دانشمندان بی‌خوابی را با علائم افسردگی مرتبط دانسته‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، اختلالات خواب اغلب با افسردگی همراه هستند و می‌توانند مانع بهبودی روانی شوند. مطالعه‌ای توسط دانشمندان استرالیایی نشان داده است که درمان بی‌خوابی نه تنها با بهبود خواب، بلکه با کاهش افکار منفی و افزایش عملکرد روزانه نیز مرتبط است. مقاله ایزوستیا توضیح می‌دهد که چرا پرداختن به اختلالات خواب می‌تواند در افسردگی مهم باشد.

بی‌خوابی می‌تواند در روند بهبودی اختلال ایجاد کند

طبق مطالعه‌ای که در مجله تحقیقات و درمان رفتاری (BRT) منتشر شده است، اختلالات خواب در اکثر افراد مبتلا به افسردگی رایج است. محققان دانشگاه استرالیای غربی بررسی کردند که چگونه درمان شناختی رفتاری برای بی‌خوابی با تغییرات در علائم افسردگی و رفتار روزانه مرتبط است.

از هر ۱۰ نفر مبتلا به افسردگی، حداکثر نه نفر دچار اختلالات خواب نیز می‌شوند. بی‌خوابی می‌تواند افسردگی را بدتر یا طولانی‌تر کند و همچنین ممکن است اثربخشی درمان‌های افسردگی را کاهش دهد.

به گفته این محقق، اگر اختلالات خواب ادامه یابد، خطر بازگشت افسردگی افزایش می‌یابد. در حالی که درمانی که به طور خاص برای افسردگی انجام می‌شود ممکن است خواب را بهبود بخشد، اما همیشه بی‌خوابی را به طور کامل از بین نمی‌برد.

چهار هفته درمان و مشاهده شرکت‌کنندگان

این مطالعه شامل ۸۸ نفر بود که هم علائم افسردگی و هم مشکلات خواب را تجربه می‌کردند. آنها یک دوره چهار هفته‌ای درمان شناختی رفتاری برای بی‌خوابی را به پایان رساندند - یک رویکرد ساختاریافته که به تغییر افکار و رفتار‌هایی که در خواب طبیعی اختلال ایجاد می‌کنند، کمک می‌کند.

این برنامه شامل روش‌های شناختی و رفتاری و همچنین آموزش اصول خواب سالم بود. محققان وضعیت شرکت‌کنندگان را قبل، بعد و سه ماه بعد ارزیابی کردند.

این رویکرد به محققان اجازه داد تا چگونگی ارتباط تغییرات خواب با وضعیت روانی و فعالیت روزانه را پیگیری کنند. این مطالعه نه تنها بر شدت بی‌خوابی، بلکه بر عوامل شناختی و رفتاری که ممکن است با افسردگی همراه باشند نیز متمرکز بود.

پس از درمان، شرکت‌کنندگان از کاهش علائم بی‌خوابی خبر دادند. آنها همچنین افکار منفی کمتری در مورد مشکلات روزمره و نگرانی‌های مربوط به خواب داشتند. علاوه بر این، آنها در فعالیت‌های فیزیکی و اجتماعی بیشتری شرکت کردند و زمان بیشتری را صرف فعالیت‌های معنادار کردند.

محققان ارتباطی بین کاهش افکار منفی مکرر و بهبود علائم افسردگی یافتند. این ارتباط به ویژه برای افکاری که قبل از خواب رخ می‌دهند و نگرانی در مورد خواب در طول روز قوی بود. بهبود در عملکرد روزانه نیز با تغییرات خلق و خوی شرکت‌کنندگان مرتبط بود.

تفکر منفی و سبک زندگی بی‌تحرک، افسردگی را تشدید می‌کند

او گفت یافته‌ها نشان می‌دهد که درمان شناختی رفتاری برای بی‌خوابی می‌تواند روشی نسبتاً مقرون‌به‌صرفه و از نظر زمانی برای رسیدگی همزمان به اختلالات خواب و برخی عوامل مرتبط با افسردگی باشد.

چرا بررسی هر دو شرط مهم است؟

یافته‌های این مطالعه نشان‌دهنده‌ی مزیت بالقوه‌ی در نظر گرفتن اختلالات خواب هنگام درمان افسردگی است. اگر بی‌خوابی ادامه یابد، ممکن است با افکار منفی و کاهش فعالیت همراه باشد، بنابراین پرداختن به این عوامل می‌تواند مکمل درمانی باشد که به‌طور خاص با هدف پرداختن به علائم افسردگی انجام می‌شود.

با این حال، این مطالعه ثابت نمی‌کند که درمان بی‌خوابی به تنهایی بهبودی از افسردگی را تضمین می‌کند. این مطالعه شامل ۸۸ نفر بود که تحت یک برنامه خاص قرار گرفتند و نتایج، ارتباط بین تغییرات در خواب، شناخت، فعالیت و وضعیت روانی را نشان می‌دهد. این نتایج به ما اجازه نمی‌دهد ادعا کنیم که تأثیر یکسانی در همه بیماران حاصل خواهد شد یا اینکه این رویکرد می‌تواند جایگزین سایر گزینه‌های درمانی شود.

نویسندگان، درمان شناختی رفتاری برای بی‌خوابی را به عنوان یک رویکرد امیدوارکننده می‌دانند که می‌تواند به بهبود رویکرد‌های درمانی برای افرادی که هم مشکلات خواب و هم علائم افسردگی را تجربه می‌کنند، کمک کند.