دانشمندان یک نرم‌تنی ۱۲۵ میلیون ساله را به همراه جنین‌های حفظ‌شده کشف کرده‌اند

گزارش‌های علمی: نرم‌تنی ۱۲۵ میلیون ساله، بافت نرم خود را با لارو حفظ کرده است

به گزارش مجله خبری نگار، بر اساس مطالعه‌ای که در مجله Scientific Reports منتشر شده است، یک نرم‌تنان آب شیرین ۱۲۵ میلیون ساله که در جزیره وایت بریتانیا یافت شده است، نه تنها پوسته، بلکه بافت نرم، جنین و لارو خود را نیز حفظ کرده است - موردی منحصر‌به‌فرد برای دوران کرتاسه.

این کشف توسط یک تیم بین‌المللی مورد مطالعه قرار گرفت: مارتین مونت از موزه دایناسور جزیره وایت و دانشگاه پورتسموث، الکساندرا اسکاوینا از دانشگاه ورشو و رافائل لوزانو از موسسه زمین‌شناسی و معدن اسپانیا. این گونه که Margaritifera valdensis نام دارد، یک نرم‌تنان دوکفه‌ای آب شیرین است که نزدیکترین خویشاوند صدف‌های مرواریدساز امروزی محسوب می‌شود.

معمولاً از چنین حیواناتی فقط پوسته باقی می‌ماند. در این مورد، دانشمندان چیزی را کشف کردند که آن را "نرم‌تنان" می‌نامند - بافت نرم فسیل شده‌ای که با کانی‌سازی سریع حفظ شده است. در داخل پوسته، یک محفظه آبششی - حفره‌ای تخصصی که نرم‌تنان در آن جوجه‌های خود را پرورش می‌دادند - حفظ شده بود.

این محفظه حاوی جنین و لارو - گلوشیدیوم - بود. این لارو‌ها به طور خاص برای انگلی بودن طراحی شده‌اند: آنها خود را به آبشش‌ها یا باله‌های ماهی می‌چسبانند، برای چند هفته از آنها تغذیه می‌کنند و سپس برای شروع زندگی مستقل به کف آب فرو می‌روند. این استراتژی تولید مثل - لقاح و رشد در بدن مادر و به دنبال آن انگلی بودن روی ماهی - هنوز هم توسط صدف‌های مرواریدساز امروزی استفاده می‌شود. این کشف ثابت می‌کند که این روش ۱۲۵ میلیون سال پیش تکامل یافته و از آن زمان تاکنون بدون تغییر باقی مانده است.

به گفته نویسندگان، اینها قدیمی‌ترین بافت‌های نرم مستند و قابل اعتماد در صدف‌های دوکفه‌ای کرتاسه و اولین مورد از گلوشیدیا هستند که در حالت فسیلی حفظ شده‌اند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری