دانشمندان دیدگاه خود را در مورد فواید مصرف پروتئین بالا تغییر داده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، پروتئین یکی از اجزای کلیدی یک رژیم غذایی سالم محسوب می‌شود و امروزه محصولات سرشار از آن تقریباً در هر فروشگاهی یافت می‌شوند. با این حال، علیرغم نقش حیاتی آن برای بدن، تحقیقات روزافزون نشان می‌دهد که اصل "هرچه پروتئین بیشتر، بهتر" ممکن است همیشه صادق نباشد. ایزوستیا بررسی می‌کند که چرا پروتئین اضافی لزوماً مفید نیست، نقش فعالیت بدنی در آن چیست و چه کسی واقعاً به مقدار بیشتری از این ماده مغذی نیاز دارد.

پروتئین برای بدن ضروری است، اما مصرف بیشتر آن همیشه بهتر نیست

پروتئین به ساخت عضله کمک می‌کند، باعث می‌شود مدت طولانی‌تری احساس سیری داشته باشید و یک ماده مغذی ضروری محسوب می‌شود. به همین دلیل است که اغلب به افراد، به ویژه در سنین بالاتر، توصیه می‌شود میزان مصرف پروتئین خود را افزایش دهند. با این حال، مطالعات منتشر شده در سال‌های اخیر دانشمندان را مجبور کرده است تا نگاه جدیدی به تأثیر پروتئین بر سلامت داشته باشند.

ما پروتئین را به عنوان یک غذای سالم در نظر می‌گیریم، اما تحقیقات زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد وقتی به جمعیت‌های بزرگ در طول دهه‌ها نگاه می‌کنید، افرادی که در طول آن دهه‌ها پروتئین بیشتری مصرف کرده‌اند، میزان ابتلا به بیماری‌های مرتبط با سن در آنها بیشتر بوده است.

این محقق توضیح داد که در ابتدا قصد نداشت به دنبال اثرات منفی پروتئین باشد. او به تناقض بین باور گسترده به فواید رژیم غذایی پرپروتئین و نتایج مشاهدات طولانی مدت علاقه‌مند شد. این مشاهدات نشان داد افرادی که در طول سال‌های متمادی پروتئین بیشتری مصرف کرده‌اند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان، دیابت و بیماری‌های قلبی عروقی قرار دارند.

برای درک این موضوع، لامینگ و همکارانش بیش از ۳۵۰ مطالعه را تجزیه و تحلیل کردند. اکثر آنها روی موش‌ها و سایر حیوانات آزمایشگاهی انجام شده بود، اما این بررسی شامل چندین کارآزمایی تصادفی شامل انسان نیز بود. این کار در مجله Cell Press منتشر شد.

مطالعات بالینی نشان داده‌اند که محدود کردن مصرف پروتئین با کاهش وزن بدن و چربی بدن مرتبط است. یک مطالعه روی افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ نیز بهبود حساسیت به انسولین را نشان داد. با این حال، همانطور که لامینگ تأکید می‌کند، این اثر را نمی‌توان صرفاً با کاهش کالری دریافتی توضیح داد.

در واقع، از آنجا که پروتئین غذایی اثر سیرکنندگی دارد، افراد در مطالعات ما و سایر مطالعات، هنگام رژیم غذایی با پروتئین محدود، کالری بیشتری مصرف کردند. اما آنها همچنین وزن کم کردند که به دلیل افزایش مصرف انرژی رخ می‌دهد.

طبق مطالعات انجام شده روی موش‌ها، هورمون FGF۲۱ ممکن است این مکانیسم را توضیح دهد. هنگامی که سطح پروتئین غذایی کاهش می‌یابد، کبد شروع به تولید این هورمون می‌کند که بر مغز تأثیر می‌گذارد و فرآیندی به نام "بیگینگ " را آغاز می‌کند. به گفته لامینگ، این فرآیند به بافت چربی سیگنال می‌دهد که ذخیره چربی را متوقف کرده و شروع به متابولیزه کردن و سوزاندن آن برای انرژی کند.

با این حال، محققان تأکید می‌کنند که این کمبود پروتئین خطرناک نیست. در مطالعات بررسی‌شده، میزان مصرف پروتئین معمولاً از تقریباً ۱۶ تا ۱۷ درصد به ۷ تا ۹ درصد از کل کالری کاهش یافته است.

این به معنای محدود کردن مصرف پروتئین به سطح ناسالمی که منجر به کمبود پروتئین شود، نیست. در بیشتر موارد، ما در مورد محدود کردن مصرف پروتئین به میزان توصیه شده روزانه سازمان بهداشت جهانی صحبت می‌کنیم که تقریباً ۰.۸ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است.

نویسندگان همچنین خاطرنشان می‌کنند که اثرات مشابهی در آزمایش‌های جوندگان با محدودیت اسید‌های آمینه‌ی منفرد - متیونین، ایزولوسین و والین - مشاهده شده است. این امر با کاهش توده‌ی چربی، بهبود کنترل قند خون و افزایش طول عمر همراه بود.

با وجود این یافته‌ها، محققان معتقد نیستند که همه باید مصرف پروتئین خود را به شدت کاهش دهند. به گفته لامینگ، ورزش منظم می‌تواند اثرات رژیم غذایی پرپروتئین بر بدن را به طور قابل توجهی تغییر دهد.

ما معتقدیم که پروتئین غذایی تأثیر منفی بر سلامت متابولیک افراد کم‌تحرک و همچنین عموم مردم دارد، زیرا اکثر مردم سبک زندگی نسبتاً کم‌تحرکی دارند. با این حال، این امکان وجود دارد که ورزشکاران برای ساختن توده عضلانی به پروتئین بیشتری نیاز داشته باشند و بنابراین ممکن است چنین عواقب متابولیکی منفی را تجربه نکنند.

اگرچه این نتیجه‌گیری صرفاً بر اساس مطالعات روی موش‌ها است، دانشمندان اظهار می‌کنند که فعالیت بدنی ممکن است بدن را از عوارض جانبی بالقوه افزایش مصرف پروتئین محافظت کند. در سال‌های آینده، این تیم قصد دارد این فرضیه را در مطالعاتی که شامل حیوانات و انسان‌ها می‌شود، آزمایش کند.

به گفته محققان، یافته‌های این مطالعه به این معنی نیست که پروتئین مضر است یا همه باید مصرف آن را محدود کنند. برعکس، برای افرادی که مرتباً ورزش می‌کنند، افزایش مصرف پروتئین ممکن است برای حفظ و رشد توده عضلانی مفید باشد. دانشمندان قصد دارند این موضوع را در مطالعات آینده آزمایش کنند.

لامینگ برای افرادی که سبک زندگی بی‌تحرکی دارند، رویکرد ساده‌تری را پیشنهاد می‌کند: تا حد امکان به جای غذا‌های غنی‌شده با پروتئین، غذا‌های معمولی را انتخاب کنید.

تحقیقات ما نشان می‌دهد که برای یک فرد عادی که ورزش نمی‌کند، مصرف کالری بیشتر از پروتئین مضر خواهد بود.

در عین حال، محقق به طور خاص تأکید می‌کند که اجتناب از پروتئین اضافی نباید جایگزین فعالیت بدنی شود.