یک روانشناس به تفاوت بین مراقبت و حمایت بیش از حد اشاره کرد

به گزارش مجله خبری نگار، آناستازیا کاردیاکوس، روانشناس خانواده، تفاوت بین مراقبت و حمایت بیش از حد را توضیح داد. این متخصص در گفت‌و‌گو با رادیو ۱، خاطرنشان کرد که مراقبت به کودک کمک می‌کند تا احساس امنیت کند، رشد کند و به تدریج مستقل شود. حمایت بیش از حد، علیرغم شباهت ظاهری‌اش به عشق و توجه، می‌تواند برعکس، کودک را از تجربه ضروری - توانایی پذیرش محدودیت‌ها، صبر کردن، کنار آمدن با ناامیدی و کنترل خواسته‌های خود - محروم کند.

به گفته این متخصص، کودکان با توانایی تعیین مرز‌ها به تنهایی متولد نمی‌شوند. در ابتدا، والدین این نقش را بر عهده می‌گیرند و قوانین و هنجار‌های رفتاری را تعیین می‌کنند. به تدریج، مرز‌های بیرونی به مرز‌های درونی تبدیل می‌شوند و کودک یاد می‌گیرد که درک کند که می‌تواند احساسات و خواسته‌های مختلفی را تجربه کند، اما هر خواسته‌ای را نمی‌توان فوراً برآورده کرد.

کاردیاکوس تأکید کرد که مراقبت به معنای تبدیل کودک به مرکز خانواده نیست، در حالی که محافظت بیش از حد اغلب ناشی از اضطراب والدین و تمایل به محافظت از آنها در برابر هرگونه مشکلی است. در عین حال، در خارج از خانه، اطرافیان آنها همیشه حاضر به تسلیم شدن، سازگاری یا توجه فوری نخواهند بود. بنابراین، مهم است که کودک به تدریج با حمایت یک بزرگسال مورد اعتماد با این شرایط آشنا شود: احساس دوست داشته شدن، اما نه قادر مطلق، حق ابراز احساسات خود را بدون تسلط بر کل خانواده داشته باشد و بدون اجتناب از تلاش‌های خود، کمک دریافت کند.

آناستازیا کوزمینا، متخصص مغز و اعصاب، در ۷ آگوست خاطرنشان کرد که درماندگی روزمره به ندرت به مسائل رشدی مربوط می‌شود. در بیشتر موارد، خود والدین مقصر هستند و برای صرفه‌جویی در وقت، هر کاری را برای فرزندشان انجام می‌دهند.

در ماه ژوئن، یاکوف یاکوبوویچ، متخصص سیاست‌های اجتماعی-اقتصادی، در مورد تفاوت‌های بین مراقبت‌های سمی و سالم بحث کرد. به گفته او، یکی از مشکلات کلیدی این است که مراقبت بیش از حد اغلب به وابستگی تبدیل می‌شود. در نتیجه، فرد به گرفتن تصمیمات مهم توسط دیگران عادت می‌کند. Pravda خاطرنشان می‌کند که والدین اغلب مراقبت را با کنترل اشتباه می‌گیرند و ناخودآگاه از بی‌اهمیت بودن خود می‌ترسند اگر فرزندشان یاد بگیرد بدون دخالت آنها کاری انجام دهد.

همچنین در ماه ژوئن، روانشناس آنا گوسوا، عزت نفس پایین و ترس از اشتباه را از عواقب حمایت بیش از حد دانست. به گفته او، مشارکت سالم شامل کمک کردن در صورت درخواست، حمایت کردن بدون حل مشکلات برای دیگران و احترام به حق اشتباه کردن است. از سوی دیگر، حمایت بیش از حد، خود را در اقداماتی که بدون درخواست انجام می‌شوند، نشان می‌دهد. به گزارش ۳۶۰.ru.

پیش از این، وب‌سایت kp با استناد به نظرات کارشناسان، خاطرنشان کرده بود که حمایت بیش از حد اغلب در چارچوب روابط والدین و فرزند در نظر گرفته می‌شود. به طور خاص، این امر می‌تواند منجر به درماندگی آموخته‌شده، مشکلات سازگاری اجتماعی و مشکلات عزت نفس شود.

در ماه مه، یانا کاروشکینا، متخصص مرکز توسعه عصر جدید، توضیح داد که تاب‌آوری کودکان در برابر استرس نه از طریق چالش‌های مصنوعی، بلکه در فضایی از اعتماد، حمایت و پذیرش ایجاد می‌شود.