دربی ابهام‌ها؛ از دروازه‌بانان بی‌روحیه تا اتومبیل اسقاطی

به گزارش مجله خبری نگار/ایران ورزشی: اهمیت فراوان دربی جدید تهران که عصر امروز برگزار می‌شود، در این نکته است که نتیجه این مسابقه در تعیین قهرمان لیگ بیست و دوم تأثیر محسوسی خواهد داشت، ولی بعید است که این مسأله بر کیفیات فنی این بازی بیفزاید. نبود تماشاگر در ورزشگاه همچون یک شمشیر دولبه عمل می‌کند و هم می‌تواند با کاستن از استرس بازیکنان بر کیفیت فنی این بازی بیفزاید و هم می‌تواند با کم کردن حس مسئولیت بازیکنان آن‌ها را قدری سهل‌انگار و به تبع آن کیفیت بازی را نازل‌تر کند.

اکثر دربی‌ها همچون شهرآورد امسال روی نتیجه نهایی فصل تأثیر‌گذار بوده‌اند، ولی در معدود مواردی هم که یکی از دو تیم به نیمه پایینی جدول لیگ برتر فوتبال کشور تنزل کرده‌اند، باز هم حساسیت‌های این مسابقه به جای خود محفوظ مانده است. علت عمده دربی این است که با وجود تمام وجوه متمایزکننده آنکه وصف‌اش آمد، پیش‌بینی آنچه روی می‌دهد نزدیک به غیر ممکن است و هیچ یک از دو تیم آنقدر برتری فنی محسوس بر تیم دیگر ندارند تا این امر را تسهیل و چهره تیم پیروز را حتی تا حد ۶۰ درصد مشخص کنند.

در مورد بازی شامگاه سه‌شنبه ۲۹ آذر ملاحظات دیگری هم باب شده که در تاریخ برپایی این شهرآورد کم سابقه است. به سبب از بین نرفتن آلودگی شدید هوای تهران سه، چهار روزی است که امکان لغو مسابقه امروز بر لب‌ها جاری است و اگر مقام‌های استانداری تهران برای حفظ سلامتی بازیکنان عدم برگزاری مسابقه را الزامی و اعلام کنند، برای فدراسیونی که همیشه در شرایطی از این دست بر برگزاری بازی اصرار ورزیده و این کار را اجرایی کرده، چاره‌ای جز تأسی از این فرمان نمی‌ماند.

کم بودن شفافیت‌ها و نشستن ابهام‌ها به جای آن فقط به مسأله آب و هوا منحصر نمی‌شود و حتی در مورد مسائل فنی هم می‌توان تردید‌های موجود را حس کرد. درست است که سیدحسین حسینی در پنج دیدار آخر استقلال قبل از تعطیلی موقتی لیگ هیچ گلی نخورد، اما شش گلی که در دیدار تیم‌های ملی ایران و انگلیس در جام جهانی تازه به پایان رسیده قطر در دروازه وی روییده شد، قطعاً روحیه او را به شدت متزلزل کرده و تازه وی شانس آورد که انگلیسی‌ها سه، چهار گل دیگر را که در مشت خود داشتند و می‌توانستند بزنند در دروازه وی ننشاندند.

اوضاع ملی‌پوشان پرسپولیس هم مساعد نیست و اگرچه سرلک و کامیابی‌نیا قبل از سفر به قطر خط خوردند و اصلاً در جام جهانی شرکت نکردند، اما بیرانوند موفق‌ترین دروازه‌بان فصل بینی‌اش در همان ابتدای مسابقه نافرجام با انگلیس شکست و مرتضی پورعلی گنجی به سبب نداشتن آمادگی ایده‌آل گرهی را از کار خط دفاعی نگشود و فقط در دو شکست سرنوشت‌ساز برابر انگلیس و امریکا از هر جهت شریک شد و مهدی ترابی هم کار مهمی در «قطر ۲۰۲۲» انجام نداد. از همه ناکام‌تر وحید امیری بود که این همه راه را رفت و آن همه امید را در ذهن خود پروراند، ولی کارلوس کی‌روش حتی برای یک دقیقه هم از او استفاده نکرد و اگر به این نتیجه برسیم که بر اثر این روند روحیه امیری مثل یک اتومبیل اسقاطی درهم شکسته است، به بیراهه نرفته‌ایم. همه این‌ها ما را بیش از پیش به این نتیجه می‌رساند که ما با «دربی ابهام‌ها» طرف هستیم.

شهرآوردی که اگر هم هوای آلوده تهران باعث لغو موقتی آن نشود، آنقدر تردید و سؤال‌های بی‌جواب در آن نهفته است که نمی‌توان کوچکترین حکمی در مورد آن داد و واژه اطمینان کمترین کاربرد را در مورد آن دارد.