آتلانتیک: آمریکا نمی‌تواند پیامد‌های باخت در جنگ ایران را کنترل کند

به گزارش مجله خبری نگار، نشریه آمریکایی آتلانتیک در گزارشی نوشت که جنگ علیه ایران نقطه عطفی در تاریخ نظامی آمریکا محسوب می‌شود: برای اولین بار، ایالات متحده در درگیری شکست خورده که پیامد‌های آن نه قابل ترمیم است و نه قابل چشم‌پوشی. برخلاف ویتنام یا افغانستان که خارج از صحنه‌های اصلی رقابت جهانی بودند و برخلاف جنگ جهانی دوم که شکست‌های اولیه در نهایت جبران شد، شکست در ایران، در قلبِ منطقه‌ای استراتژیک رخ داده و توازن قدرت جهانی را برای همیشه تغییر می‌دهد. تنگه هرمز هرگز به وضعیت پیشین باز نخواهد گشت و ایران به عنوان بازیگر مسلط منطقه و یکی از قدرت‌های کلیدی جهان ظاهر می‌شود.

این نشریه افزود: علیرغم ۳۷ روز بمباران که بخش‌هایی از ایران را ویران کرد، آمریکا و اسرائیل نتوانستند حکومت را ساقط کنند یا حتی کوچکترین امتیازی بگیرند. نقطه عطف استراتژیک ۱۸ مارس بود، زمانی که اسرائیل میدان گازی پارس جنوبی را زد و ایران با حمله به تاسیسات راس لفان قطر (بزرگترین کارخانه صادرات گاز طبیعی جهان) تلافی و خسارتی وارد کرد که تعمیر آن سال‌ها طول خواهد کشید. ترامپ که از ترس فروپاشی اقتصاد جهانی عقب‌نشینی کرد، نه به دلیل خستگی، بلکه به دلیل آسیب‌پذیری زیرساخت‌های انرژی منطقه، آتش‌بس اعلام نمود.

آتلانتیک بیان کرد محاصره دریایی به عنوان جانشین بمباران هم راه به جایی نخواهد برد. حکومتی که پس از پنج هفته حمله بی‌وقفه به زانو درنیامد، در برابر فشار صرف اقتصادی تسلیم نخواهد شد. حتی اگر ترامپ بمباران را از سر گیرد، خطر تلافی ایران علیه تاسیسات نفتی عربستان و امارات، جهان را به بحران اقتصادی طولانی‌مدت خواهد انداخت.

این نشریه آمریکایی اظهار کرد که شکست به معنای از دست دادن دائمی کنترل بر تنگه هرمز است. ایران نه تنها عوارض عبور دریافت خواهد کرد، بلکه ترانزیت را به کشور‌هایی که با آنها روابط خوب دارد محدود می‌سازد. این اهرم، قدرتمندتر از توان هسته‌ای نظری ایران است. متحدان آمریکا در اروپا و آسیا که به انرژی خلیج فارس وابسته‌اند، چاره‌ای جز چانه‌زنی مستقیم با تهران ندارند. همانطور که رئول گیرشت و ری تاکیه نوشته‌اند: «اقتصاد‌های عربی خلیج فارس در زیر چتر هژمونی آمریکا ساخته شدند. آن را بردارید و کشور‌های خلیج فارس به ناچار به تهران التماس خواهند کرد.»

پیامد‌های جهانی این شکست گسترده است. جهان، دیده که تنها چند هفته جنگ با قدرتی درجه دوم، ذخایر تسلیحاتی آمریکا را به سطوح خطرناکی کاهش داده است. متحدان آسیایی و اروپایی در مورد قدرت ماندگاری آمریکا در درگیری‌های آینده تردید خواهند کرد. چین و روسیه روابط خود را با ایران به عنوان متحدان قدرتمند تقویت می‌کنند. تعدیل جهانی به سوی نظم پساآمریکایی شتاب گرفته و تسلط یک صد ساله واشنگتن بر خلیج فارس، اولین قربانی از بسیاری از قربانیان است.

تنها راه‌حل جایگزین، تسلیم موثر آمریکاست که از نظر سیاسی برای ترامپ ممکن است کم ضررترین گزینه باشد. او می‌تواند باخت را مدیریت کند، اما نمی‌تواند از فروپاشی اعتبار آمریکا جلوگیری کند. ماکیاولیستی‌ترین محاسبه می‌گوید: شانس ترامپ برای تحمل شکست و تغییر روایت آن به «پایان جنگ» بیشتر از زنده ماندن در جنگی بسیار بزرگتر، طولانی‌تر و پرهزینه‌تر است که همچنان به شکست ختم می‌شود. به همین دلیل است که واشنگتن در ایران، مات شده است. نه تریلیون‌ها دلار هزینه اضافی و نه تشدید تنش نظامی، برگ‌های برنده‌ای برای بازی باقی نگذاشته است.