ناسا راز واقعی اقامت ۹ ماهه فضانوردان استارلاینر در فضا را فاش کرد

به گزارش مجله خبری نگار، آنچه که به عنوان یک ماموریت روتین در ژوئیه ۲۰۲۴ برای آزمایش کپسول استارلاینر بوئینگ آغاز شد، با نقص فنی کپسول به یک بحران واقعی تبدیل شد و ناسا را ​​​​مجبور کرد آن را خالی به زمین بازگرداند و دو فضانورد را تا مارس سال گذشته در ایستگاه فضایی بین‌المللی سرگردان کرد.

نکته تعجب برانگیز، طبقه بندی ناسا از این حادثه بود، چرا که آن را در کنار دو فاجعه غم انگیز «چلنجر» (۱۹۸۶) و «کلمبیا» (۲۰۰۳) در یک دسته قرار داد و آن را «نوع A» نامید که جدی‌ترین طبقه بندی برای شکست ماموریت‌ها است.

تحقیقات ناسا تصویری تیره و تار از مجموعه‌ای از شکست‌های فزاینده را آشکار کرد. از زمان راه‌اندازی این برنامه در سال ۲۰۱۰، فضاپیمای استارلاینر با مشکلات فنی مکرری رو‌به‌رو بوده است، از خطا‌های هدایت در اولین پرواز آزمایشی خود در سال ۲۰۱۹ گرفته تا نقص در رانشگر و دریچه در پرواز‌های بعدی. اما نکته قابل توجه در مورد گزارش تحقیقات این است که فقط بر جنبه‌های فنی تمرکز نکرده است؛ بلکه بر یک «فرهنگ سازمانی مشکوک» در درون برنامه (یک روش تفکر و کار ناقص و خطرناک در تیم‌های مسئول) نیز تأکید کرده است که خود را در موارد زیر نشان می‌دهد:

۱. اولویت دادن به برنامه زمانی بر ایمنی: فشار زیادی برای پرتاب به موقع وسیله نقلیه وجود داشت، تا جایی که نگرانی‌های فنی و ایمنی در درجه دوم اهمیت قرار گرفتند. در این گزارش آمده است که بیش از ۳۰ تلاش برنامه‌ریزی شده برای پرتاب، «فشار برنامه‌ریزی» و «خستگی تصمیم‌گیری» ایجاد کرده است، به این معنی که مقامات خسته شده‌اند و ممکن است اقدامات پرخطر را صرفاً برای تکمیل ماموریت تصویب کنند.

۲. لاپوشانی مشکلات برای حفظ آبرو: جدی‌ترین یافته تحقیقات این است که پس از شکست فاجعه‌بار ماموریت و از دست دادن کنترل فضاپیما، در ابتدا به دلیل «نگرانی در مورد آبروی برنامه» حادثه رسمی اعلام نشد. در واقع، مسئولان برنامه ابتدا سعی کردند خودشان تحقیق کنند و نشان دهند که محافظت از تصویر مهم‌تر از کشف حقیقت است.

۳. دفاع کورکورانه از برنامه: این گزارش رفتار تیم‌های مسئول را «حمایت بیش از حد از برنامه» توصیف می‌کند که ماموریت و خدمه را به خطر می‌اندازد. به عبارت دیگر، نگرانی اصلی آنها موفقیت برنامه استارلاینر شد، حتی اگر به معنای نادیده گرفتن یا کم‌اهمیت جلوه دادن نشانه‌های خطر باشد.

۴. اختلافات غیرحرفه‌ای: در حالی که فضانوردان در مدار بودند، «اختلافاتی بر سر گزینه‌های بازیابی خدمه» بین تیم‌های روی زمین به وجود آمد که این گزارش آن را منجر به «رفتار غیرحرفه‌ای» توصیف می‌کند.

۵. ناسا چشم‌پوشی می‌کند: این گزارش بخش قابل توجهی از تقصیر را متوجه ناسا دانست و اظهار داشت که از همان ابتدا «استثنائات فنی را تأیید کرده»، نظارت آن «محدود» بوده و فاقد «دسترسی کامل به سیستم‌های وسیله نقلیه» بوده است. اگر خود نهاد نظارتی سهل‌گیر باشد، نشان دهنده نقص در کل سیستم است.

جارد ایزاکمن، مدیر ناسا، در توصیف این مشکل بسیار صریح بود و خاطرنشان کرد که خطا‌ها از ابتدای ایده شروع شده و در طول اجرا ادامه یافته‌اند و شامل مدیریت ضعیف قرارداد، نظارت ضعیف و کاهش دقت فنی بوده‌اند.

او افزود که بوئینگ این وسیله نقلیه را تولید کرده است، اما ناسا از ابتدا موافقت کرد که از استاندارد‌های فنی فراتر رود و این ناسا بود که وسیله نقلیه را پذیرفت، خدمه را پرتاب کرد و تصمیمات حیاتی را در طول سفر گرفت.

با وجود همه این مشکلات، گزارش تأیید می‌کند که دو فضانورد در ایستگاه سالم ماندند و سرانجام در یک مأموریت نجات که تا حدودی تعادل را به اوضاع بازگرداند، با خیال راحت سوار بر یک فضاپیمای اسپیس ایکس بازگشتند. با این حال، طبقه‌بندی رسمی این حادثه به عنوان یک فاجعه کلاس A پیام روشنی دارد: آنچه اتفاق افتاد صرفاً یک نقص فنی موقت نبود، بلکه یک فروپاشی در کل سیستم ارزش‌ها، استاندارد‌ها و فرهنگ سازمانی بود. ناسا متعهد شده است که رهبران را پاسخگو نگه دارد تا از تکرار این فرهنگ که آن را «فرهنگ بی‌اعتمادی» توصیف کرده است، جلوگیری کند.

منبع: دیلی میل