نیویورکر: چرا ایران با مردی وارد معامله شود که قولش اعتباری ندارد؟

به گزارش مجله خبری نگار/فرهیختگان: هفته‌نامه نیویورکر در گزارشی درمورد ترامپ و توافقنامه‌ای که با ایران انجام نشد نوشت: نزدیک به هشت هفته از جنگی که دونالد ترامپ پیش بینی کرده بود طی چند روز یا حداکثر چهار تا شش هفته تمام شود می‌گذرد، اما هنوز هیچ توافق صلحی در کار نیست. ترامپ که در آتش بس دو هفته‌ای خود با ایران انتظار امضای یک توافق بزرگ را داشت، نه تنها به آن نرسیده بلکه درگیری را وارد مرحله‌ای مبهم کرده که تحلیلگران آن را «مه صلح» می‌نامند. رفتار متناقض ترامپ در طول این مدت، از ادعای نادرست درباره سفر معاونش به پاکستان برای امضای توافق تا تهدید به بمباران همه ایران و سپس اعلام آتش بس نامحدود یک جانبه، نشان می‌دهد که تشخیص حالت معامله گری از فروپاشی عصبی در او تقریبا غیرممکن شده است.

نیویورکر بیان کرد که در همین هفته، ترامپ ابتدا از نیروی دریایی آمریکا خواست به هر قایق ایرانی که در تنگه هرمز مین می‌ریزد شلیک کند و نیم ساعت بعد ادعا کرد کنترل کامل تنگه هرمز را در دست دارد. همچنین مدعی شد ایران پذیرفته برنامه هسته‌ای خود را به طور نامحدود متوقف کند و تمام اورانیوم غنی‌شده را تحویل دهد، ادعایی که کارشناسان فورا تکذیب کردند و گفتند ایرانی‌ها در مسئله غنی سازی هرگز کوتاه نمی‌آیند. خلاصه اینکه معلوم نیست مذاکرات تازه‌ای در پاکستان برگزار می‌شود یا نه، و شاید یک ضرب الاجل غیررسمی دیگر برای پایان هفته وجود داشته باشد. هیچکس از این وضعیت سر در نمی‌آورد.

این هفته‌نامه افزود که مهمتر از همه، این پرسش مطرح است: چرا کسی با مردی وارد معامله شود که قولش هیچ اعتباری ندارد؟ حتی اگر ایران با ترامپ به توافق برسد، رئیس جمهور بعدی آمریکا می‌تواند آن توافق را یک‌طرفه لغو کند، همانطور که خود ترامپ در دو دوره حضورش، توافق‌های متعددی را لغو کرد: از توافق اقلیمی پاریس (دوبار) و سازمان جهانی بهداشت گرفته تا پیمان نیرو‌های هسته‌ای برد متوسط و مهمتر از همه، توافق هسته‌ای اوباما با ایران. ترامپ در ژانویه فرمان خروج از ۶۶ سازمان و نهاد بین المللی را صادر کرد که آمریکا در دولت‌های پیشین به آنها پیوسته بود. این سابقه نشان می‌دهد که تضمین‌های آمریکا فراتر از دوران ریاست جمهوری بی ثبات او ارزشی ندارند.

بی اعتباری ترامپ فقط به توافق‌های بین المللی محدود نمی‌شود. او در برابر متحدان و حتی نزدیکان خود هم پیمان شکنی کرده است. سه زن عضو کابینه او که با فروتنی کامل او را «بزرگترین رئیس جمهور تاریخ آمریکا» خطاب می‌کردند، طی هفته‌های اخیر برکنار شدند. همچنین ۳۱ عضو دیگر پیمان ناتو دیگر اطمینان ندارند که ماده ۵ این پیمان (تضمین دفاع متقابل) برای آمریکای تحت رهبری ترامپ هنوز معتبر باشد. وقتی رئیس جمهوری چنین رفتار غیرقابل پیش بینی و بی ثباتی دارد، چگونه کشوری مثل ایران می‌تواند به او اعتماد کند؟

نمونه تکان دهنده‌تر از بی‌اعتبار کردن قول‌های آمریکا، سرنوشت پناهندگان افغان است. بایدن به هزاران افغانستانی که در طول جنگ ۲۰ ساله به آمریکا کمک کرده بودند، قول داد پس از خروج نیرو‌ها از کشورشان محافظت کند. اما ترامپ نه تنها برنامه اسکان مجدد آنان را معلق کرده، بلکه اکنون قصد دارد بیش از هزار نفر از این پناهندگان را که سرنوشتشان از زمان فرار از کابل نامعلوم است، به جمهوری دموکراتیک کنگو بفرستد؛ کشوری که خود درگیر یکی از بدترین بحران‌های بشردوستانه جهان است. این اقدام نشان دهنده ظلم مضاعفی است که ترامپ نسبت به نیازمندترین مردم جهان روا می‌دارد.

نتیجه این میانه، یک بن بست کامل است. ترامپ و متحدانش می‌گویند به خاطر «غیرقابل اعتماد بودن» ایران به جنگ رفته‌اند. اما حالا همه می‌پرسند: مگر خود او قابل اعتماد است؟ تا وقتی که جواب این سوال روشن نشود، هیچ توافقی در کار نخواهد بود. در این میان باید منتظر قیمت بالای بنزین و محبوبیت بسیار پایین ترامپ ماند.