اندونزی در تلاش برای توسعه سوخت‌های زیستی به‌منظور کاهش واردات انرژی

به گزارش مجله خبری نگار از خبرگزاری آنتارا، «باهلیل لحدالیا»، وزیر انرژی و منابع معدنی اندونزی اعلام کرد که اجرای برنامه‌های بیودیزل یا زیست‌دیزل (B۵۰/بی‌۵۰) و بیواتانول یا اتانول زیستی (E۲۰/ای‌۲۰) به‌عنوان راهبردی کلیدی برای دستیابی به خودکفایی انرژی در دستورکار قرار دارد.

وی روز گذشته در کاخ «مردکا» اندونزی گفت: در وهله اول باید تولید نفت خود را بهینه کنیم، در مرحله دوم به تنوع‌بخشی مانند [سوخت ترکیبی]بی‌۵۰ نیاز داریم که می‌تواند واردات گازوئیل را کاهش دهد. در مرحله سوم، اجرای برنامه‌ای‌۲۰ را پیش ببریم.

بر اساس این گزارش، تسریع در توسعه سوخت‌های زیستی در کنار افزایش تولید نفت، بخشی از تلاش‌های دولت اندونزی برای مقابله با بحران انرژی جهانی ناشی از جنگ خاورمیانه است.

انتظار می‌رود که برنامه اجباری «بی‌۵۰» که قرار است از اول ژوئیه (تیر/مرداد) اجرایی شود، مصرف سوخت‌های فسیلی را سالانه حدود ۴ میلیون کیلو لیتر کاهش دهد. سوخت «بی۵۰» ترکیبی از ۵۰ درصد روغن پالم خام (CPO) و ۵۰ درصد گازوئیل فسیلی است.

همچنین برآورد شده است که اجرای این برنامه تا سال ۲۰۲۶ حدود ۱۵۷.۲۸ تریلیون روپیه (حدود ۹.۱۸ میلیارد دلار) صرفه‌جویی ارزی برای اندونزی به همراه داشته باشد.

در همین حال، برنامه «ای۲۰» که شامل ترکیب ۲۰ درصد بیواتانول در بنزین است، برای اجرای اجباری در سال ۲۰۲۸ هدف‌گذاری شده و با هدف کاهش واردات بنزین دنبال می‌شود.

وزارت انرژی اندونزی در نظر دارد که برای پشتیبانی از این طرح، تولید بیواتانول را از سال ۲۰۲۷ در منطقه «مِراوکه» در «پاپوآی جنوبی» آغاز کند؛ طرحی که به برنامه توسعه ۵۰۰ هزار هکتار مزارع نیشکر مرتبط است.

در کنار توسعه سوخت‌های زیستی، دولت اندونزی استفاده از گاز طبیعی فشرده (CNG) را نیز به‌عنوان جایگزینی برای کاهش وابستگی به واردات گاز مایع (LPG) بررسی می‌کند.

به گفته انرژی و منابع معدنی اندونزی، مصرف سالانه گاز مایع در این کشور حدود ۸.۶ میلیون تن است، در حالی که تولید داخلی تنها حدود ۱.۶ تا ۱.۷ میلیون تن را پوشش می‌دهد. وی همچنین با اشاره به این چالش‌ها تأکید کرد که ذخایر انرژی اندونزی در کوتاه‌مدت در وضعیت ایمن قرار دارد.

وی با بیان اینکه «وضعیت انرژی ملی ما، از جمله فرآورده‌هایی مانند گازوئیل و بنزین، بالاتر از حداقل استاندارد ملی است.»، افزود که وضعیت تأمین نفت خام مورد نیاز پالایشگاه‌های داخلی نیز در شرایط مشابهی قرار دارد.

دولت اندونزی پیشتر از طریق شرکت نفت و گاز دولتی «پرتامینا» قیمت گاز مایع (LPG) غیریارانه‌ای را تا حدود ۱۸ درصد افزایش داد؛ اقدامی که در پی رشد قیمت‌های جهانی انرژی و جنگ در خاورمیانه انجام شده است.