دارو‌های نقرس خطر بروز حمله قلبی و سکته مغزی را کاهش میدهند!

نتایج یک مطالعه گسترده جدید نشان می‌دهد؛ دارو‌هایی که معمولاً برای درمان نقرس تجویز می‌شوند، می‌توانند خطر بروز حمله قلبی و سکته مغزی را نیز کاهش دهند؛ یافته‌ای که می‌تواند رویکرد‌های درمانی این بیماری شایع را متحول کند.

به گزارش مجله خبری نگار/سیناپرس، نقرس، یکی از رایج‌ترین انواع آرتریت التهابی، با درد شدید و التهاب در مفاصل همراه است و میلیون‌ها نفر در سراسر جهان به آن مبتلا هستند. پژوهشگران می‌گویند افراد مبتلا به نقرس به‌طور کلی در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی قرار دارند.

در این مطالعه که روی بیش از ۱۰۰ هزار بیمار انجام شده، محققان به بررسی تأثیر دارو‌های کاهنده اسید اوریک پرداختند؛ موادی که عامل اصلی ایجاد کریستال‌های دردناک در مفاصل هستند. این کریستال‌ها زمانی شکل می‌گیرند که اسید اوریک در بدن به‌درستی دفع نشود.

بر اساس یافته‌ها، بیمارانی که توانستند سطح اسید اوریک خون خود را طی ۱۲ ماه نخست درمان به کمتر از ۶ میلی‌گرم در دسی‌لیتر برسانند، در مقایسه با سایرین، طی یک دوره پنج‌ساله با ۹ درصد کاهش خطر بروز حوادث قلبی‌عروقی جدی مانند سکته قلبی و مغزی مواجه شدند.

در این میان، داروی «آلوپورینول» که در بیش از ۹۹ درصد موارد برای بیماران تجویز شده بود، نقش کلیدی در کاهش سطح اسید اوریک ایفا کرده است.

پژوهشگران همچنین دریافتند: هرچه سطح اسید اوریک پایین‌تر باشد، مزایای سلامت بیشتر است؛ نه‌تنها تعداد حملات نقرس کاهش می‌یابد، بلکه خطر مشکلات قلبی نیز کمتر می‌شود. این اثر محافظتی به‌ویژه در افرادی که از قبل در معرض خطر بالای بیماری‌های قلبی بودند، چشمگیرتر گزارش شده است.

با این حال، محققان تأکید می‌کنند که این مطالعه رابطه علت و معلولی مستقیم را اثبات نمی‌کند. یکی از فرضیه‌های مطرح این است که کاهش التهاب‌های شدید ناشی از حملات نقرس می‌تواند به بهبود وضعیت قلبی‌عروقی کمک کند.

آنها همچنین به محدودیت‌هایی در داده‌ها اشاره می‌کنند، از جمله اینکه بسیاری از حملات نقرس به سیستم‌های درمانی گزارش نمی‌شوند و بیماران اغلب آنها را به‌صورت خوددرمانی کنترل می‌کنند.

کارشناسان بر این باورند که با توجه به شیوع بالای نقرس، حتی کاهش نسبی خطر بیماری‌های قلبی می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر سلامت عمومی داشته باشد. با این حال، تنها حدود ۲۷ درصد از بیماران در این مطالعه توانسته‌اند به سطح هدف اسید اوریک (کمتر از ۶) دست یابند؛ موضوعی که نشان‌دهنده ضرورت بهبود مدیریت درمان است.

در نهایت، پژوهشگران پیشنهاد می‌کنند تمرکز بیشتر بر درمان هدفمند و کنترل دقیق سطح اسید اوریک می‌تواند علاوه بر کنترل نقرس، به کاهش خطر بیماری‌های قلبی و مرگ‌ومیر ناشی از آنها نیز کمک کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری