گزینه‌های ما در اصل اینهاست: آیا می‌خواهید ۱) با چکش به زانو ضربه بخورید یا ۲) با چوب بیسبال به زانو ضربه بخورید؟

دنیل دیویس، سرهنگ بازنشسته‌ی ارتش آمریکا و تحلیل‌گر نوشت: گزینه‌های ما در اصل اینهاست: آیا می‌خواهید ۱) با چکش به زانو ضربه بخورید یا ۲) با چوب بیسبال به زانو ضربه بخورید؟

به گزارش مجله خبری نگار، دنیل دیویس، سرهنگ بازنشسته‌ی ارتش آمریکا و تحلیل‌گر نوشت:

چون ما تصمیم گرفتیم جنگی را آغاز کنیم که با توجه به ویژگی‌های خاص طرف مقابل (از جمله اندازه، جغرافیا، زمین، مذهب، تاریخ و فرهنگ) و با نیرو‌ها و ظرفیت تسلیحاتی‌ای که در اختیار داشتیم، عملا امکان پیروزی در آن وجود نداشت، حالا دیگر هیچ راه خروج موفقی وجود ندارد. به‌طور کلی دو گزینه پیش روی ترامپ است:

۱) اعلام پیروزی (که در واقع هیچ پیروزی واقعی‌ای در کار نخواهد بود و فقط یک پیروزی نمایشی و سطحی—در حد یک توییت—است) و عقب‌نشینی، پایان دادن به محاصره، و امید داشتن به اینکه ایران به‌سرعت تردد کامل را از سر بگیرد.

۲) بازگشت به جنگ، با تلاش برای وارد کردن یک ضربه بزرگ نهایی تا ایران را وادار کند «کوتاه بیاید» و تنگه را مطابق شرایط ما باز کند.

گزینه‌ی اول در نهایت به باز شدن مسیر انتقال نفت منجر خواهد شد، اما کنترل تردد در تنگه را برای مدت نامحدود در اختیار ایران می‌گذارد و باعث می‌شود این کشور به قدرتی مهم در منطقه تبدیل شود. این نتیجه برای آمریکا ناخوشایند است و به‌عنوان یک شکست راهبردی در برابر ایران تلقی خواهد شد.

گزینه‌ی دوم یک وضعیت بد را به یک فاجعه‌ی کامل تبدیل خواهد کرد. ما احتمالا زیرساخت‌های بیشتری را در ایران نابود می‌کنیم و افراد بیشتری را می‌کشیم؛ اما این اقدام باعث یک ضدحمله قدرتمند از سوی ایران خواهد شد که به‌احتمال زیاد زیرساخت‌های نفتی کشور‌های شورای همکاری خلیج فارس را ویران می‌کند و عرضه‌ی نفت از خلیج فارس را برای سال‌ها به‌طور جدی مختل خواهد ساخت.

در این حالت، نه‌تنها آمریکا به‌عنوان یک بازنده بزرگ راهبردی دیده خواهد شد، بلکه از سوی افکار عمومی جهانی -چه دوستان و چه دشمنان- به‌خاطر رکود اقتصادی جهانی‌ای که احتمالا در پی این حمله رخ می‌دهد، سرزنش خواهد شد.‌

نمی‌توانم واضح‌تر و قاطع‌تر از این بگویم: هیچ راه‌حل نظامی‌ای برای مشکلی که با شروع این جنگ ایجاد کرده‌ایم وجود ندارد. تلاش در این مسیر فقط هزینه شکست را بیشتر خواهد کرد.

اکنون تنها سؤال این است که آیا رئیس‌جمهور ترامپ گزینه «بد» را می‌پذیرد یا گزینه «فاجعه‌بار» را.

باید انتخاب آسانی باشد، اما می‌ترسم که به سمت گزینه دوم در حال حرکت باشیم…

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری