محققان می‌گویند افراد می‌توانند پیری را متوقف کنند، اما نمی‌توانند آن را معکوس کنند

به گزارش مجله خبری نگار،میل انسان به برگرداندن زمان را می‌توان در افسانه‌ها و ادیان فرهنگ‌های سراسر جهان یافت، و البته داستان‌های علمی تخیلی و ترسناک را هم نباید از نظر دور داشت. با این حال، علم پشت چگونگی عملکرد پیری بسیار پیچیده است.

از آنجایی که انسان‌ها موجوداتی با طول عمر بالا هستند (حداقل در مقایسه با مثلاً موش‌های آزمایشگاهی)، مرتبط‌ترین اطلاعات در مورد این موضوع از مشاهده مستقیم انسان خردمند (هومو ساپینس) به دست می‌آید. خوشبختانه، عصر کلان‌داده‌ها - همراه با پیشرفت در هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی - به دانشمندان کمک کرده است تا مکانیسم‌های پیری و نحوه عملکرد آنها در بدن انسان را درک کنند.

این مطالعه که نتایج آن در سرور پیش‌چاپ BioRxiv منتشر شده و در انتظار بررسی توسط همتایان است، از این ابزار‌های جدید فناوری برای بررسی امکان معکوس کردن روند پیری در انسان استفاده کرده است. این مطالعه یک مؤلفه کلیدی پیری به نام «تاب‌آوری» را تجزیه و تحلیل می‌کند.

پیتر فدیچف، محقق طول عمر و مدیرعامل Geno، گفت: «طبق اندازه‌گیری‌های ما، تعداد افرادی که تاب‌آوری خود را از دست می‌دهند، به صورت تصاعدی در جمعیت افزایش می‌یابد و هر هشت سال دو برابر می‌شود، دقیقاً به همان سرعتی که نرخ مرگ و میر دو برابر می‌شود. وقتی تاب‌آوری از دست می‌رود... فقط چند سال از زندگی باقی می‌ماند.»

فدیچف توضیح می‌دهد که از دست دادن تاب‌آوری ناشی از یک فرآیند ترمودینامیکی برگشت‌ناپذیر است. این مقاله این «سن واقعی» را سن بیولوژیکی ترمودینامیکی (tBA) توصیف می‌کند که «باعث یک تغییر خطی و برگشت‌ناپذیر در متغیر‌های وضعیت فیزیولوژیکی می‌شود، تاب‌آوری را کاهش می‌دهد و منجر به شتاب نمایی بروز بیماری‌های مزمن و خطر مرگ و میر می‌شود.»

در حالی که این مقاله استدلال می‌کند که این فرآیند از لحاظ تئوری می‌تواند معکوس شود، که به انسان‌ها جایزه تسلی‌بخش جاودانگی (یا حداقل طول عمر بیشتر) را می‌دهد، این مطالعه نتیجه می‌گیرد که معکوس کردن سن انسان از نظر بیولوژیکی غیرممکن است. مطالعات قبلی که در اوایل امسال منتشر شد، پیری معکوس را در موش‌ها نشان داد و امید‌هایی را مبنی بر اینکه چنین تکنیکی می‌تواند در سلول‌های انسانی اعمال شود، افزایش داد، اما فدیچف استدلال می‌کند که انسان‌ها - به معنای واقعی کلمه و به صورت مجازی - حیوانات متفاوتی هستند.

فدیچف توضیح داد: «انسان‌ها حیواناتی با طول عمر زیاد هستند. انسان‌ها ابزار‌های متعددی را توسعه داده‌اند که اساساً ما را برای مدت زمان بسیار طولانی از پیری محافظت می‌کنند. این بدان معناست که برای درک چگونگی مداخله در برابر پیری با حاشیه قابل توجه در انسان‌ها، باید انسان‌ها را مطالعه کنیم. ما تقریباً به درک مکانیکی از پیری انسان با استفاده از کلان‌داده نزدیک‌تر می‌شویم.»

اگرچه این ممکن است برای کسانی که امیدوارند سال‌های عمرشان را دوباره زندگی کنند، ضربه‌ای به نظر برسد، دانشمندان همچنان به دنبال راه‌های مختلفی هستند تا اگر نتوانند پیری را معکوس کنند، حداقل برخی از مضرترین اثرات آن را از بین ببرند. البته، انسان‌ها همیشه می‌توانند قطعات بیولوژیکی را با جایگزین‌های مصنوعی جایگزین کنند، اما این مسیری است که بهتر است به نویسندگان داستان‌های علمی تخیلی و فیلسوفان واگذار شود - حداقل فعلاً.