آرژانتینی مردد و آخرین بازی چلسی: مرد بازی بزرگ نبودی انزو!

به گزارش مجله خبری نگار، شکست چلسی در فینال جام حذفی، آن هم با نتیجهٔ یک بر صفر مقابل منچسترسیتی، فقط یک ناکامی دیگر در فصلی پر از تلخی نبود؛ برای انزو فرناندز، این شکست معنای سنگین‌تری داشت. او در شبی که چلسی با تمام توان دفاع کرد و تا دقیقهٔ ۷۲ مقاومتش را حفظ کرد، نتوانست همان بازیکنی باشد که هواداران انتظار دارند. در حالی که تیم در لحظاتی از نیمهٔ دوم جان گرفت و حتی به گل نزدیک شد، فرناندز بیشتر از آن‌که تعیین‌کننده باشد، در حاشیهٔ بازی ماند. این همان چیزی است که در هفته‌های اخیر بار‌ها درباره‌اش گفته شده؛ بازیکنی که کیفیت دارد، اما تأثیر ندارد.

در فینال، او یک والی خطرناک زد که می‌توانست بازی را برگرداند، اما توپ روی تور فرود آمد و نه درون دروازه. همین صحنه، خلاصهٔ فصل او بود؛ تلاش، انرژی، میل به اثرگذاری، اما بدون خروجی واقعی. او در میانهٔ میدان جنگید، چند بار توپ‌گیری کرد، اما نتوانست جریان بازی را در دست بگیرد. در مسابقه‌ای که چلسی به یک لحظهٔ الهام نیاز داشت، این الهام از پای او نیامد.

اما داستان فرناندز فقط دربارهٔ این بازی نیست. از روزی که با مبلغی سنگین به چلسی آمد، همیشه زیر ذره‌بین بوده. هر پاس اشتباه، هر تکل دیر، هر تصمیم غلط، چند برابر بزرگ‌تر دیده شده. او در تیمی بازی می‌کند که ساختار ندارد، ثبات ندارد و هر هفته با ترکیبی متفاوت وارد میدان می‌شود. در چنین فضایی، حتی بهترین هافبک‌ها هم گم می‌شوند. اما این واقعیت، فشار را از روی او برنمی‌دارد. هواداران چلسی از او انتظار دارند رهبر باشد؛ کسی که وسط میدان را در اختیار بگیرد و تیم را جلو ببرد.

فصل برای چلسی تقریباً تمام شده، اما برای فرناندز هنوز یک فرصت باقی مانده؛ فرصتی برای این‌که نشان بدهد هنوز همان بازیکنی است که در جام جهانی درخشید، همان هافبکی که می‌تواند ریتم بدهد، بازی را کنترل کند و تیم را جلو ببرد.

در فینال، او لحظه‌هایی داشت که نشان می‌داد هنوز چیزی در وجودش هست؛ همان والی که روی تور نشست، همان چند پاس عمقی که خط دفاع سیتی را به هم زد، همان انرژی‌ای که در دقایق پایانی گذاشت. اما اینها کافی نبود. چلسی به نسخهٔ کامل او نیاز دارد، نه نسخهٔ نیمه‌کاره؛ و حالا، در آخرین بازی فصل، همهٔ نگاه‌ها به اوست. اگر بتواند در آن بازی بدرخشد، شاید فصل برای او با یک نقطهٔ روشن تمام شود؛ نقطه‌ای که بتواند از آن برای شروع دوباره استفاده کند.

انزو فرناندز هنوز بازیکنی است که می‌تواند تفاوت بسازد. هنوز می‌تواند رهبر خط میانی چلسی باشد. اما این فصل، فصل او نبود. حالا فقط یک مسابقه مانده تا نشان بدهد که این پایان داستان نیست؛ و اگر قرار باشد کسی از دل این آشفتگی بیرون بیاید، شاید همین هافبک آرژانتینی باشد که هنوز چیزی برای اثبات کردن دارد.