تارنمای نظامی آسیا: کمبود موشک‌های رهگیر معادلات نبرد ایران را تغییر می‌دهد

به گزارش مجله خبری نگار، به نقل از پایگاه «دیفنس سکیوریتی آسیا» مستقر در مالزی، بر اساس هشدار اندیشکده سلطنتی انگلیس، اسرائیل تنها چند روز تا اتمام ذخایر موشک‌های آرو-۳ فاصله دارد و همزمان ذخایر سامانه موشک‌های تاد آمریکا نیز در جریان جنگ ایران رو به کاهش است؛ وضعیتی که نشان می‌دهد بازسازی این ذخایر به سال‌ها زمان نیاز خواهد داشت.

کارزار فشرده و روبه‌تشدید دفاع موشکی ائتلاف آمریکا و اسرائیل علیه ایران وارد مرحله‌ای حساس از نظر لجستیکی شده است؛ چرا که پس از تنها چند هفته عملیات با شدت بالا، ذخایر موشک‌های رهگیر به آستانه‌های بحرانی نزدیک می‌شوند. ارزیابی مفصل مؤسسه سلطنتی خدمات متحد (RUSI) نشان می‌دهد که رهگیر‌های بالستیک آرو اسرائیل ممکن است ظرف چند روز به‌طور کامل مصرف شوند، در حالی که ایالات متحده نیز در صورت ادامه همین سطح عملیات، با فشار مشابهی بر ذخایر تاد خود مواجه خواهد شد.

این تحلیل، همراه با نشانه‌های دیپلماتیک از واشنگتن درباره احتمال دستیابی به توافقی برای پایان جنگ، حاکی از آن است که اکنون توان صنعتی و ظرفیت تولید تسلیحات، به اندازه تحولات میدانی در شکل‌دهی به تصمیمات راهبردی اهمیت یافته است. همچنین در این گزارش آمده که آسیب یا تضعیف سامانه‌های راداری باعث شده واحد‌های پدافندی برای حفظ احتمال موفقیت رهگیری، به ازای هر تهدید ورودی، موشک‌های بیشتری شلیک کنند؛ موضوعی که مصرف رهگیر‌ها را به‌شدت افزایش داده و فشار بر ذخایر محدود اسرائیل را تشدید کرده است.

طبق این گزارش، اگرچه مقام‌های اسرائیلی کمبود فوری را رد کرده‌اند، اما این گزارش نشان می‌دهد سرعت مصرف به مرز‌های ساختاری نزدیک شده است. در نتیجه، تداوم توان دفاعی اسرائیل بیش از پیش به تأمین سریع، افزایش تولید یا تغییر در روش‌های عملیاتی وابسته خواهد بود.

در سوی دیگر، گزارش به فشار فزاینده بر ذخایر تاد آمریکا نیز اشاره می‌کند. بر اساس این ارزیابی، در صورت تداوم روند فعلی، ایالات متحده ممکن است، حدود یک ماه یا کمتر با اتمام این ذخایر مواجه شود. این وضعیت نمونه‌ای از پدیده‌ای موسوم به «شکاف مهمات» است؛ جایی که تسلیحات پیشرفته سریع‌تر از توان جایگزینی آنها مصرف می‌شوند.

در ۱۶ روز نخست جنگ، حدود ۱۱٬۲۹۴ مهمات با هزینه‌ای نزدیک به ۲۶ میلیارد دلار مصرف شده است؛ رقمی که نشان‌دهنده ابعاد اقتصادی جنگ‌های مدرن با شدت بالا است، جایی که پایداری صنعتی به عامل تعیین‌کننده تبدیل می‌شود. تولید مجدد سامانه‌های پیچیده‌ای مانند تاد نیز به دلیل محدودیت زنجیره تأمین، مواد کمیاب و ظرفیت پایین تولید، زمان‌بر است و می‌تواند سال‌ها طول بکشد.

این مساله پیامد‌های مهمی برای توان نظامی جهانی آمریکا دارد، به‌ویژه با توجه به تعهدات همزمان در مناطق دیگری مانند اوکراین و تایوان. گزارش تأکید می‌کند که بازسازی ذخایر آرو-۳ و تاد در مقیاس زمانی چندساله انجام می‌شود، نه چندماهه.

برآورد‌ها نشان می‌دهد ذخایر آرو اسرائیل تا پایان مارس تقریباً به اتمام می‌رسد. مدل‌سازی‌ها نیز نشان می‌دهد در ۹۶ ساعت نخست جنگ، بیش از نیمی از این ذخایر مصرف شده و جایگزینی آنها بیش از ۳۰ ماه زمان می‌برد. تولید هر رهگیر نیز به ماه‌ها زمان و همکاری صنعتی پیچیده نیاز دارد.

در نهایت، این گزارش نتیجه می‌گیرد که جنگ‌های مدرن بیش از آنکه صرفاً به عملکرد در میدان نبرد وابسته باشند، به «توان بازتأمین» و ظرفیت صنعتی گره خورده‌اند. اگر این ظرفیت کافی نباشد، حتی پیشرفته‌ترین سامانه‌های دفاعی نیز با کاهش تدریجی کارایی مواجه خواهند شد و خطر نفوذ بیشتر موشک‌ها و پهپاد‌ها افزایش می‌یابد.

در چنین شرایطی، جنگ به رقابتی میان توان تولید موشک و توان دفاعی تبدیل می‌شود؛ رقابتی که برنده آن، طرفی خواهد بود که بتواند سریع‌تر از حریف خود، ذخایر تسلیحاتی‌اش را بازسازی کند.

 تجاوز نظامی مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران از صبح روز نهم اسفند ۱۴۰۴ (۲۸ فوریه ۲۰۲۶) آغاز شد؛ این اقدام در حالی صورت گرفت که مذاکرات غیرمستقیم میان ایران و آمریکا با میانجی‌گری برخی کشور‌های منطقه در جریان بود.

جمهوری اسلامی ایران در پی آغاز تجاوز نظامی مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی، پاسخی قاطع، هدفمند و متناسب به این اقدام ارائه داد. در چارچوب این پاسخ مشروع، مواضع نظامی و امنیتی رژیم صهیونیستی در شهر‌های مختلف فلسطین اشغالی و همچنین پایگاه‌ها و مراکز استقرار نیرو‌های آمریکایی در منطقه با حملات موشکی، پهپادی و هوایی دقیق هدف قرار گرفت.