کالکالیست: تونل‌های موشکی زیرزمینی بزرگترین چالش اسرائیل است

به گزارش مجله خبری نگار، نشریه کالکالیست چاپ اسرائیل در گزارشی نوشت: تونل‌های موشکی زیرزمینی که امروز به یکی از بزرگترین چالش‌های نظامی اسرائیل و آمریکا در برابر ایران تبدیل شده، ریشه در تصمیم‌های آدولف هیتلر در اواخر جنگ جهانی دوم دارد. در حالی که ارتش آلمان استفاده از پرتابگر‌های متحرک موشک V۲ را برای پنهان شدن در جنگل‌های اروپا توصیه می‌کرد، هیتلر اصرار داشت موشک‌ها از یک دژ غیرقابل نابودی بتنی شلیک شوند. او ساخت پایگاهی عظیم در شمال فرانسه (واتن) را آغاز کرد، اما متفقین آن را شناسایی و بمباران کردند. هیتلر که از شکست به خشم آمده بود، دستور پروژه بزرگتری به نام «لا کوپل» (گنبد) را داد: تونلی به وسعت کیلومتر‌ها با پنج سکوی پرتاب و گنبدی بتنی به ضخامت ۵ متر که قرار بود در برابر هر بمبی مقاومت کند.

متفقین بار دیگر این پروژه را کشف کردند و با بمب‌های ضدبونکر «تول‌بوی» به آن حمله کردند. سه تونل تخریب و آلمان مجبور به تخلیه شد. هیتلر ناچار شد به توصیه نظامیان گوش دهد و پرتابگر‌های متحرک را به کار گیرد. این روش بسیار موثر بود و متفقین برای متوقف کردن حملات V۲، به جای شکار پرتابگرها، زنجیره تامین موشک‌ها را هدف گرفتند. اما درس بزرگ این دوره برای آینده روشن بود: پایگاه‌های زیرزمینی عمیق، اگر به درستی ساخته شوند، تقریبا غیرقابل نابودی هستند.

پس از جنگ، شوروی و آمریکا در رقابت تسلیحاتی، فلسفه نازی‌ها را برای ساخت سیلو‌های موشکی هسته‌ای عمیق و گسترده به کار گرفتند. اما با افزایش دقت بمب‌ها در دهه ۱۹۷۰، این سیلو‌ها آسیب‌پذیر شدند و پرتابگر‌های متحرک دوباره اهمیت یافتند. در پایان قرن بیستم، ترکیب سیستم‌های زیرزمینی و متحرک به استاندارد قدرت‌های بزرگ (چین، روسیه، هند، پاکستان و کره شمالی) تبدیل شد. ایران هم همین الگو را با «شهر‌های موشکی» در دل کوه‌ها دنبال کرده است.

تفاوت ایران در طراحی ویژه برای شلیک مداوم و طولانی مدت است؛ پرتابگر‌ها می‌توانند از تونل‌های متعدد خارج شوند، شلیک کنند و ظرف چند دقیقه بازگردند یا حتی از داخل سالن‌های زیرزمینی شلیک کنند. این مجموعه‌ها دارای امکانات برای حضور طولانی‌مدت نیرو‌ها هستند و با در‌های انفجاری به بخش‌های متعدد تقسیم می‌شوند. کوه‌ها خود به عنوان سپری طبیعی در برابر بمب‌ها عمل می‌کنند و سنگ و زمین انرژی انفجار را جذب می‌نمایند.

علیرغم دهه‌ها تجربه، هیچ ارتشی هنوز راه‌حل قطعی برای نابودی کامل شهر‌های موشکی زیرزمینی پیدا نکرده است. چالش‌های اصلی شامل عمق زیاد تونل‌ها، کمبود اطلاعات دقیق، تقسیم شدن بخش‌ها با در‌های انفجاری و جذب ضربه توسط سنگ و زمین است. در جنگ خلیج فارس ۱۹۹۱ و جنگ‌های اخیر، تلاش‌ها برای شکار پرتابگر‌های متحرک موفقیت کامل نداشته و نابودی کامل این پایگاه‌ها همچنان دشوار باقی مانده است.

نتیجه آنکه ایده شهر موشکی که هیتلر ۸۰ سال پیش برای ایجاد وحشت در بریتانیا طراحی کرد، حالا به یکی از موثرترین استراتژی‌های دفاعی ایران تبدیل شده است. تونل‌های موشکی که در دل کوه‌ها پنهان شده‌اند، پاسخ دشمنان اسرائیل به برتری هوایی و اطلاعاتی آن کشور هستند. چالش نابودی این تهدید ۸۰ ساله، هنوز حل نشده باقی مانده و برای هر کشوری که قصد حمله به تاسیسات هسته‌ای و موشکی ایران را داشته باشد، یک معمای نظامی بزرگ است.