یک مطالعه بحث‌برانگیز، تعریف سنتی مرگ را به چالش می‌کشد

به گزارش مجله خبری نگار، این مطالعه پیشنهاد می‌کند که مرگ را به عنوان یک فرآیند تدریجی در نظر بگیریم که می‌تواند پس از توقف عملکرد‌های اساسی بدن، در یک دوره زمانی ادامه یابد. در حالی که علم به طور سنتی مرگ را به عنوان از دست دادن برگشت‌ناپذیر عملکرد مغز و گردش خون تعریف کرده است، تعداد فزاینده‌ای از محققان با استناد به شواهدی مبنی بر اینکه برخی از تظاهرات هوشیاری ممکن است حتی پس از توقف فعالیت ظاهری مغز ادامه یابد، شروع به زیر سوال بردن این تعریف کرده‌اند.

یک محقق از دانشگاه ایالتی آریزونا یک بررسی علمی گسترده انجام داد که شامل ده‌ها مطالعه در مورد آنچه برای فرد در هنگام مرگ اتفاق می‌افتد، از جمله تحقیقات تجربه نزدیک به مرگ، مطالعات فعالیت الکتریکی در مغز افراد در حال مرگ و تحقیقات بالینی در مورد سطح هوشیاری در هنگام حملات قلبی بود.

این تجزیه و تحلیل نشان داد که تقریباً ۲۰ ٪ از بازماندگان ایست قلبی، تجربیات آگاهانه خود را در دوره‌هایی که تصور می‌شد مغز از کار افتاده است، به یاد می‌آورند. علاوه بر این، ثبت‌های مغزی از انسان‌ها و حیوانات در حال مرگ، سطوح فعالیت عصبی را بیش از فعالیت بیداری طبیعی نشان داده است.

در موارد دیگر، برخی از بیمارانی که دچار توقف کامل گردش خون شدند - یعنی زمانی که قلب از تپش ایستاد - متعاقباً توانایی یادآوری ضمنی آنچه در اطرافشان اتفاق می‌افتاد را نشان دادند و این امر سؤالاتی را در مورد زمان توقف واقعی هوشیاری مطرح کرد.

آزمایش‌های آزمایشگاهی همچنین نشان داده‌اند که متابولیسم، فعالیت مغز و جریان خون در مغز و اندام‌های پستانداران پس از دوره‌هایی که از محدودیت‌های پذیرفته‌شده قبلی فراتر می‌روند، قابل بازیابی هستند، که به گفته محقق آنا فاولر، نشان می‌دهد که مرگ بیولوژیکی فوراً و غیرقابل برگشت رخ نمی‌دهد.

فاولر در کنفرانس انجمن آمریکایی پیشرفت علم توضیح داد که شواهد اخیر نشان می‌دهد عملکرد‌های بیولوژیکی و عصبی به طور ناگهانی متوقف نمی‌شوند، بلکه به تدریج در طول چند دقیقه یا حتی چند ساعت کاهش می‌یابند، به این معنی که مرگ یک فرآیند تدریجی است و نه یک رویداد آنی.

او افزود که این نتایج ممکن است منجر به تعریف مجدد مرگ به عنوان فرآیندی شود که می‌توان در مراحل مختلف در آن مداخله کرد، که می‌تواند بر مکانیسم‌های احیای پزشکی آینده و زمان‌بندی اهدای عضو تأثیر بگذارد، به ویژه با توجه به مطالعاتی که نشان می‌دهد فعالیت عصبی در مغز ممکن است تا ۹۰ دقیقه پس از اعلام مرگ ادامه یابد.

در همین زمینه، دکتر سام پرنیا، مدیر تحقیقات مراقبت‌های ویژه و احیا در دانشکده پزشکی لانگون دانشگاه نیویورک، خاطرنشان کرد که برخی افراد ممکن است بتوانند در نتیجه ادامه فعالیت مغز برای مدتی پس از ایست قلبی، اعلام مرگ خود را بشنوند.

تحقیقات او که شامل بازماندگان تجربیات نزدیک به مرگ می‌شد، مواردی از بیمارانی را نشان داد که قبل از احیا، از نظر بالینی مرده تلقی می‌شدند و می‌توانستند مکالمات و وقایعی را که در محیط اطرافشان رخ می‌داد با دقت قابل توجهی توصیف کنند.

اگرچه پزشکان معمولاً برای تعیین زمان مرگ به ایست قلبی تکیه می‌کنند، زیرا این لحظه‌ای است که جریان خون به مغز متوقف می‌شود، اما یک مطالعه در سال ۲۰۲۳ افزایش ناگهانی امواج مغزی مرتبط با تفکر، حافظه و هوشیاری را در طول احیای قلبی ریوی (CPR) شناسایی کرد که تا یک ساعت پس از ایست قلبی ادامه داشت.

این نتایج نتیجه می‌گیرند که مرگ ممکن است نشان‌دهنده پایان فوری زندگی نباشد، بلکه یک مرحله گذار پیچیده است که مستلزم ارزیابی مجدد درک علمی، پزشکی و اخلاقی آن با توجه به داده‌های تحقیقاتی جدید است.

منبع: دیلی میل