جنگ با ایران و بحران انسجام در ائتلاف ترامپ

به گزارش مجله خبری نگار، داده‌های آماری نشان می‌دهد راهبرد تقابل با ایران، ائتلاف سیاسی ترامپ را در داخل با بحران جدی رو‌به‌رو کرده است. ریزش بی‌سابقه محبوبیت در میان طبقه کارگر و شکاف عمیق با نسل جوان، حاکی از آن است که بدنه اصلی رای‌دهندگان ترامپ بین وفاداری حزبی و هزینه‌های اقتصادی جنگ دچار شکاف شده‌اند؛ گسستی که تحلیل‌گران آن را بزرگترین تهدید برای انسجام داخلی جناح راست آمریکا می‌دانند.

تحولات اخیر پیرامون جنگ ایران، نه‌تنها معادلات ژئوپلیتیک خاورمیانه را دگرگون کرده، بلکه به شکافی بنیادین در ائتلاف سیاسی ترامپ منجر شده است. برخلاف تصور اولیه که درگیری خارجی می‌تواند منجر به انسجام ملی شود، شواهد نشان می‌دهد این جنگ به عاملی واگرا تبدیل شده است. امروز، ترامپ با واقعیتی تلخ روبه‌روست: او حمایت اکثریت مردم آمریکا را برای این جنگ از دست داده است؛ حمایتی که شاید از همان ابتدا نیز متزلزل بود.

کالبدشکافی آمار؛ فرسایش مشروعیت اجتماعی

داده‌های نظرسنجی مؤسسه YouGov تا اواسط آوریل ۲۰۲۶ نشان‌دهنده یک «نه» قاطع از سوی جامعه آمریکا است. آمار‌های این مؤسسه به‌طور غیرقابل‌انکاری منسجم هستند:

- ۶۶ درصد آمریکایی‌ها صراحتاً با تصمیم ورود به جنگ مخالفند.

- ۶۸ درصد با اعزام نیروی زمینی مخالفت کرده‌اند.

- ۶۴ درصد به توانایی رئیس‌جمهور برای مدیریت این بحران بی‌اعتمادند.

نکته کلیدی اینجاست که مخالفت‌ها صرفاً ایدئولوژیک نیست؛ ۶۹ درصد مردم به دلیل فشار‌های تورمی و جهش قیمت سوخت، این جنگ را تهدیدی مستقیم برای معیشت خود می‌بینند. تا امروز، کمتر از یک‌چهارم جامعه معتقدند که این جنگ «ارزش هزینه‌هایش را داشته است».

ماگا (MAGA) در برابر اول آمریکا (America First)

تحلیل دقیق ائتلاف ترامپ نشان می‌دهد که «جنبش ماگا» لزوماً با دکترین «اول آمریکا» هم‌پوشانی کامل ندارد. مطالعات مؤسسه YouGov و More in Common نشان می‌دهد که هسته سخت حامیان ماگا تنها حدود ۳۰ درصد از کل رأی‌دهندگان ترامپ در سال ۲۰۲۴ را تشکیل می‌دهند.

اگرچه این جنبش هنوز پشت سر ترامپ ایستاده است، اما دکترین «اول آمریکا» که بر پرهیز از مداخله‌گری نظامی تأکید داشت، اکنون در مقابل رئیس‌جمهور قرار گرفته است. استعفای «جو کنت»، مدیر مرکز ملی مبارزه با تروریسم، در اعتراض به نفوذ لابی‌های خارجی بر منافع ملی، نمادی از این بحران هویتی در جبهه راست است.

شورش علیه «پدرخوانده»؛ از تاکر کارلسون تا جو روگان

یکی از بی‌سابقه‌ترین تحولات، بروز درگیری علنی میان ترامپ و متحدان رسانه‌ای سابق اوست. تاکر کارلسون با اعلام اینکه «احساس می‌کند به او خیانت شده»، عملاً رهبری مخالفان راست‌گرای جنگ را بر عهده گرفته است. پاسخ تند ترامپ و توصیف مخالفان به عنوان «بازنده»، نشان‌دهنده عمق گسست در ماشین تبلیغاتی جمهوری‌خواهان است.

همزمان، چهره‌های تأثیرگذاری مانند جو روگان و تئو وون که نقش حیاتی در جذب آرای جوانان و مستقل‌ها داشتند، این جنگ را خیانتی به اعتماد رأی‌دهندگان توصیف می‌کنند. این «درام سریال‌گونه» در رسانه‌های جناح راست، به خروج توده‌ایِ بخش‌های غیروفادار ائتلاف منجر شده است.

ریزش در لایه‌های تعیین‌کننده؛ شکاف نسلی و تحصیلی

داده‌های CNN نشان‌دهنده یک تغییر رفتار رادیکال در دو گروه کلیدی است:

- سفیدپوستان فاقد تحصیلات دانشگاهی: میزان رضایت این گروه که ستون فقرات پیروزی ترامپ بودند، از مثبت ۳۰ درصد در سال ۲۰۲۵ به زیر حد نصاب (منفی) سقوط کرده است.

- شکاف نسلی: جمهوری‌خواهان زیر ۳۰ سال، ۳۰ درصد کمتر از هم‌حزبی‌های مسن‌تر خود مایل به حمایت از جنگ هستند.

این آمار‌ها نشان می‌دهد که «راست‌گرایان بی‌میل» — کسانی که به دلیل وضعیت اقتصادی یا نارضایتی از دموکرات‌ها به ترامپ رأی دادند — اکنون نخستین گروهی هستند که از او روبرگردانده‌اند.

میراثی برای آینده؛ بن‌بست جانشینان

اگرچه وضعیت «اردک لنگ» (دوره پایانی ریاست‌جمهوری)، ترامپ را از پیامد‌های مستقیم انتخاباتی محافظت می‌کند، اما این بحران، آینده سیاسی جانشینان او را با تهدید مواجه می‌کند. چهره‌هایی مانند جی‌دی ونس و مارکو روبیو که با این جنگ گره خورده‌اند، در آینده برای بازسازی ائتلاف پیروز ۲۰۲۴ با دشواری‌های ساختاری رو‌به‌رو خواهند بود. از سوی دیگر، دموکرات‌ها نیز با خطر مشابهی رو‌به‌رو هستند؛ چراکه رأی‌دهندگانِ ضدجنگ، به همان اندازه که از سیاست‌های ترامپ شاکی هستند، از مواضع دوپهلو و حمایت‌های مالی دموکرات‌ها از جنگ نیز ابراز انزجار می‌کنند.

نتیجه‌گیری: پایان یک پروژه؟

جنگ ایران برای ائتلاف ترامپ، فراتر از یک چالش دیپلماتیک، یک «آزمون بقا» است. «کریس کالدول»، تحلیل‌گر برجسته، معتقد است که این حمله چنان با برداشتِ پایگاه رأی ترامپ از «منافع ملی» در تضاد است که می‌تواند نقطه پایانی بر پروژه «ترامپیسم» به عنوان یک جنبش منسجم آمریکایی باشد. درحالی که هسته سخت حامیان همچنان وفادار می‌مانند، ریزش در لایه‌های میانی و جوان، خلأ بزرگی در سیاست آمریکا ایجاد کرده است؛ خلائی که سرنوشت انتخابات‌های آتی و جهت‌گیری کلان سیاست خارجی ایالات متحده را تعیین خواهد کرد.