یک متخصص ژنتیک توضیح داد که چرا برخی افراد گرما را ترجیح می‌دهند، در حالی که برخی دیگر سرما را ترجیح می‌دهند

به گزارش مجله خبری نگار،ژن‌هایی مانند TRPV۱، TRPV۳، UCP۱ و TRPM۸ و همچنین MYOF، LONP۲، MKL۱ و CPT۱A مسئول تنظیم حرارت هستند. آناستازیا سیواکووا، متخصص ژنتیک در مرکز ملی تحقیقات ژنتیک (MyGenetics)، به Gazeta.Ru گفت: این ژن‌ها تعیین می‌کنند که آیا فرد می‌تواند گرما یا سرما را تحمل کند.

تنظیم دما فرآیندی است که طی آن بدن علیرغم نوسانات دمای خارجی، دمای داخلی ثابتی را حفظ می‌کند. وقتی دمای محیط بالا باشد، بدن تعریق را افزایش داده و رگ‌های خونی را گشاد می‌کند تا گرما آزاد شود. وقتی هوا سرد است، انقباض عضلات (لرزش) و فعال شدن بافت چربی قهوه‌ای که بدون فعالیت عضلات گرما تولید می‌کند، فعال می‌شوند.

این دانشمند توضیح داد: «در سال‌های اخیر، دانشمندان شروع به کشف اساس ژنتیکی تنظیم دما و سازگاری با آب و هوا کرده‌اند. به طور خاص، ژن‌های مرتبط با درک دما و مکانیسم‌های تبادل گرما شناسایی شده‌اند که ممکن است تفاوت‌های فردی و جمعیتی را توضیح دهند. این ژن‌ها شامل ژن‌های TRPV۱، TRPV۳، UCP۱ و TRPM۸ و همچنین MYOF، LONP۲، MKL۱ و CPT۱A هستند.»

ژن TRPV۱ پروتئینی را کد می‌کند که گیرنده کپسایسین است، ماده‌ای که به فلفل چیلی تندی می‌دهد. این گیرنده به دمای بالا پاسخ می‌دهد و در تنظیم دما و درک درد نقش دارد.

سیواکووا توضیح داد: «ژن TRPV۳ همچنین مسئول درک گرما است و در پاسخ پوست به گرما و محرک‌های شیمیایی نقش دارد. اختلال در عملکرد TRPV۳ با بیماری‌های پوستی مرتبط است. در افرادی که در آب و هوای گرم زندگی می‌کنند، فعالیت این ژن‌ها باعث افزایش تعریق و کاهش دمای بدن می‌شود و به تحمل دمای بالا کمک می‌کند. سازگاری با دما‌های پایین از طریق ژن UCP۱ رخ می‌دهد. این ژن پروتئین ترموژنین را کدگذاری می‌کند که در بافت چربی قهوه‌ای یافت می‌شود و مسئول تولید گرما بدون فعالیت عضلانی است - به اصطلاح ترموژنز بدون مخمر. این توانایی به ویژه برای بقا در شرایط سرد مهم است.»

ژن TRPM۸ یک کانال یونی را کد می‌کند که با قرار گرفتن در معرض سرما و منتول فعال می‌شود. این کانال نقش کلیدی در درک سرما دارد و به بدن کمک می‌کند تا به دما‌های پایین پاسخ دهد.

این متخصص ژنتیک خاطرنشان کرد: «مطالعات جمعیت‌های بومی سیبری و قطب شمال، نشانه‌هایی از انتخاب طبیعی در ژن‌های MYOF، LONP۲، MKL۱ و CPT۱A را آشکار کرده است. به عنوان مثال، گونه‌ای از ژن CPT۱A که در متابولیسم لیپید نقش دارد، در جمعیت‌های پالئو-آسیایی شمال شرقی آسیا - در میان کوریاک‌ها، چوکچی‌ها و اسکیمو‌ها - رایج است و با مصرف کارآمد انرژی در شرایط سرد مرتبط است. افرادی که دارای گونه‌های ژنتیکی هستند که تحمل سرما را افزایش می‌دهند، ممکن است در دما‌های پایین احساس راحتی کنند، در حالی که افرادی که دارای ژن‌هایی هستند که سازگاری بهتر با گرما را تسهیل می‌کنند، آب و هوای گرم‌تر را ترجیح می‌دهند.»