کد مطلب: ۹۸۸۲۷۳
|
|
۰۹ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۶:۳۴

یک مطالعه جدید، تأثیر پنهان مجرد بودن بر سلامت روان را آشکار می‌کند

یک مطالعه جدید، تأثیر پنهان مجرد بودن بر سلامت روان را آشکار می‌کند
جوانان به طور فزاینده‌ای زندگی مجردی را به عنوان سبک زندگی مرتبط با استقلال و خودمختاری شخصی انتخاب می‌کنند، اما این انتخاب ممکن است پیامد‌های بلندمدتی بر سلامت روان داشته باشد.

به گزارش مجله خبری نگار، مطالعه‌ای که توسط دانشگاه زوریخ انجام شد، نشان داد افرادی که برای مدت طولانی مجرد می‌مانند، به ویژه در اواخر دهه بیست زندگی، کاهش بیشتری در رضایت از زندگی و سطوح بالاتری از تنهایی و افسردگی را تجربه می‌کنند.

در حال حاضر، تجرد اغلب در رسانه‌ها به عنوان یک انتخاب شخصی که منعکس کننده تمایل فرد به استقلال و خودشکوفایی است، به تصویر کشیده می‌شود. اصطلاحاتی مانند "خودکفایی"، "زندگی تنها" و "تجرد به عنوان یک سبک زندگی" اغلب در گفتمان عمومی ترویج می‌شوند. این همزمان با روند قابل توجهی در میان بسیاری از جوانان است که تصمیم می‌گیرند به روابط عاشقانه رسمی متعهد نشوند.

در یک مطالعه اخیر، تیمی از دانشگاه زوریخ تلاش کرد تا تأثیر بلندمدت مجرد ماندن بر سلامت روان جوانان را تجزیه و تحلیل کند. این مطالعه بر داده‌های بیش از ۱۷۰۰۰ زن و مرد جوان در آلمان و بریتانیا متکی بود که هیچ‌کدام از آنها در شروع مطالعه در رابطه عاشقانه نبودند و از طریق پرسشنامه‌های سالانه از سنین ۱۶ تا ۲۹ سال پیگیری شدند.

نتایج نشان داد که مردانی که سطح تحصیلات بالاتری دارند، و همچنین کسانی که در ابتدا رفاه کمتری را گزارش کرده بودند، بیشتر احتمال دارد که برای مدت طولانی‌تری مجرد بمانند. شرایط زندگی نیز تأثیر داشت، به طوری که کسانی که تنها یا با والدین خود زندگی می‌کنند، بیشتر احتمال دارد که مجرد بمانند.

محققان هنگام پیگیری تغییرات در احساسات و وضعیت روانی، دریافتند که جوانانی که برای مدت طولانی مجرد مانده‌اند، کاهش چشمگیرتری در رضایت از زندگی و افزایش احساس تنهایی را در طول زمان تجربه کرده‌اند. این شکاف در اواخر دهه بیست زندگی آنها، دوره‌ای که شاهد افزایش علائم افسردگی نیز هستیم، بیشتر آشکار می‌شود. این روند‌های کلی برای مردان و زنان مشابه بود.

یکی از یافته‌های مثبت این بود که ورود به اولین رابطه عاشقانه تأثیر مثبت آشکاری داشت. جوانان پس از شروع رابطه، رضایت از زندگی بهبود یافته و احساس تنهایی کمتری را تجربه کردند و این بهبود در درازمدت ادامه یافت. با این حال، هیچ تأثیر مشابهی بر علائم افسردگی مشاهده نشد.

محققان نتیجه گرفتند که مجرد ماندن برای مدت طولانی در دوران جوانی ممکن است با برخی خطرات متوسط ​​برای سلامت روان مرتبط باشد. آنها همچنین خاطرنشان می‌کنند که شکاف سلامت بین کسانی که در روابط هستند و کسانی که مجرد می‌مانند، با گذشت زمان افزایش می‌یابد، که ممکن است شروع یک رابطه اول را با افزایش سن دشوارتر کند، به خصوص از آنجایی که سطح پایین‌تر سلامت خود می‌تواند شانس ایجاد روابط جدید را کاهش دهد.

منبع: scitechdaily

ارسال نظرات
captcha
قوانین ارسال نظر