پروژه‌ی حساب‌شده‌ی "نه به جنگ، نه به رنج مردم ایران! "

این گزاره از سیاست وارد حوزه‌ی چهره‌ها شده است، به جای آنکه با توجه به بند‌های تفاهم‌نامه، حمله‌ی دشمن به جنوب را جنگ آمریکا بخواند و مرگ بر آمریکا را فریاد بزند! بدنبال دادن امتیازات زیاد به آمریکا برای صلح پوشالی است!

به گزارش مجله خبری نگار، این گزاره از سیاست وارد حوزه‌ی چهره‌ها شده است، به جای آنکه با توجه به بند‌های تفاهم‌نامه، حمله‌ی دشمن به جنوب را جنگ آمریکا بخواند و مرگ بر آمریکا را فریاد بزند! بدنبال دادن امتیازات زیاد به آمریکا برای صلح پوشالی است!

در طول تاریخ استعمار، این دادن امتیازات به کشور بیگانه تضمین‌ش از جانب خودفروخته‌های داخلی است که با عمله‌های اینچنینی فضا را متشنج می‌کنند!

با ورود این گزاره از عرصه‌ی سیاست به چهره‌های دوزاری، شاهد "دوگانه‌ی سیاست‌ساخته‌ای" هستیم که در آن، ملت مبعوث با مطالبه‌ی خون‌خواهی که ضامن استقلال و اقتصاد بهتر است را جنگ‌طلب معرفی می‌کنند و خودشان را صلح‌طلب و آنچنان فریاد می‌زنند که:

«مردم به جای همدلی باهم و بغض بیشتر از آمریکا، از نیرو‌های خودی و حاکمیت نفرت پیدا می‌کنند! بی‌آنکه ذره‌ای بیندیشند که صلح با زیاده‌خواهی آمریکا هیچ‌گاه به ثمر نمی‌رسد!»

«این دست اقدامات، تازه نیست! زمانی‌که حضرت رسول صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمودند: جناب عمار به دست گروه ستمگر کشته می‌شود و عمار در جنگ صفین به دست گروه معاویه به شهادت رسید! ولوله‌ای در گروه معاویه افتاد که آیا ستمگرند؟ و به تبع دارای بغض از معاویه می‌شدند و به علی علیه‌السلام می‌پیوستند!

اما معاویه با این جمله که علی علیه‌السلام عامل شهادت عمار است، بخشی از مردم کم‌عقل را آرام کرد!»

القصه شما جماعت هم‌سفره‌ی استعمار با "عمله‌های دوزاری و فرهنگ‌نما" از این حربه‌ی تاریخی بهره نخواهید برد، چون این مردم، مبعوث شده‌اند.

📝زهرا خندان- جهان هنر/ روبش

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری