مشخص شده است که چگونه می‌توان استعداد ابتلا به اسکیزوفرنی را از طریق چشم تعیین کرد

ارتباطی بین خطر اسکیزوفرنی و ساختار فوندوس یافت شد

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان دانشگاه زوریخ کشف کرده‌اند افرادی که خطر ژنتیکی ابتلا به اسکیزوفرنی در آنها بیشتر است، ممکن است شبکیه چشم کمی نازک‌تری داشته باشند - حتی اگر بیماری در آنها تشخیص داده نشود یا علائمی از آن نداشته باشند. این مطالعه در مجله Nature Mental Health (NMH) منتشر شده است.

نویسندگان داده‌های نزدیک به ۳۵۰۰۰ شرکت‌کننده سالم را از پایگاه داده زیست‌بانک بریتانیا، به استثنای افراد مبتلا به بیماری‌های چشمی، روانی یا متابولیک، تجزیه و تحلیل کردند. آنها با استفاده از داده‌های ژنتیکی، خطر پلی‌ژنیک اسکیزوفرنی - یعنی احتمال ترکیبی بیماری بر اساس ده‌ها تنوع ژنتیکی - را محاسبه کردند. سپس محققان این شاخص‌ها را با ضخامت شبکیه به دست آمده با استفاده از اسکن نوری چشم با دقت بالا مقایسه کردند.

مشخص شد که هرچه خطر ژنتیکی ابتلا به اسکیزوفرنی بیشتر باشد، ماکولا - قسمت مرکزی شبکیه که مسئول دید واضح و سیگنال‌های عصبی است - نازک‌تر است. همبستگی بسیار قوی در لایه‌های دخیل در انتقال تکانه‌های عصبی و لایه‌های مرتبط با فعالیت ایمنی مشاهده شد. تفاوت در ضخامت اندک بود - حدود ۰.۱۷ میکرومتر -، اما از نظر آماری معنی‌دار بود.

نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که شبکیه نازک ممکن است شاخص اولیه‌ای از تأثیر پنهان عوامل ژنتیکی، به ویژه عوامل مرتبط با فرآیند‌های التهابی در مغز باشد. این کشف تأیید می‌کند که مکانیسم‌های ایمنی ممکن است نقش مهمی در ایجاد بیماری‌های روانی داشته باشند.

در آینده، دانشمندان قصد دارند بررسی کنند که آیا سبک زندگی - رژیم غذایی، استرس، سیگار کشیدن - بر سلامت شبکیه در افرادی که آسیب‌پذیری ژنتیکی بیشتری دارند، تأثیر می‌گذارد یا خیر و همچنین تغییرات چشم‌ها را در طول زمان رصد کنند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری