دانشمندان علل «مه مغزی» در افسردگی را کشف کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، بارداری و ماه‌های اول پس از زایمان با تغییرات جسمی و عاطفی قابل توجهی همراه است. در این دوره، برخی از زنان متوجه مشکل در تمرکز، به خاطر سپردن اطلاعات و حفظ توجه می‌شوند. این مشکلات ممکن است نه تنها به دلیل تغییرات جسمی، بلکه به دلیل سلامت روان نیز باشد. مقاله ایزوستیا بررسی می‌کند که چگونه اضطراب، علائم افسردگی و فعالیت بدنی با مشکلات حافظه در زنان باردار و مادران جدید مرتبط است.

چگونه احساسات با حافظه مرتبط هستند

محققان دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا عوامل مرتبط با آنچه که به اصطلاح مه مغزی نامیده می‌شود را در دوران بارداری و پس از زایمان بررسی کردند. نتایج در مجله روانشناسی و سلامت (PH) منتشر شد. این مطالعه شامل ۵۶ زن در حدود ۳۰ هفته بارداری بود. شش هفته پس از زایمان، ۴۶ نفر از آنها پرسشنامه‌های مشابهی را تکمیل کردند.

شرکت‌کنندگان فعالیت بدنی، علائم اضطراب و افسردگی و همچنین مشکلات حافظه، توجه و گفتار خود را گزارش کردند. به طور متوسط، زنانی که علائم شدیدتری از اضطراب یا افسردگی را گزارش کردند، بیشتر احتمال داشت که مشکلات شناختی را تجربه کنند.

ما انتظار داشتیم فعالیت بدنی فراموشی و افت حافظه را کاهش دهد، اما واقعیت پیچیده‌تر بود. ورزش بدنی ممکن است به طور غیرمستقیم «مه مغزی» را در زنان دارای علائم افسردگی کاهش دهد، اما ممکن است اختلال شناختی را در زنان دارای علائم اضطراب بدتر کند.

چرا اضطراب مشکلات را بدتر می‌کند؟

علائم اضطراب، از جمله نگرانی بیش از حد، اختلالات خواب و مشکلات تمرکز، با مه مغزی بیشتر مرتبط بودند. ارتباط مشابهی با علائم افسردگی، از جمله احساس ناامیدی و بی‌کفایتی و همچنین از دست دادن اشتها مشاهده شد.

مه مغزی (که با نام‌های «مغز بارداری» یا «مغز نوزاد» نیز شناخته می‌شود) اصطلاحی است که برای توصیف مشکلات شناختی ذهنی که می‌توانند در دوران بارداری و پس از تولد رخ دهند، به کار می‌رود. این مشکلات شامل فراموشی، مشکل در تمرکز و احساس دشواری در تفکر واضح است. نویسندگان تأکید می‌کنند که این یک تشخیص پزشکی نیست.

بنابراین، وضعیت عاطفی ممکن است یکی از عوامل مرتبط با مشکلات حافظه و توجه ذهنی در این دوره باشد. با این حال، این مطالعه ثابت نمی‌کند که اضطراب یا افسردگی مستقیماً باعث اختلال شناختی می‌شوند: دانشمندان بین این شاخص‌ها همبستگی پیدا کردند.

نویسندگان تأکید می‌کنند که ترکیبی از عوامل بر سلامت زنان باردار و مادران جدید تأثیر می‌گذارد. بنابراین، تلاش برای مبارزه با فراموشی صرفاً از طریق افزایش فعالیت بدنی ممکن است عوامل مهم دیگر - به ویژه وضعیت عاطفی زن و استرسی که در زندگی روزمره خود با آن مواجه است - را نادیده بگیرد.

وقتی فعالیت بدنی کمک می‌کند

محققان همچنین بررسی کردند که آیا فعالیت بدنی با کاهش اختلال شناختی مرتبط است یا خیر. کالج آمریکایی متخصصان زنان و زایمان حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی متوسط ​​در هفته را توصیه می‌کند.

به طور متوسط، زنانی که از این توصیه‌ها پیروی کردند، کمی کمتر دچار «مه مغزی» شدند، اما این تفاوت از نظر آماری معنی‌دار نبود. به عبارت دیگر، این مطالعه نمی‌توانست با اطمینان نتیجه بگیرد که فعالیت بدنی به تنهایی این علائم را در همه شرکت‌کنندگان کاهش می‌دهد.

این رابطه بسته به وضعیت عاطفی متفاوت بود. در زنانی که علائم افسردگی شدید داشتند، فعالیت بدنی با مشکلات شناختی کمتری همراه بود. در مادران جوانی که اضطراب شدید داشتند، الگوی معکوس مشاهده شد: پیروی از توصیه‌های فعالیت بدنی ممکن است با شکایات مکرر از زوال شناختی همراه باشد.

مادران جدیدی که اضطراب فزاینده‌ای را تجربه می‌کنند و از توصیه‌های مربوط به فعالیت بدنی پیروی می‌کنند، ممکن است بیش از حد به خود فشار بیاورند. آنها ممکن است سعی کنند بیش از حد فعالیت کنند، که توضیح می‌دهد چرا پیروی از توصیه‌ها می‌تواند به یک بار اضافی تبدیل شود. اگر زنی اضطراب داشته باشد و از روی احساس تعهد یا تمایل به کاهش وزن پس از بارداری ورزش کند، این امر در واقع ممکن است میزان اختلال عملکرد مغز را افزایش دهد.

به گفته نویسنده ارشد این مطالعه، استاد حرکت‌شناسی و زنان و زایمان، دنیل سیمونز داونز، زنان باردار و مادران جدید به زمان و فرصتی برای تمرکز بر رفاه خود نیاز دارند.

با توجه به مسئولیت‌های فراوانی که زنان اغلب بر دوش دارند، مراقبت از خود گاهی اوقات خودخواهانه به نظر می‌رسد تا ضروری. این امر به ویژه در دوران بارداری و دوره پس از زایمان صادق است، زمانی که زنان در برابر مه شناختی و تغییرات عاطفی آسیب‌پذیرتر هستند.

او افزود که مراقبت از خود و نظارت بر سلامت خود باید بخشی از مادر بودن باشد. این کار به زمان زیادی نیاز ندارد: به گفته این محقق، حتی چند دقیقه در صبح و قبل از خواب می‌تواند برای ارزیابی خلق و خوی فرد و مشاهده تغییرات قابل توجه در وضعیت عاطفی یا افزایش مشکلات شناختی او مورد استفاده قرار گیرد.

نویسندگان همچنین از عزیزان و متخصصان مراقبت‌های بهداشتی خواستند که از زنان در دوران بارداری و پس از زایمان حمایت کنند. با این حال، این مطالعه کوچک بود و همه شرکت‌کنندگان آزمایش‌های پیگیری را تکمیل نکردند. بنابراین، نتایج نیاز به تأیید بیشتر دارند و نتیجه‌گیری کلی در مورد تأثیر فعالیت بدنی بر حافظه برای همه زنان باردار و مادران جدید را نمی‌پذیرند.