آغاز ۲۰۲۶؛ امیدی دوباره برای صلح و آرامش و حل بحران‌ها

به گزارش مجله خبری نگار، مردم سراسر جهان ورود به سال جدید میلادی را با توجه به آداب و رسوم محلی خود برگزار می‌کنند.

در لندن، هزاران نفر از مردم انگلیس و گردشگران کشور‌های مختلف کنار رودخانه تایمز، در نزدیکی چرخ‌وفلک موسوم به «چشم لندن» در منطقه وست‌مینستر گرد هم آمدند تا واپسین لحظات سال ۲۰۲۵ و ورود به سال جدید میلادی را کنار هم جشن بگیرند.

با نزدیک شدن به نیمه‌شب، مسیر‌های منتهی به ساحل جنوبی تایمز شلوغ‌تر شد و نیرو‌های پلیس و عوامل خدمات شهری برای مدیریت جمعیت، کنترل مسیر‌های رفت‌وآمد و تأمین امنیت مراسم در نقاط مختلف مستقر بودند.

مراسم جشن سال نو در حوالی «چشم لندن» از سال ۲۰۰۰ به عنوان یکی از برنامه‌های ثابت سالانه در پایتخت انگلیس شناخته می‌شود و هر سال با تمرکز بر کرانه‌های تایمز و نماد‌های شهری لندن برگزار می‌شود.

در پایتخت‌ها و شهر‌های بزرگ اروپا نیز که یک ساعت پیش‌تر وارد سال جدید شده بودند، مردم در میدان‌ها و کنار بنا‌های شاخص شهری گرد آمدند و جشن‌های عمومی با برنامه‌های موسیقی، نور و آتش‌بازی برگزار شد.

در شرق آسیا و اقیانوسیه نیز کمی پیش‌تر، شهر‌های بزرگ با آیین‌های مشابه ورود به سال ۲۰۲۶ را ثبت کرده بودند و موج سال نو از شرق به غرب، به وقت محلی کشور‌ها ادامه یافت.

اما سال ۲۰۲۶ در حالی آغاز شد که نشانه‌های استمرار رقابت‌های ژئوپلیتیک، سایه جنگ‌ها و بحران‌های انسانی، و هم‌زمان تلاش قدرت‌های جهانی برای بازتعریف قواعد امنیت، تجارت و فناوری پررنگ است.

در میان رویداد‌های بحث‌برانگیز سال گذشته میلادی، حملات نظامی به ایران و به تأسیسات هسته‌ای کشور که تحت نظارت پادمان‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار دارند، به یکی از تاریک‌ترین لحظات نظام مبتنی بر قواعد تبدیل شد.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی همان زمان نسبت به پیامد‌های چنین حملاتی برای ایمنی، امنیت و نظام پادمان‌ها هشدار داد، اما در سطح سیاسی، واکنش مدیرکل و پایتخت‌های اروپایی بیشتر به ابراز نگرانی و فاصله‌گذاری از نقش مستقیم محدود ماند؛ رویکردی که از نگاه بسیاری به فرسایش اعتبار نظم عدم اشاعه و معیار‌های دوگانه در برخورد با تجاوز، دامن زد.

در همین حال، پرونده جنگ اوکراین همچنان یکی از محور‌های اصلی تنش در مناسبات شرق و غرب باقی مانده و جنگ غزه نیز با تداوم بحران انسانی، آزمون دیگری برای شعار‌های حقوق‌بشری دولت‌های غربی بوده است؛ آزمونی که هر بار با اوج‌گیری تصاویر و آمار‌های میدانی، شکاف میان ادعا‌ها و عملکرد‌ها را به صدر بحث‌های عمومی می‌کشاند.

جنگ اوکراین نیز در سال ۲۰۲۵ نقطه‌ای پرتنش و فرسایشی بود که هم روسیه و هم اوکراین با تلفات سنگین و فشار‌های سیاسی جهانی روبه‌رو شدند و مذاکرات برای آتش بس میان دو کشور نتیجه نداد.

اقتصاد جهانی در سال گذشته نیز رشدی ضعیف و شکننده را تجربه کرد و در حدود ۲.۸ درصد باقی ماند که کمتر از میانگین پیش از همه‌گیری کرونا بود و همچنان تحت فشار بدهی‌های بالا، سرمایه‌گذاری کم و تنش‌های ژئوپولیتیک و جنگ تجاری که دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا در جهان به راه انداخته بود، در نوسان ماند.

با این وجود، نخستین ساعات سال جدید با موج پیام‌های تبریک در شبکه‌های اجتماعی همراه شد و شماری از رهبران کشور‌های غربی در پیام‌هایی کوتاه، بر «امید»، «همبستگی»، «سلامتی» و «بهتر شدن اوضاع» تأکید کردند. رئیس کمیسیون اروپا در پیام سال نو همچون سال‌های گذشته از ضرورت «حفظ امید و عزم» سخن گفت و نخست‌وزیر انگلیس نیز در پیام سال نو خود که مشابه سال پیشین بود، بر «تغییر برای بهتر شدن» تأکید کرد.

در چنین فضایی، بسیاری از مردمی که از پکن، تا لندن و نیویورک و دیگر شهر‌های جهان آغاز سال جدید را جشن می‌گیرند، امید دارند ۲۰۲۶ سالی باشد که در آن دست‌کم مسیر جنگ‌ها و بحران‌های انسانی کوتاه‌تر شود، فشار‌های اقتصادی کاهش یابد و دیپلماسی، جای بیشتری در تصمیم‌های سیاسی پیدا کند.