یک روش غیرآشکار برای پیشگیری از افسردگی شناسایی شده است

تقویت عضلات می‌تواند به جلوگیری از افسردگی کمک کند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان دانشگاه کالج لندن به نتیجه‌ی شگفت‌انگیزی رسیده‌اند: قدرت عضلانی، نه استقامت، ممکن است نقش کلیدی در محافظت در برابر افسردگی داشته باشد. این مطالعه در مجله‌ی اختلالات عاطفی (JAD) منتشر شده است.

فعالیت بدنی مدت‌هاست که به عنوان عاملی در کاهش خطر افسردگی در نظر گرفته می‌شود، اما مکانیسم‌های پشت این اثر هنوز مشخص نیست. محققان تصمیم گرفتند دو مؤلفه - استقامت قلبی تنفسی و قدرت عضلانی - را از هم جدا کنند و آزمایش کنند که کدام یک واقعاً با سلامت روان مرتبط است.

این مطالعه از داده‌های بیش از ۳۴۰،۰۰۰ نفر از پایگاه داده بیوبانک بریتانیا استفاده کرد. برای ایجاد روابط علت و معلولی، دانشمندان از روش تصادفی‌سازی مندلی استفاده کردند که امکان ارزیابی تأثیر عوامل را از طریق ویژگی‌های ژنتیکی فراهم می‌کند و در عین حال تأثیر سبک زندگی را به حداقل می‌رساند.

محققان از قدرت گرفتن دست - یک نشانگر رایج و قابل اعتماد از قدرت کلی عضلات - به عنوان شاخص قدرت استفاده کردند. سلامت روان با استفاده از تشخیص‌ها و پرسشنامه‌ها، از جمله علائم کلیدی افسردگی: خلق و خوی افسرده، از دست دادن علاقه به زندگی، مشکل در تمرکز و تغییر در اشتها، ارزیابی شد.

نتایج غیرمنتظره بود. هیچ ارتباطی بین استقامت و افسردگی یافت نشد. با این حال، قدرت عضلانی یک اثر محافظتی مداوم نشان داد.

بنابراین، افزایش قدرت گرفتن اجسام به میزان ۰.۱ کیلوگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، خطر افسردگی را تقریباً ۱۴٪ کاهش داد. شرکت‌کنندگان قوی‌تر همچنین کمتر احتمال داشت علائم خاصی را تجربه کنند: احتمال آندونیا - از دست دادن لذت - ۲۱٪ و اختلالات اشتها ۴۴٪ کاهش یافت.

جالب اینجاست که این اثر در زنان بارزتر بود. برای آنها، قدرت با کاهش علائمی مانند خلق و خوی افسرده، از دست دادن علاقه و مشکلات تمرکز همراه بود. برای مردان، این ارتباط کمتر مشخص بود.

اینکه چرا عضلات بر روان تأثیر می‌گذارند، هنوز مشخص نیست. یک فرضیه با فعالیت روزانه مرتبط است: کاهش قدرت، توانایی مقابله با کار‌های روزمره را مختل می‌کند، که می‌تواند احساس درماندگی را افزایش داده و به افسردگی کمک کند. فرضیه دیگر بیولوژیکی است: وقتی عضلات منقبض می‌شوند، پروتئین‌هایی آزاد می‌کنند که می‌توانند به طور بالقوه اثر محافظتی بر مغز داشته باشند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری