متخصصان در مورد تغذیه برای حفظ عملکرد صحبت می‌کنند

به گزارش مجله خبری نگار، یک رژیم غذایی متعادل و یک برنامه غذایی حساب‌شده در طول روز کاری می‌تواند به حفظ سطح انرژی پایدار و جلوگیری از افت ناگهانی تمرکز کمک کند. نه تنها تعداد وعده‌های غذایی مهم است، بلکه ترکیب صبحانه، ناهار و میان وعده‌ها نیز مهم است. این موضوع توسط دکتر الکسی دانیلوف، رئیس بخش بیماری‌های سیستم عصبی در موسسه آموزش عالی در دانشگاه پزشکی دولتی اول سچنوف مسکو و بنیانگذار پروژه تغذیه عصبی، و آرتم اسپیرو، کارآفرین تأثیرگذار و متخصص سبک زندگی سالم و توسعه پایدار، در مصاحبه‌ای با ایزوستیا مورد بحث قرار گرفت.

به گفته دانیلوف، برای بسیاری از افرادی که مشغول کار فکری هستند، صبحانه همچنان یک وعده غذایی مهم است. نباید آن را به عنوان یک میان وعده سریع قبل از ترک خانه، بلکه به عنوان بخشی کامل از برنامه صبحگاهی در نظر گرفت.

دکتر علوم پزشکی، رئیس گروه بیماری‌های سیستم عصبی در موسسه آموزش عالی در دانشگاه پزشکی دولتی اول مسکو، آی.‌ام. سچنوف، و بنیانگذار پروژه تغذیه عصبی، الکسی دانیلوف

صبحانه ایده‌آل برای کسی که مشغول کار ذهنی است، ترکیبی از غلات کامل است که جریان روان انرژی را فراهم می‌کنند؛ پروتئین کامل که برای سنتز انتقال‌دهنده‌های عصبی ضروری است؛ چربی‌های سالم که از ساختار و عملکرد نورون‌ها پشتیبانی می‌کنند؛ و یک وعده آنتی‌اکسیدان به شکل انواع توت یا میوه‌های با رنگ روشن.

این پزشک معتقد است که یک رژیم غذایی سه وعده‌ای، شامل صبحانه، ناهار و شام، برای بسیاری از افراد مطلوب است. خوردن وعده‌های غذایی اصلی و کامل به جلوگیری از گرسنگی مداوم کمک می‌کند و فواصل بین وعده‌های غذایی مانند استراحت‌های طبیعی به نظر می‌رسند.

به گفته این متخصص، چنین فواصل زمانی با فرآیند‌های بازیابی متابولیک، از جمله اتوفاژی - مکانیسمی برای بازیافت اجزای سلولی آسیب دیده یا ناکارآمد - مرتبط است. تعداد وعده‌های غذایی باید به صورت جداگانه با سلامت، عادات و حجم کاری شما تنظیم شود.

دانیلوف به طور خاص بر ارتباط بین رژیم غذایی و التهاب عصبی تمرکز کرد. این به فعال شدن طولانی مدت مکانیسم‌های ایمنی در سیستم عصبی مرکزی اشاره دارد که طی آن میکروگلیا و سایر سلول‌ها مواد پیش‌التهابی آزاد می‌کنند. به گفته این پزشک، این فرآیند می‌تواند بر عملکرد شبکه‌های عصبی و وضعیت شناختی فرد تأثیر بگذارد.

در بدن، این به صورت یک "مه" مداوم در سر احساس می‌شود. فرد به سرعت خسته می‌شود، در تمرکز مشکل دارد، نوسانات خلقی را تجربه می‌کند و اضطراب و علائم افسردگی بیشتری را تجربه می‌کند.

این متخصص تأکید کرد که مضر بودن هر میان وعده‌ای به خودی خود مورد بحث نیست، بلکه ترکیب و دفعات مصرف آن مهم است. مصرف منظم غذا‌های سرشار از قند افزوده، چربی اشباع و افزودنی‌های غذایی می‌تواند یک عامل مضر باشد.

به طور خاص، نباید به طور خودکار پروتئین و غلات را جایگزین سالمی برای شیرینی‌ها در نظر گرفت. ترکیب این محصولات به طور قابل توجهی متفاوت است: برخی نه تنها حاوی پروتئین یا فیبر هستند، بلکه مقادیر قابل توجهی قند و چربی اشباع نیز دارند. بنابراین، هنگام انتخاب، خواندن بسته‌بندی مهم است.

اگر واقعاً به یک وعده غذایی اضافی نیاز دارید، بهتر است غذا‌هایی را انتخاب کنید که احساس سیری طولانی‌تری ایجاد می‌کنند. این می‌تواند شامل ماست طبیعی یا پنیر کاتیج بدون شکر افزوده به همراه انواع توت یا آجیل بدون شکر و همچنین سبزیجات با حمص باشد.

ترکیب ناهار نیز به همان اندازه مهم است. به گفته اسپیرو، برای حفظ بهره‌وری در بعد از ظهر، می‌توان یک وعده غذایی را بر اساس ترکیبی از کربوهیدرات‌های پیچیده، منبع پروتئین و سبزیجات تهیه کرد. غذا‌های تخمیر شده نیز می‌توانند در آن گنجانده شوند. مهم نوع غذای خاص نیست، بلکه ترکیب کلی و اندازه وعده غذایی است: ناهاری که خیلی سنگین باشد می‌تواند خواب‌آلودگی را افزایش دهد و مانع بازگشت شما به محل کار شود.

منو‌های متعادل در کافه تریای اداره، در دسترس بودن وعده‌های غذایی مناسب از طریق خدمات تحویل غذا و برنامه‌های آموزشی برای کارمندان می‌تواند از عادات غذایی آگاهانه‌تر پشتیبانی کند. درک چگونگی ارتباط ترکیب غذا با سیری و رفاه بعد از ناهار، ایجاد یک رژیم غذایی پایدار را برای کارمندان آسان‌تر می‌کند.

خوردن آگاهانه به معنای ممنوعیت شدید تنقلات یا یک رژیم اجباری سه وعده در روز برای همه نیست. عوامل کلیدی عبارتند از کیفیت غذا، منظم بودن وعده‌های غذایی، اندازه وعده‌های غذایی و توانایی تشخیص گرسنگی فیزیکی از عادت خوردن مداوم تنقلات در حین کار.

در دوم جولای، دریا ساولیوا توضیح داد که چرا رژیم‌های غذایی جواب نمی‌دهند و چگونه می‌توان عادات را برای همیشه تغییر داد. این متخصص خاطرنشان کرد که مشکل، تکه کیکی که در مهمانی خورده می‌شود نیست، بلکه نگرش فرد نسبت به تغذیه است. او تأکید کرد که کاهش وزن یک ماراتن است، نه یک مسابقه سرعت.