افزایش بی‌سابقه‌ی یک بیماری خطرناک مفصلی نگران هستند

به گزارش مجله خبری نگار، یک تیم بین‌المللی از دانشمندان، بزرگترین مطالعه ثبت‌شده در مورد آرتریت روماتوئید را انجام دادند که ۹۵۳ منطقه در سراسر جهان را از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۲۱ پوشش می‌داد. مشخص شد که میزان ابتلا به این بیماری در این مدت، به‌ویژه در میان جوانان، به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته است. این مطالعه در مجله Annals of the Rheumatic Diseases (ARD) منتشر شده است.

آرتریت روماتوئید یک بیماری التهابی مزمن است که در آن سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت‌های خود بدن، در درجه اول مفاصل، حمله می‌کند. این بیماری باعث درد، تورم و سفتی می‌شود و با گذشت زمان می‌تواند منجر به تخریب مفاصل و از دست دادن تحرک شود. این بیماری همچنین می‌تواند بر اندام‌های داخلی تأثیر بگذارد و کیفیت زندگی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

محققان دریافته‌اند که نه تنها تعداد کلی موارد ابتلا هر ساله در حال افزایش است، بلکه بار سیستم مراقبت‌های بهداشتی نیز در حال افزایش است. این افزایش به ویژه در بین گروه‌های سنی جوان‌تر و در کشور‌هایی با سطح زندگی بالا قابل توجه است. اگرچه قبلاً اعتقاد بر این بود که چنین کشور‌هایی با این بیماری بهتر کنار می‌آیند، اما داده‌ها خلاف این را نشان می‌دهند. بریتانیا، ایرلند و نیوزیلند بیشترین نابرابری‌های منطقه‌ای را در شیوع این بیماری دارند. این بدان معناست که حتی در یک کشور واحد، برخی مناطق بار بسیار سنگین‌تری را نسبت به سایر مناطق تجربه می‌کنند.

نویسندگان تأکید می‌کنند که عوامل اقتصادی تنها علت این نابرابری نیستند. به عنوان مثال، ژاپن با وجود افزایش سریع جمعیت در حال پیر شدن، موفق به کاهش میزان ابتلا به این بیماری شده است. این امر به لطف برنامه‌های تشخیص زودهنگام، استفاده گسترده از دارو‌های مدرن و شیوه‌های غذایی که التهاب را کاهش می‌دهند، امکان‌پذیر شده است.

دانشمندان همچنین این وضعیت را تا سال ۲۰۴۰ پیش‌بینی کردند. آنها تخمین می‌زنند که میزان ابتلا به آرتروز در کشور‌های کم‌درآمد و با درآمد متوسط ​​به دلیل افزایش جمعیت و زیرساخت‌های ناکافی مراقبت‌های بهداشتی افزایش خواهد یافت. در همین حال، کشور‌های توسعه‌یافته قادر خواهند بود از طریق پیشگیری فعال، به‌ویژه از طریق ترک سیگار، میزان ابتلا را تا حدی کاهش دهند. در برخی مناطق، مانند چین، ترک سیگار می‌تواند مرگ و میر ناشی از آرتروز را تقریباً ۱۷ درصد کاهش دهد.

نویسندگان امیدوارند که مدلی که توسعه داده‌اند به ارزیابی دقیق‌تر خطرات و نیاز‌های واقعی مناطق خاص کمک کند. این امر امکان گذار از اقدامات کلی به استراتژی‌های مراقبت‌های بهداشتی هدفمندتر و متناسب با شرایط محلی را فراهم می‌کند.