چین در حال توسعه یک موشک کروز پنهانکار و جمع‌وجور برای مقابله با جنگنده‌های J-۲۰ و J-۳۵

به گزارش مجله خبری نگار،چین در حال توسعه یک موشک کروز پنهانکار و جمع‌وجور است که برای قرارگیری در محفظه‌های داخلی تسلیحات نسل جدید جنگنده‌های پنهانکار این کشور طراحی شده. اسناد منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی چین نشان می‌دهند که این موشک مخصوص استفاده در جنگنده‌های J-۲۰ و J-۳۵ ساخته می‌شود.

در این اسناد، موشکی توصیف شده که طول آن کمتر از ۴ متر و قطر آن کمتر از ۸۵ سانتیمتر است؛ ابعادی که دقیقاً با محدودیت محفظه تسلیحات داخلی جنگنده‌های نسل پنجمی چین همخوانی دارد. این موشک می‌تواند بدون آشکار کردن هواپیما برای رادار‌های دشمن، حمل شود و به جنگنده اجازه می‌دهد هنگام نزدیک شدن به هدف، سطح مقطع راداری خود را پایین نگه دارد.

جنگنده‌های J-۲۰ و J-۳۵ برای کاهش احتمال شناسایی، به حمل داخلی سلاح‌ها متکی هستند. موشکی که در این محفظه‌ها جا شود می‌تواند همراه جنگنده به اعماق منطقه تحت کنترل دشمن نفوذ کند و تنها در نزدیکی نقطه پرتاب از محفظه خارج شود؛ در نتیجه زمان دیده شدن آن توسط حسگر‌های دشمن بسیار محدود می‌شود.

ویژگی‌های آیرودینامیکی با هدف کاهش شناسایی

طراحی این موشک را دارای بدنه‌ای یکپارچه با بال‌های ثابت و دم V شکل را نشان می‌دهد. بال‌ها در یک آرایش موازی قرار دارند و بخش عقب موشک به یک خروجی موتور با لبه‌های دندانه‌دار مجهز است. این نوع خروجی به پراکندگی امواج رادار کمک کرده و احتمال شناسایی را کاهش می‌دهد.

دم V شکل نقش دومی نیز دارد: این بخش کمک می‌کند تا خروجی داغ موتور در برابر حسگر‌های مادون قرمز، به‌ویژه حسگر‌هایی که از پایین یا عقب نگاه می‌کنند، پنهان‌تر شود. این عامل یک لایه دیگر به قابلیت پنهانکاری موشک اضافه می‌کند.

تمام ویژگی‌های قابل مشاهده در طراحی، روی کاهش شناسایی در برابر سیستم‌های راداری و مادون قرمز متمرکز شده‌اند؛ رویکردی مشابه آنچه در طراحی هواپیما‌های پنهانکار دیده می‌شود.

سامانه پیشرفته کاهش ردپای مادون قرمز

در این موشک، سیستم دقیقی برای کاهش حرارت خروجی موتور گنجانده شده است. چهار نازل خنک‌کننده اطراف خروجی موتور قرار گرفته‌اند که هوای سرد را به جریان گاز‌های داغ تزریق می‌کنند و ردپای مادون قرمز را کاهش می‌دهند.

خروجی موتور در پشت یک پوشش خارجی قرار گرفته تا داغ‌ترین بخش‌ها از اکثر زوایا قابل مشاهده نباشند. لایه‌ای از عایق پشمی سنگی دور موتور را پوشانده تا انتقال حرارت به بدنه کاهش یابد.

دم V شکل نیز هنگام نگاه از عقب، بخشی از خروجی را پنهان می‌کند. مجموع این تدابیر یک ساختار چندلایه برای کاهش دید حرارتی از زوایای مختلف ایجاد می‌کند. طبق اسناد طراحی، این چیدمان قرار است کارآیی پنهانکاری مادون قرمز را به‌طور قابل توجهی افزایش دهد.

برد و پیامد‌های راهبردی

این موشک برای پرواز زیرصوت طراحی شده است. سرعت کروز آن حدود ۰.۷۱ ماخ و سرعت نهایی نزدیک به ۰.۷۵ ماخ است. برد آن نیز بیش از ۱،۳۰۰ کیلومتر ذکر شده است.

سرعت زیرصوت باعث کاهش حرارت و نویز می‌شود و به حفظ پنهانکاری کمک می‌کند. برد بلند به جنگنده چینی اجازه می‌دهد موشک را از فاصله‌ای دور و خارج از محدوده دفاعی دشمن شلیک کند. یک جنگنده پنهانکار می‌تواند موشک را بسیار دورتر از دسترس بسیاری از سامانه‌های دفاع دریایی پرتاب کند.

اسناد منتشر شده، این موشک را با AGM-۱۵۸C LRASM آمریکایی مقایسه کرده‌اند. موشک آمریکایی برای قرارگیری در محفظه داخلی جنگنده‌هایی مانند F-۳۵ یا F-۲۲ بسیار بزرگ است و باید به‌صورت خارجی حمل شود؛ معضلی که سطح مقطع راداری را افزایش می‌دهد.

طراحی جمع‌وجور موشک چینی این محدودیت را از میان برداشته است. جنگنده و موشک هر دو تا لحظه پرتاب پنهان باقی می‌مانند؛ موضوعی که می‌تواند نحوه استفاده از چنین تسلیحاتی را در سناریو‌های دریایی سطح بالا تغییر دهد.

این مفهوم نشان می‌دهد چین به دنبال سامانه‌ای برای درگیری با اهداف دریایی دوربرد است. یک موشک پنهانکار قابل حمل در محفظه داخلی، همراه با ناوگانی شامل بیش از ۲۰۰ فروند J-۲۰، می‌تواند چالشی پیچیده برای دفاع دریایی ایجاد کند. میزان کارآیی واقعی این سامانه، اما به آزمایش‌ها و عملکرد میدانی آن بستگی خواهد داشت.

منبع:روزیاتو