چرا علم نمی‌تواند درمانی برای همه بیماری‌ها ایجاد کند؟

پزشکی با جهش‌ها و مرز‌ها در حال پیشرفت است، اما درمان قطعی که بشریت مدت‌هاست آرزویش را دارد، هنوز از واقعیت دور است. نشریه پاپیولار مکانیکس مقاله‌ای در مورد چالش‌هایی که مانع ایجاد یک نوشدارو می‌شوند، منتشر کرد.

به گزارش مجله خبری نگار، پزشکی با جهش‌ها و مرز‌ها در حال پیشرفت است، اما درمان قطعی که بشریت مدت‌هاست آرزویش را دارد، هنوز از واقعیت دور است. نشریه پاپیولار مکانیکس مقاله‌ای در مورد چالش‌هایی که مانع ایجاد یک نوشدارو می‌شوند، منتشر کرد.

وقتی دارو‌های مصنوعی جدید مانند سولفونامید‌ها و آسپرین در قرن بیستم در دسترس پزشکان قرار گرفتند، در ابتدا به عنوان نوشدارو در نظر گرفته می‌شدند. با این حال، بعداً مشخص شد که آسپرین عوارض جانبی خطرناک متعددی دارد و سولفونامید‌ها رشد باکتری‌های مقاوم به دارو را تقویت می‌کنند. همین داستان در مورد آنتی‌بیوتیک‌ها نیز صدق می‌کند که اکنون در دوز‌های بسیار بالاتری نسبت به اوایل پیدایش خود در دهه ۱۹۴۰ استفاده می‌شوند.

دانشمندان می‌گویند که نوشدارو فقط می‌تواند در اساطیر یونان وجود داشته باشد. در واقعیت، هیچ قرص شفابخشی وجود ندارد - این به دلیل ماهیت پیچیده بدن انسان است.

بیشتر دارو‌ها با تعامل با گیرنده‌ها، که بدن ما طیف وسیعی از آنها را دارد، بر بدن تأثیر می‌گذارند. گیرنده‌های بسیار زیادی وجود دارد و دانشمندان دائماً گیرنده‌های جدیدی را کشف می‌کنند. به عنوان مثال، وقتی علم گیرنده‌های آدرنرژیک را که به آدرنالین و نوراپی نفرین پاسخ می‌دهند کشف کرد، دارو‌هایی تولید شدند که اثرات این ترکیبات هورمونی را تقلید می‌کنند و فشار خون را افزایش یا کاهش می‌دهند. در تئوری، این ساده است، اما در عمل، فشار خون همیشه تغییر نمی‌کند. علاوه بر این، مسدودکننده‌های آدرنرژیک و مسدودکننده‌های آدرنرژیک نیز بر گیرنده‌های آدرنرژیک واقع در برونش‌ها، کبد و سایر اندام‌ها تأثیر می‌گذارند. این بدان معناست که درمان موفقیت‌آمیز نیاز به اقدام هدفمند دارد که تنها از طریق استفاده از دارو‌های مختلف قابل دستیابی است. علاوه بر این، افراد مختلف می‌توانند ویژگی‌های فیزیولوژیکی بسیار متفاوتی داشته باشند، بنابراین بدون انواع داروها، انتظار درمان مؤثر به سادگی غیرممکن است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری