یک روان درمانگر دلایل ترس از «نه» گفتن را توضیح داد

به گزارش مجله خبری نگار، آنا واسیلیوا، روانشناس، روان‌درمانگر وجودی و میانجی، به ایزوستیا گفت: بسیاری از افراد وقتی سعی می‌کنند دیگران را رد کنند، حتی اگر کمک به آنها به قیمت منافع خودشان تمام شود، دچار اضطراب، گناه یا ترس از درگیری می‌شوند.

به گفته این متخصص، مشکلات نه گفتن اغلب ریشه در فقدان مهارت در گفتن «نه» ندارد، بلکه در نگرش‌های درونی ریشه دارد. برای برخی، این نگرش‌ها در دوران کودکی شکل می‌گیرند، زمانی که مجبور بودند حال و هوای عزیزان را در نظر بگیرند، راحت باشند و از ایجاد مشکل جلوگیری کنند. برای برخی دیگر، این مشکلات از ترس از دست دادن روابط یا این باور ناشی می‌شود که ارزش خودشان به میزان نیاز دیگران به آنها بستگی دارد.

واسیلیوا خاطرنشان کرد: «مردم می‌دانند چگونه «نه» بگویند. اما در یک موقعیت خاص، اضطراب، گناه یا احساسی را تجربه می‌کنند که انگار کار اشتباهی انجام می‌دهند. دشواری «نه» گفتن می‌تواند از دلایل مختلفی ناشی شود. برای برخی، این مشکل از تجربیات دوران کودکی ناشی می‌شود که مجبور بودند حال و هوای عزیزان را در نظر بگیرند، راحت باشند و از ایجاد مشکل جلوگیری کنند، صرفاً برای زنده ماندن.»

او می‌گوید کمک به دیگران به خودی خود مشکلی ندارد، البته تا زمانی که یک انتخاب آگاهانه باشد و تنها راه حفظ روابط یا احساس مهم بودن نباشد.

این روانشناس تأکید کرد که برخی افراد آنقدر به قابل اعتماد و حامی بودن عادت می‌کنند که این نقش بخشی از هویت آنها می‌شود. در این صورت، طرد شدن نه تنها به عنوان فرصتی برای ناراحت کردن طرف مقابل، بلکه به عنوان تهدیدی برای هویت خودشان تلقی می‌شود.

مشکلات مربوط به مرز‌های شخصی می‌تواند به صورت خستگی مداوم، تنش، مشکلات خواب و کاهش علاقه به فعالیت‌های معمول بروز کند. با این حال، همانطور که واسیلیوا اشاره کرد، علائم جسمی خاص را نمی‌توان صرفاً به دلایل روانشناختی نسبت داد، زیرا وضعیت فرد تحت تأثیر عوامل بیولوژیکی، پزشکی و اجتماعی قرار دارد.

به گفته این متخصص، مرز بین مراقبت از خود و خودخواهی در توانایی در نظر گرفتن نیاز‌های خود و منافع دیگران نهفته است. با این حال، مرز‌های سالم با هدف تخریب روابط ایجاد نمی‌شوند، بلکه به دو نفر کمک می‌کنند تا در یک رابطه، افراد متمایزی باقی بمانند.

این روانشناس برای یادگیری امتناع، ایجاد مکث بین درخواست و موافقت خودکار را توصیه می‌کند. برای مثال، می‌توانید از عبارت «باید در موردش فکر کنم، بعداً جواب می‌دهم» استفاده کنید. آزمایش‌های رفتاری کوچک نیز مفید هستند - با امتناع در موقعیت‌های امن شروع کنید و آزمایش کنید که آیا عواقب واقعاً به همان اندازه که انتظار می‌رود شدید هستند یا خیر.

پس از تعیین مرزها، فرد ممکن است از سوی دیگران رنجش پیدا کند، به خصوص اگر قبلاً همیشه در دسترس و راحت بوده باشند. به گفته واسیلیوا، این واکنش به دلیل بدتر شدن فرد نیست، بلکه به دلیل تغییر در سیستم معمول روابط اوست. مهم است که پرخاشگری دیگران را از مسئولیت خود جدا کنید و از کسانی که مرز‌های جدید را می‌پذیرند، حمایت کنید.

در ۱۷ جولای، ایرینا کراشکینا، روان‌درمانگر در JSC "Medicine" (کلینیک آکادمیک رویتبرگ) و دانشجوی دکترا، توضیح داد که تمایل به عملکرد خوب در محل کار و دستیابی به نتایج بالا یک ویژگی شخصیتی طبیعی و مفید است. با این حال، کمال‌گرایی بیمارگونه می‌تواند منجر به استرس مزمن، اضطراب، خستگی عاطفی و حتی مشکلات سلامتی شود.