آتلانتیک: پیامد‌های جنگ علیه ایران فراتر از میدان نبرد است

به گزارش مجله خبری نگار، نشریه آتلانتیک در گزارشی تحلیلی نوشته است که جنگ علیه ایران نه‌تنها به اهداف اعلام‌شده خود نرسیده، بلکه پیامد‌های ساختاری و بلندمدتی در اقتصاد جهانی انرژی ایجاد کرده و معادلات قدرت در خلیج فارس را دگرگون ساخته است.

آتلانتیک در این گزارش نوشته است جنگ علیه ایران که با اهدافی مانند پایان برنامه هسته‌ای، نابودی توان موشکی و تغییر نظام سیاسی آغاز شد، هیچ‌یک از این اهداف را محقق نکرده، اما در عوض دو تغییر بنیادین در کوتاه‌مدت و بلندمدت ایجاد کرده است.

به نوشته این نشریه، مهم‌ترین پیامد غیرمنتظره برای ایران، شکل‌گیری آنچه «سلاح تنگه هرمز» توصیف شده است. در این گزارش آمده است که پس از اعلام تهران درباره بازگشایی موقت تنگه هرمز، حتی برداشت‌های سیاسی نیز تغییر کرده و ایران عملاً به توانایی اعمال کنترل ضمنی بر این آبراه حیاتی دست یافته است. آتلانتیک تأکید می‌کند که حتی در صورت باز بودن تنگه، این واقعیت تثبیت شده که ایران می‌تواند در هر زمان آن را مسدود کند.

در بخش دیگری از گزارش آمده است که آتش‌بس نامحدود به معنای پایان پایدار جنگ نیست و اختلافات عمیق میان آمریکا و ایران، همراه با وضعیت متشنج در تنگه هرمز، دو طرف را در یک بن‌بست راهبردی قرار داده است. به نقل از کارشناسان نظامی، اطلاعاتی و انرژی در میزگرد دانشگاه وندربیلت، اثرات این جنگ ممکن است بین دو تا نه ماه ادامه یابد.

این گزارش همچنین مدعی است که در این درگیری، آمریکا هزاران هدف را مورد حمله قرار داده، اما ایران توانسته تاب‌آوری خود را حفظ کند و همزمان بر اقتصاد جهانی اثر بگذارد. بر اساس این تحلیل، با کاهش شدید عبور نفت و گاز مایع از تنگه هرمز، قیمت نفت به بالاترین سطح چهار سال اخیر رسیده و به حدود ۱۲۶ دلار در هر بشکه افزایش یافته است.

آتلانتیک در ادامه به تغییرات ژئو‌اقتصادی منطقه اشاره کرده و نوشته است جغرافیای اقتصادی خلیج فارس برای همیشه دگرگون شده است. در این چارچوب، از سناریو‌هایی مانند دریافت عوارض عبور از تنگه توسط ایران یا تشکیل کنسرسیوم‌های چندملیتی برای مدیریت آن نام برده شده است.

این گزارش همچنین به پیامد‌های اقتصادی گسترده جنگ برای آمریکا و جهان اشاره کرده و مدعی است هزینه‌های مستقیم جنگ برای پنتاگون به حدود ۲۵ میلیارد دلار رسیده و افزایش قیمت انرژی و غذا فشار قابل توجهی بر خانوار‌های آمریکایی وارد کرده است. در همین حال، سقوط محبوبیت سیاسی در داخل آمریکا و افزایش تنش‌های منطقه‌ای نیز از دیگر پیامد‌های این وضعیت عنوان شده است.

در پایان، آتلانتیک تأکید می‌کند که کشور‌های منطقه خلیج فارس اکنون با پرسش‌های جدیدی درباره نقش خود در نظم پساجنگ مواجه هستند و هرگونه الگوی جدید مدیریت تنگه هرمز می‌تواند پیامد‌های گسترده‌ای برای سایر آبراه‌های استراتژیک جهان داشته باشد. این نشریه در جمع‌بندی خود می‌نویسد که به باور برخی مقامات سابق، ایران قدرت خود را نه در حوزه هسته‌ای، بلکه در کنترل یک گلوگاه حیاتی جهانی بازتعریف کرده است.