یک سیستم جدید برای رساندن مواد فعال بیولوژیکی، جذب را بهبود می‌بخشد و اکسیداسیون را کند می‌کند

دانشمندان دانشگاه سن پترزبورگ با همکاری همکارانی از دانشگاه تهران، سیستمی برای رساندن مواد فعال بیولوژیکی بر اساس گرانول‌های پلیمری با گرید غذایی توسعه داده‌اند.

به گزارش مجله خبری نگار، مخترعان گزارش دادند که این سیستم جذب آنتی‌اکسیدان‌ها، موادی که فرآیند‌های اکسیداسیون را در بدن کند می‌کنند و منجر به آسیب سلولی، بیماری‌های مختلف و پیری زودرس می‌شوند، را بهبود می‌بخشد.

کارشناسان خاطرنشان کردند که بسیاری از ترکیبات فعال بیولوژیکی، از جمله آنتی‌اکسیدان‌ها، در محیط خشن معده به سرعت تجزیه می‌شوند و استفاده درمانی از آنها را دشوار می‌کنند. برای رفع این مشکل، سیستم‌های دارورسانی تخصصی مورد نیاز است که از ماده محافظت کرده و آزادسازی آهسته آن را در روده‌ها تضمین کنند. این رویکرد همچنین امکان کاهش دفعات تجویز دارو را فراهم می‌کند و به حفظ سطح خونی ثابت کمک می‌کند.

دانشمندان پیشنهاد می‌کنند از گرانول‌های آلژینات سدیم، پلیمری که معمولاً در صنایع غذایی استفاده می‌شود و حاوی نانوذرات مواد زیست‌سازگار مانند هیدروکسی آپاتیت و بوهمیت (یک ماده معدنی اکسیدی از اکسید هیدروکسید آلومینیوم) است، استفاده شود.

محقق کسنیا میشینا گفت: «ما کشف کردیم که کپسوله کردن مواد فعال بیولوژیکی در گرانول‌های پلیمری حاوی نانوذرات بسیار مؤثر است. سطح این ذرات حاوی اتم‌های کلسیم و آلومینیوم است که با مولکول‌های آلژینات و مواد فعال بیولوژیکی تعامل دارند و بر ساختار گرانول‌ها، فرآیند‌های تورم آنها در روده‌ها و سرعت آزادسازی مواد فعال تأثیر مثبت می‌گذارند.»

یک سیستم جدید برای رساندن مواد فعال بیولوژیکی، جذب را بهبود می‌بخشد و اکسیداسیون را کند می‌کند

گیاه گل گاوزبان

محققان ایرانی به سرپرستی پروفسور هادی رضوی از دانشگاه تهران، از عصاره آنتی‌اکسیدانی گل گاوزبان، گیاهی یک ساله با ریشه اصلی عمیق، که برگ‌های آن خواص ضد التهابی و ادرارآور ملایم دارند و غشا‌های مخاطی دستگاه گوارش و تنفس را تسکین می‌دهند، استفاده کردند.

نتیجه اصلی این مطالعه، ارائه روشی برای کنترل تورم گرانول‌ها و آزادسازی مواد فعال بیولوژیکی، با انتخاب شکل، اندازه و ترکیب مخلوط نانوذرات بود.

دانشیار اولگا اسمولسکایا از گروه شیمی عمومی و معدنی دانشگاه سن پترزبورگ گفت: «پر کردن گرانول‌ها با ذراتی با ماهیت، اندازه و شکل‌های مختلف (میله‌ای، ورقه‌ای، اسپینر) بر ساختار آنها تأثیر می‌گذارد و بنابراین بر نحوه متورم شدن کپسول پلیمری در روده و آزاد شدن ماده‌ای که در آن قرار دارد، تأثیر می‌گذارد. مطالعه ما از روش‌های فیزیکوشیمیایی و شیمیایی کمی استفاده کرد که به ما امکان داد تا بفهمیم چگونه ذراتی با پارامتر‌های مورد نیاز به دست آوریم و گرانول‌هایی ایجاد کنیم که بهترین آزادسازی و جذب مواد فعال را تضمین کنند.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری