کار شبانه و تغذیه نامنظم چه تاثیری بر سلامت کبد دارند؟

یک مطالعه جدید نشان داده است که کار شیفتی و عادات غذایی نامنظم می‌تواند بر عملکرد کبد تأثیر منفی بگذارد و تعادل بیولوژیکی ظریف آن را مختل کند.

به گزارش مجله خبری نگار، تیم تحقیقاتی دانشگاه کوئینزلند توضیح داد که بدن حاوی چندین ساعت بیولوژیکی است که فرآیند‌های حیاتی اساسی، از جمله عملکرد کبد را تنظیم می‌کنند.

دکتر ملتم وگر، از موسسه زیست‌شناسی مولکولی، افزود که کبد ساعت بیولوژیکی خاص خود را دارد و پروتئین‌ها را طبق ریتم ۲۴ ساعته روزانه ترشح می‌کند و هرگونه اختلال در این ریتم با بیماری‌های مزمن مانند چاقی مرتبط است.

ویجر توضیح داد: «کبد یکی از مهم‌ترین اندام‌های بدن است. این اندام بیشتر پروتئین‌های کلیدی را که برای تنظیم متابولیسم، التهاب و تعادل انرژی ضروری هستند، تولید و به خون آزاد می‌کند. با این حال، آزاد شدن این پروتئین‌ها همیشه ثابت نیست، بلکه طبق یک ریتم روزانه به صورت موجی اتفاق می‌افتد.»

این مطالعه نشان داد که کبد به طور موقت پروتئین‌ها را به شیوه‌ای تحت تأثیر ریتم شبانه‌روزی بدن و زمان وعده‌های غذایی ترشح می‌کند. این تیم تأکید کرد که یافته‌ها نشان می‌دهد اختلال در روال‌های روزانه، مانند کار شیفتی یا عادات غذایی نامنظم، می‌تواند بر عملکرد کبد و سلامت کلی تأثیر بگذارد.

محققان خاطرنشان کردند که درک ساعت بیولوژیکی کبد، دانش ما را در مورد تغذیه، کار شیفتی و پیشگیری از بیماری‌های مزمن افزایش می‌دهد.

بنجامین ویگر، از موسسه علوم زیستی مولکولی در دانشگاه کوئینزلند، افزود: «ما هنوز به طور کامل نمی‌دانیم که چگونه اختلال در ساعت کبد منجر به بیماری می‌شود، اما واضح است که اگر این ریتم‌ها مختل شوند، پیامد‌های قابل توجهی برای سلامتی وجود دارد. نتایج ما تأیید می‌کند که ساعت بیولوژیکی، متابولیسم و عملکرد کبد ارتباط نزدیکی با هم دارند.»

این مطالعه همچنین نشان داد که زمان وعده‌های غذایی نقش کلیدی در حفظ ریتم طبیعی ترشح پروتئین کبد دارد، زیرا افرادی که وعده‌های غذایی منظمی مصرف می‌کردند، ریتم‌های کبدی سالمی را حفظ می‌کردند، در حالی که افرادی که وعده‌های غذایی کوچک و پراکنده در طول روز می‌خوردند، این ریتم‌ها را از دست می‌دادند.

دانشیار فردریک گاشون تأکید کرد که گام بعدی محققان، بررسی نقش ساعت بیولوژیکی داخلی کبد در حفظ سلامت و پیشگیری از بیماری‌های مزمن است.

این مطالعه در مجله Nature Metabolism منتشر شده است.

منبع: مدیکال اکسپرس

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری