از پرچم‌گردانی تا آموزش رباتیک؛ موکب‌هایی که به کلاس درس تبدیل شدند

به گزارش مجله خبری نگار، در خیابان پرچم می‌گردانند و کمی آن‌طرف‌تر، سنگر علم و هنر شده است! اینجا؛ کارخانه نیروسازی است

و خروجی این موکب‌ها سربازان امام خامنه‌ای.

دشمن، همچنان خواب راحت به چشمان ناپاکش نخواهد دید.

در شرایط کنونی که جامعه درگیر جنگ ترکیبی و نیازمند شور، حماسه و آمادگی برای جان‌فشانی است، تجمعات مردمی و مواکب با حضور خانواده‌ها به‌خصوص کودکان، نوجوانان و جوانان ظرفیتی مهم برای فعالیت‌های فرهنگی و آموزشی‌اند. «حجت‌الاسلام محمدهادی هدایت» در سخنان خود چارچوب نظری و پیشنهاد عملیاتی این موضوع را تبیین کرده و در ادامه «زهرا خوش‌نویسان»، بانوی جهادگر باتجربه چندین‌ساله خود، مصداق عینی و عملیاتی این پیشنهاد را به نمایش گذاشته است. آنچه می‌آید تلفیقی از این دو نگاه است.

ضرورت شور و حماسه در شرایط کنونی

حجت الاسلام هدایت:

در شرایط جنگ نظامی، جامعه نیازمند رجزخوانی، حماسه و شور است تا انگیزه‌ها برای جان‌فشانی در راه خدا و ورود به میدان تقویت شود. همان گونه که امیرالمؤمنین (ع) می‌فرمایند انسان باید جان خود را به خدا بسپارد و وارد میدان شود. این امر نیازمند شور و حماسه است و در ناامنی نیز حضور در میادین برای ایستادگی در برابر دشمن داخلی ضروری است.

نقش بعثت مردمی در امنیت و اقتدار کشور

بعثت مردمی که با خون شهدا و رهبری معظم انقلاب محقق شد، موجب شد در ناامنی داخلی بتوانیم مقاومت کنیم. مثل چهارشنبه‌سوری که قرار بود به اغتشاشی مشابه ۱۸ و ۱۹ دی تبدیل شود و با این حضور مردمی به امنیت داخلی تبدیل شد. این حضور نقطه زن‌های موشکی ما را قرص و بنیان دشمن را متزلزل کرد و در بحث نظامی، اقتدار ایران را به دنیا نشان داد. همچنین در مذاکرات، همین حضور میدانی موجب شد مذاکره‌کنندگان قاطعانه از شروط ده‌گانه حمایت کنند و در صورت نپذیرفتن دشمن، صحنه را ترک کنند.

بازتعریف شعار‌ها و محتوای تجمعات بر اساس نیاز روز

اکنون این پرسش مطرح است که وظیفه چیست و شعار مناسب زمان کدام است؟ اگر حضور در میادین مبهم باشد، مشخص نمی‌شود وقت چه شعاری است. به نظر می‌رسد اکنون وقت شعار معرفت و علم، مطالبه‌گری درست اقتصادی و همدلی و کمک به یکدیگر است. ازاین‌رو، شکل تجمعات باید متناسب با این نیاز‌ها و برنامه‌ریزی‌شده باشد.

پیشنهاد عملیاتی؛ احیای فرهنگ مباحثه در مواکب

باتوجه‌به ایام درس و حضور پرشور دانش‌آموزان، اکنون وقت مباحث علمی است.

پیشنهاد مشخص آن است که فرهنگ مباحثه در مواکب راه‌اندازی شود؛ تجمعات مردمی فضایی ایجاد کنند که بزرگ‌تر‌ها بر مباحثه علمی دانش‌آموزان، دانشجویان و طلاب نظارت کنند و کف خیابان به صحنه مباحثه علمی تبدیل شود.

فرهنگ مباحثه روشی دقیق و علمی برای رشد است که در آن مواسات، کار جمعی، دلسوزی و همدلی علمی نهفته است. متأسفانه در فضای علمی غرب‌زده این فرهنگ نبوده، اما در حوزه‌ها از قدیم رایج بوده است. در مباحثه، یک نفر مطلب را ارائه می‌دهد و دیگری آن را نقد می‌کند؛ هم ارائه و هم نقد دقت می‌آورد و موجب دقت و کار علمی دسته‌جمعی می‌شود. پدران و بزرگ‌تر‌ها باید این موضوع را تشویق و نظارت کنند و در برنامه موکب بگنجانند.

حفظ شور و حماسه در کنار محتوای علمی

شور و حماسه نباید تعطیل شود و شعار‌ها و اشعار به‌روز شوند. بعثت مردم نباید از بین برود و آن قیام نباید به نشست تبدیل شود، اما محتوای بعثت باید متناسب با نیاز‌ها به‌روز شود. اکنون باید بعثت علمی، معرفتی، مطالبه‌گری درست و جهاد اقتصادی باشد.

برنامه‌های پیشنهادی برای مواکب

در مواکب باید پرده‌هایی ایجاد شود و اساتید برای تبیین جنگ اقتصادی، جنگ شناختی و مباحث معرفتی و فرهنگی حضور یابند. ممکن است دوباره شرایط جنگی ایجاد شود و به حماسه گذشته بازگردیم، اما در همین فرصت‌ها باید جهت تجمعات متناسب با نیاز‌ها تعیین شود و از شور و حماسه در جهت رفع مشکلات بهره برد.

ساماندهی نظم خواب و کاری

به‌هم‌خوردن نظم خواب و کار مناسب نیست؛ حضور دانش‌آموز، دانشجو و نیروی کار تا دیروقت در خیابان، در جهت اهداف دشمن است؛ زیرا روز هنگام کار و تلاش است و دشمن می‌خواهد نیروی کار ما بخوابد و دانش‌آموز و دانشجوی ما درس نخواند؛ بنابراین باتوجه‌به بهبود وضعیت امنیتی، برنامه‌ها ساعت ۱۱ شب تعطیل شود و همه برای روز پرتلاش استراحت کنند.

در ساعت‌های برپایی مراسم نیز می‌توان در خیابان‌ها کار علمی و درسی انجام داد، سخنرانی معرفتی برگزار کرد و مباحثات جمعی را شکل داد.

مبنای قرآنی و پیام رهبری

آیه شریفه «وَالَّذِی یَتَوَفَّاکُم بِاللَّیلِ وَیَعلَمُ مَا جَرَحتُم بِالنَّهَارِ ثُمَّ یَبعَثُکُم فِیهِ» مبنای این پیشنهاد است؛ خداوند شما را در روز مبعوث می‌کند و اگر این بعثت در روز اتفاق بیفتد، شب وقت خوابیدن است. در حالت اضطراری، شب‌ها بعثت عمومی برای حفظ امنیت لازم است، اما اکنون نیاز به تلاش اقتصادی و علمی داریم.

این عرض ناظر به پیام روز یازدهم اردیبهشت رهبر معظم انقلاب است که فرمودند جمهوری اسلامی ایران پس از بیش از ۴۷ سال با تکیه به فضل الهی در نبرد نظامی پیشرفت چشمگیری داشته و در مرحله جهاد اقتصادی و فرهنگی نیز باید دشمن را ناامید کند.

همچنین باید تعامل خانواده‌های دانش‌آموز و دانشجویان در اداره مدارس و دانشگاه‌ها بیشتر فراهم شود و با اولویت‌دادن به مصرف کالا‌های ساخت داخل، از کارگران مولد پشتیبانی شود.

ما باید این موارد را در کف خیابان محقق کنیم: تعامل خانواده‌ها و معلمان، کمک علمی به معلمان و تبلیغ مصرف کالا‌های داخلی.

بانویی که خدمت را افتخار می‌داند

«زهرا خوش‌نویسان»، کارشناسی مهندسی کامپیوتر گرایش نرم‌افزار و دارای نزدیک به ۲۳ سال سابقه تدریس و البته یک مادر است. او پنج سال در مدرسه شبانه به بچه‌های کار و خانم‌های بزرگسال تدریس کرده و در دوران دانشجویی در گلپایگان، بچه‌های بی‌بضاعت، بی‌سرپرست و بدسرپرست و دانش‌آموزان ضعیف در ریاضی را گرد هم می‌آورد و رایگان درس می‌داد.

پس از شهادت رهبرمان دوره رباتیک و مکانیک را گذراند و آموزش آن را در مساجد و مدارس آغاز کرد و حالا با برگزاری مسابقات، با نزدیک به ۳۰۰ شاگرد آن را دنبال می‌کند.

در سال ۱۳۸۸ و هم‌زمان با جنبش «زن، زندگی، آزادی»، دخترانی را که برای تدریس خصوصی بدون حجاب به خانه او می‌آمدند، با شرط سرکردن روسری می‌پذیرفت و به دلیل کیفیت تدریس و اخلاق حسنه‌اش، خودشان شرط حجاب را می‌پذیرفتند.

این بانوی فعال در عرصه فرهنگ و آموزش، پس از درس ریاضی بحث را به تربیت دینی و آموزش نماز هدایت می‌کرد و نتایج قابل‌توجهی از این جلسات داشت.

این بانوی جهادگر، که فعالیت‌های جهادی شب‌های تجمع را با یک موکت در کنار پیاده‌رو شروع کرد، امروز تمرکز اصلی‌اش بر موکب‌های شبانه است؛ جایی که باانگیزه جهادی آموزش رباتیک و الکترومکانیک را به میان مردم آورده است و البته اشکالات درسی بچه‌ها را نیز پاسخ می‌دهد و تأکید دارد این مسیر نباید به خانواده‌های خاص محدود شود؛ مذهبی و غیرمذهبی باید مشارکت کنند تا بچه‌ها از همه لحاظ — درسی، هنری و... پرورش پیدا کنند.

او در کنار آموزش و رفع شبهات مهدویت گوش شنوا برای درد دل مردم محله است و خدمت‌رسان به همسایه‌ها در امور خانه و واسطه در امر خیر ازدواج.

بعثت علمی؛ کمک خانواده‌ها به آموزش

تجربه خانم خوش‌نویسان و بسیاری از فعالان حوزه آموزش و فرهنگ، مصداق عملی همان پیشنهاد نظری حجت‌الاسلام هدایت است که می‌تواند در همه مواکب برپا شود؛ او با برپایی کارگاه‌های رباتیک، رفع اشکال درسی، آموزش مباحثه و ارائه آموزش‌های دینی در مواکب، این چارچوب (برنامه‌ریزی، هدف‌مندی و به‌روزرسانی محتوا) را در عمل محقق کرده است.