یک روانشناس توضیح می‌دهد که آیا کمک مالی به فرزند بزرگسال پس از دانشگاه ضروری است یا خیر

به گزارش مجله خبری نگار، اولگا پترووا، روانشناس آموزشی در مرکز روانشناسی و تربیتی شهر وزارت آموزش و علوم مسکو، به Gazeta گفت: «والدین پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، دو اشتباه مرتکب می‌شوند: یا مانند گذشته به حمایت از فرزند بزرگسال خود ادامه می‌دهند، یا به طور کلی کمک کردن را متوقف می‌کنند.»

این روانشناس توضیح داد: «بسیاری از والدین انتظار دارند فرزندشان بلافاصله پس از فارغ‌التحصیلی کاملاً مستقل شود. با این حال، بزرگ شدن یک فرآیند است. جوانان برای جا افتادن در نقش‌های جدید خود و یادگیری تصمیم‌گیری‌های مالی به زمان نیاز دارند. به همین دلیل است که اغلب سوءتفاهم‌ها و رنجش‌ها در خانواده‌ها ایجاد می‌شود. والدین احساس می‌کنند زمان استقلال فرا رسیده است، در حالی که فارغ‌التحصیل درک این موضوع را دشوار می‌یابد که چرا، در حالی که دیروز در همه چیز به آنها کمک می‌شد، امروز خواستار استقلال کامل هستند.»

به گفته این متخصص، یکی از رایج‌ترین اشتباهات، قطع ناگهانی تمام حمایت‌ها بلافاصله پس از فارغ‌التحصیلی است. این رویکرد به ندرت باعث بلوغ می‌شود. در بیشتر موارد، باعث اضطراب، رنجش و مقاومت می‌شود.

این متخصص خاطرنشان کرد: «حالت افراطی دیگر، حفظ یک سیستم مالی برای سال‌ها بدون صحبت در مورد سهم خود در زندگی و بودجه‌شان با فرزندشان است. وضعیتی که پول به ابزاری برای کنترل تبدیل می‌شود نیز به همان اندازه چالش‌برانگیز است. بهتر است قبل از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، گفت‌و‌گو در مورد تغییرات مالی آینده را آغاز کنید. مفید است که از قبل در مورد انتظارات هر دو طرف صحبت کنید: آیا فارغ‌التحصیل قصد دارد فوراً به دنبال شغل بگردد، آیا قصد دارد به تحصیل ادامه دهد و در ابتدا به چه نوع کمکی نیاز دارد.»

به گفته او، والدین می‌توانند پس از اتمام تحصیلات فرزندشان، به ارائه حمایت ادامه دهند، اما به تدریج شکل آن را تغییر دهند. به عنوان مثال، می‌توانند از قبل توافق کنند که برخی از هزینه‌ها برای چند ماه دیگر، در حالی که فرزندشان به دنبال شغل می‌گردد یا دوره کارآموزی را می‌گذراند، پوشش داده شود.

پترووا خاطرنشان کرد: «مهم‌ترین چیز، توافق‌های شفاف است. وقتی هر دو طرف بازه زمانی، میزان کمک و مراحل بعدی را درک کنند، اختلافات کاهش می‌یابد و به آنها کمک می‌کند تا این گذار را راحت‌تر طی کنند. اگر یک جوان شروع به کار کند و به زندگی با والدین خود ادامه دهد، بحث در مورد سهم آنها در هزینه‌های مشترک مفید است. این لزوماً به معنای مبالغ هنگفت نیست. برای بسیاری از خانواده‌ها، یک سهم نمادین در هزینه‌های آب و برق، مواد غذایی یا هزینه‌های خانه کافی است. این تجربه به تقویت مسئولیت مالی و درک بهتر از نحوه عملکرد زندگی بزرگسالان کمک می‌کند.»

مهم است به یاد داشته باشید که هیچ برنامه‌ی جهانی وجود ندارد. میزان مشارکت به درآمد کودک، منابع خانواده و وضعیت خاص زندگی خانواده بستگی دارد.