کشف ارتباط بین تحلیل عضلات در سالمندان و سیروز کبدی

دانشمندان دانشگاه سیچوان کشف کرده‌اند که از دست دادن توده عضلانی مرتبط با سن، خطر ابتلا به بیماری کبد چرب غیرالکلی، از جمله جدی‌ترین شکل آن، سیروز، را افزایش می‌دهد.

به گزارش مجله خبری نگار، مجله Frontiers in Nutrition اشاره می‌کند که بحث حول محور سارکوپنی، کاهش توده عضلانی اسکلتی و قدرت که با افزایش سن رخ می‌دهد، می‌چرخد. عدم ورزش منظم در بزرگسالان مسن‌تر، انگیزه برای حفظ توده عضلانی را کاهش می‌دهد و در نتیجه از دست دادن آن را تسریع می‌کند. برخی از شرایط سلامتی مانند دیابت، فشار خون بالا، بیماری ریه و عفونت‌ها نیز در اختلال در متابولیسم و ضعف عضلانی نقش دارند.

تجزیه و تحلیل نشان داد که سارکوپنی در بین بیماران مبتلا به بیماری کبد چرب در مقایسه با بیماران بدون آن، با ۲۳٪ در مقابل ۱۵٪، شیوع بیشتری دارد. علاوه بر این، وجود سارکوپنی با افزایش ۱.۵۸ برابری خطر ابتلا به خود بیماری کبد چرب همراه بود. احتمال ابتلا به فیبروز، مرحله‌ای که در آن بافت اسکار در کبد تشکیل می‌شود و خطر سیروز را افزایش می‌دهد، نیز دو برابر شد.

محققان خاطرنشان کردند که این رابطه در روش‌های مختلف ارزیابی توده عضلانی ثابت بود، اما به روش مورد استفاده برای تشخیص بیماری کبد بستگی داشت. قوی‌ترین همبستگی‌ها زمانی مشاهده شد که تشخیص بیماری کبد چرب با توموگرافی کامپیوتری (CT) تأیید شد، در حالی که اهمیت آماری زمانی کاهش یافت که در برخی از تجزیه و تحلیل‌ها از اندازه‌گیری کشسانی بافت گذرا استفاده شد.

به گفته محققان، آتروفی عضلانی می‌تواند به عنوان یک عامل خطر قابل اصلاح در نظر گرفته شود. با این حال، با توجه به تفاوت در روش‌های تشخیصی و طرح‌های مطالعه، هنوز برای تأیید رابطه علت و معلولی مستقیم بین از دست دادن عضلات و بیماری کبد چرب زود است.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری