پروتئینی شناسایی شده است که قادر به کنترل روند پیری بدن است

زیست‌شناسی PLOS: پروتئین منین می‌تواند پیری را در بدن کنترل کند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان دانشگاه شیامن در چین پروتئینی به نام منین را کشف کرده‌اند که کاهش سطح آن ممکن است با پیری مرتبط باشد. آزمایش‌ها روی موش‌ها نشان داد که بازیابی سطح آن باعث بهبود حافظه، هماهنگی حرکتی و سلامت بافت می‌شود و همچنین برخی از تغییرات مرتبط با سن را کاهش می‌دهد. این مطالعه در مجله PLOS Biology منتشر شده است.

این مطالعه بر هیپوتالاموس، ناحیه کوچکی از مغز که متابولیسم، سیستم‌های هورمونی، خواب، دمای بدن و پاسخ به استرس را تنظیم می‌کند، متمرکز بود. در سال‌های اخیر، دانشمندان به طور فزاینده‌ای هیپوتالاموس را به عنوان یک عامل تعیین‌کننده کلیدی در روند پیری در نظر گرفته‌اند.

نویسندگان دریافتند که با افزایش سن، سطح پروتئین منین در موش‌ها به شدت در نورون‌های هیپوتالاموس شکمی-میانی، ناحیه‌ای مرتبط با متابولیسم و پیری سیستمیک، کاهش می‌یابد. با این حال، چنین اثری در سلول‌های پشتیبان مجاور مشاهده نشد.

برای آزمایش نقش این پروتئین، دانشمندان موش‌هایی با فعالیت منین کاهش‌یافته ایجاد کردند. این حیوانات علائم پیری زودرس را نشان دادند: افزایش التهاب مغز، کاهش تراکم استخوان، نازک شدن پوست، اختلال در حافظه و هماهنگی حرکتی و کاهش طول عمر.

محققان همچنین ارتباطی بین منین و D-سرین، یک اسید آمینه و انتقال‌دهنده عصبی دخیل در عملکرد سلول‌های عصبی، یادگیری و تشکیل حافظه، یافتند. کاهش منین همچنین تولید D-سرین را کاهش می‌دهد.

سپس دانشمندان تلاش کردند این روند را معکوس کنند. آنها ژن منین را به هیپوتالاموس موش‌های مسن تقریباً ۲۰ ماهه وارد کردند. پس از یک ماه، حافظه، تعادل و سلامت پوست و استخوان حیوانات بهبود یافت. سطح D-سرین در هیپوکامپ، ناحیه‌ای از مغز که مسئول حافظه است، همزمان افزایش یافت.

یک آزمایش جداگانه نشان داد که سه هفته مصرف مکمل D-serine عملکرد شناختی را در موش‌های مسن بهبود بخشید، اما هیچ تاثیری بر تغییرات مرتبط با سن در پوست و استخوان‌ها نداشت. این نشان می‌دهد که منین از طریق مکانیسم‌های بیولوژیکی متعددی عمل می‌کند.

نویسندگان تأکید می‌کنند که این مطالعه فقط روی حیوانات انجام شده است، بنابراین صحبت در مورد کند شدن احتمالی پیری در انسان خیلی زود است. با این وجود، نتایج از این فرضیه پشتیبانی می‌کند که مغز ممکن است نقش بسیار فعال‌تری در تنظیم پیری نسبت به آنچه قبلاً تصور می‌شد، داشته باشد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری