چگونه کمبود‌های تغذیه‌ای بدن مان را بدون آزمایش دادن متوجه شویم؟

به گزارش مجله خبری نگار،وقتی غذا می‌خورید، به این فکر می‌کنید که چه مواد مغذی به بدن‌تان می‌رسد؟ اصلا بدن‌تان می‌تواند آن را به شکل مناسب تجزیه کند؟ فهمیدن این موضوع که بدن‌تان مواد مغذی کلیدی را به اندازه دریافت می‌کند، مهم است. علامت‌هایی در بدن وجود دارد که در مورد کمبود مواد مغذی مانند یک شاخص عمل می‌کند. پس آنها را بشناسید و زیر نظر داشته باشید.

خستگی بی‌دلیل

خستگی یکی از عوارض جانبی رایج کمبود آهن است که می‌تواند به کم‌خونی منجر شود که با سطح پایین گلبول‌های قرمز خون مشخص می‌شود. همچنین کم‌خونی در برخی موارد با رنگ‌پریدگی غیرطبیعی ظاهر می‎شود. اما یادتان نرود سایر بیماری‌ها نیز می‌توانند باعث خستگی بیش از حد شوند، از جمله بیماری قلبی، افسردگی یا بیماری تیروئید.

مو‌های شکننده و خشک

مو که عمدتاً از پروتئین تشکیل شده است، به عنوان یک نشانگر تشخیصی مفید برای کمبود‌های تغذیه‌ای عمل می‌کند. وقتی مو‌های یک فرد مسن شکننده، خشک و کم‌پشت به نظر می‌رسد، اغلب نشانه ناکافی بودن رژیم غذایی اوست. مو‌های شکننده ممکن است نشانه‌ای از کمبود اسید‌های چرب ضروری، پروتئین، آهن و سایر مواد مغذی باشد. ریزش مو با افزایش سن طبیعی است. اما اگر مو‌ها با سرعت غیرمعمولی شروع به ریزش کنند، ممکن است کمبود مواد مغذی علت آن باشد.

ناخن‌های شیاردار یا قاشقی شکل

مانند مو، ناخن‌ها نیز به عنوان یک نشانه هشداردهنده اولیه از رژیم غذایی ناکافی عمل می‌کنند. ناخن قاشقی شکل، که در آن ناخن مانند قاشق از بستر ناخن به سمت بالا انحنا پیدا می‌کند (وضعیتی به نام کویلونیشیا) می‌تواند نشانه‌ای از کم‌خونی فقر آهن باشد. اگر کم خونی ناشی از فقر آهن دارید، پزشک ممکن است قرص آهن و غذا‌های غنی از آهن را توصیه کند.

مشکلات دهان

ترک خوردن یا التهاب گوشه‌های دهان می‌تواند نشانه هشدار دهنده کمبود ریبوفلاوین (B ۲) یا کمبود آهن باشد. زبان رنگ‌پریده یا متورم غیرمعمول، نشانه هشداردهنده کمبود آهن یا ویتامین B است. وضعیتی به نام سندروم سوزش دهان، که همچنان محققان را گیج می‌کند، ممکن است زمانی ایجاد شود که سطح آهن، روی یا ویتامین B به زیر سطح مورد نیاز برسد.

اسهال

اسهال مزمن گاه نشانه سوءجذب است؛ به این معنی که مواد مغذی به طور کامل جذب بدن نمی‌شوند. سوءجذب می‌تواند در اثر عفونت، جراحی، دارو‌های خاص، مصرف الکل و اختلالات گوارشی مانند بیماری سلیاک و بیماری کرون ایجاد شود. اگر اسهال مداوم دارید، مشورت با پزشک ضروری است.

بی تفاوتی یا زودرنجی

تغییرات خلقی بی‌دلیل، به خصوص احساس بی‌تفاوتی یا تحریک‌پذیری، در برخی موارد از علایم یک بیماری جدی مانند افسردگی است. همچنین می‌تواند نشانه این باشد که بدن شما انرژی مورد نیاز خود را دریافت نمی‌کند.

بی‌اشت‌هایی

با افزایش سن، اشتها اغلب کاهش می‌یابد. جوانه‌های چشایی حساسیت خود را از دست می‌دهند. اگر فعالیت شما نیز کمتر شود، ممکن است به کالری کمتری نیاز داشته باشید. برخی از دارو‌ها نیز می‌توانند اشتها را کاهش دهند. کمبود مزمن اشتها علامت هشدار دهنده جدی است و ممکن است شما در معرض خطر کمبود‌های تغذیه‌ای باشید. دلایل زیادی برای کمبود اشتها با افزایش سن وجود دارد، از جمله بیماری‌های جدی، افسردگی، مصرف دارو‌های خاص و زوال عقل. اگر متوجه شدید که به دلیل کاهش اشتها، وعده‌های غذایی خود را حذف می‌کنید، با پزشک‎تان صحبت کنید.