یک روش غیرمنتظره برای درمان افسردگی کشف شده است

روانپزشکی JAMA: سرکوب التهاب ممکن است علائم افسردگی را کاهش دهد

به گزارش مجله خبری نگار، محققان دانشگاه بریستول دریافته‌اند که سرکوب التهاب می‌تواند علائم افسردگی مقاوم به درمان را کاهش دهد. در یک مطالعه بالینی کوچک، بیماران پس از درمان، کاهش اضطراب، خستگی و شدت علائم افسردگی را گزارش کردند. این مطالعه در JAMA Psychiatry منتشر شده است.

حدود یک سوم افراد مبتلا به افسردگی به دارو‌های ضد افسردگی استاندارد که بر سطح سروتونین و سایر انتقال دهنده‌های عصبی تأثیر می‌گذارند، پاسخ ضعیفی می‌دهند. در سال‌های اخیر، دانشمندان به طور فزاینده‌ای برخی از موارد افسردگی را به التهاب مزمن در بدن مرتبط دانسته‌اند.

مطالعات قبلی نشان داده‌اند که تقریباً یک سوم بیماران مبتلا به افسردگی، نشانگر‌های التهابی بالایی در خون دارند. اینترلوکین-۶، یک مولکول سیگنالینگ سیستم ایمنی که در پاسخ‌های التهابی دخیل است، به ویژه اغلب با این بیماری مرتبط است.

نویسندگان این مطالعه جدید تصمیم گرفتند بررسی کنند که آیا مسدود کردن این مسیر به کاهش علائم افسردگی کمک می‌کند یا خیر. برای انجام این کار، آنها از داروی توسیلیزومب، یک ایمونوتراپی که برای درمان آرتریت روماتوئید استفاده می‌شود، استفاده کردند.

این مطالعه شامل ۳۰ بیمار بزرگسال مبتلا به افسردگی متوسط تا شدید بود که به درمان استاندارد ضد افسردگی پاسخ نداده بودند. همه شرکت‌کنندگان همچنین علائم التهاب مزمن، مانند افزایش سطح پروتئین واکنشی C در خون را نشان دادند.

نیمی از داوطلبان یک دوز داخل وریدی توسیلیزومب دریافت کردند، در حالی که بقیه دارونما دریافت کردند. دانشمندان پیشرفت بیماران را طی چهار هفته تحت نظر داشتند.

اگرچه این مطالعه برای نتیجه‌گیری‌های قطعی آماری بسیار کوچک بود، محققان روند مداومی را به سمت بهبود در گروه دریافت‌کننده دارو ثبت کردند. بیماران کاهش خستگی، بهبود تمرکز و اشتها و کاهش احساس بی‌ارزشی و تنش درونی را گزارش کردند. در پایان مطالعه، تقریباً ۵۴٪ از شرکت‌کنندگان در گروه توسیلیزوماب به بهبودی دست یافتند، در حالی که این رقم در گروه دارونما ۳۱٪ بود.

علاوه بر این، بیشترین تأثیر در بیمارانی مشاهده شد که قبل از درمان، سطح بالاتری از پروتئین واکنشی C داشتند.

نویسندگان معتقدند که این مطالعه از ایده «روانپزشکی شخصی‌سازی‌شده» پشتیبانی می‌کند، که در آن درمان متناسب با ویژگی‌های بیولوژیکی بیمار و نه فقط علائم او تنظیم می‌شود.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری