کد مطلب: ۹۲۶۲۱۱
|
|
۳۰ مهر ۱۴۰۴ - ۰۱:۳۴

سرانجام، علم علت توهمات شنوایی در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی را توضیح می‌دهد

سرانجام، علم علت توهمات شنوایی در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی را توضیح می‌دهد
روانشناسان استرالیایی یکی از قانع‌کننده‌ترین توضیحات تاکنون را در مورد منشأ توهمات شنیداری، یکی از علائم اصلی اسکیزوفرنی، ارائه داده‌اند.

به گزارش مجله خبری نگار، در مقاله‌ای که در مجله‌ی Schizophrenia Bulletin منتشر شد، دانشمندان این توهمات را به نقص در مکانیسم مغز مرتبط دانستند که به طور معمول به تشخیص گفتار درونی از صدا‌های بیرونی کمک می‌کند.

پروفسور توماس ویتفورد، که رهبری این مطالعه را بر عهده داشت، گفت که تک‌گویی درونی «صدایی در سر ماست» که در مورد اعمال و افکار ما اظهار نظر می‌کند. به گفته وی، در شرایط عادی، مغز منبع صدا را شناسایی می‌کند و پاسخ قشر شنوایی را کاهش می‌دهد. اما اگر این فرآیند شناسایی دچار نقص شود، فرد ممکن است باور کند که افکار خودش در سر، صدا‌های مزاحمی هستند که از بیرون می‌آیند.

این مطالعه شامل ۱۴۲ نفر بود که به سه گروه تقسیم شدند: بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و توهمات شنوایی اخیر، بیمارانی با همان تشخیص، اما بدون توهم در روز‌های اخیر، و داوطلبان سالم. به همه شرکت‌کنندگان وظایف خاصی داده شد که طی آن فعالیت مغز آنها با استفاده از الکتروانسفالوگرافی (EEG) ثبت شد. در طول آزمایش، شرکت‌کنندگان باید هجا‌های "ba" یا "b" را برای خود تکرار می‌کردند در حالی که همان هجا‌ها از طریق هدفون پخش می‌شد. تطابق بین صدای داخلی و خارجی به طور تصادفی انتخاب شد.

در شرکت‌کنندگان سالم، وقتی صدا‌های داخلی و خارجی همزمان می‌شدند، فعالیت در قشر شنوایی - جایی که مغز صدای خود را تشخیص می‌دهد - کاهش می‌یافت. در افرادی که اخیراً دچار توهم شده بودند، الگوی مخالف مشاهده شد: به جای سرکوب شدن، پاسخ تقویت می‌شد، گویی صدا از بیرون می‌آمد.

به گفته پروفسور ویتفورد، این نشان دهنده اختلال در عملکرد پیش بینی مغز است و باعث می‌شود گفتار درونی به اشتباه به یک منبع خارجی نسبت داده شود.

نویسندگان این مطالعه معتقدند که نتایج، قانع‌کننده‌ترین تأیید را برای این فرضیه ارائه می‌دهد که «صداها» در اسکیزوفرنی از تشخیص تحریف‌شده‌ی گفتار خود بیمار ناشی می‌شوند.

این ایده دهه‌هاست که مورد بحث قرار گرفته است، اما آزمایش و تأیید آن دشوار بوده است، زیرا گفتار درونی یک فرآیند بسیار فردی است. اکنون، یک شاخص فیزیولوژیکی مستقیم ارائه شده است. محققان امیدوارند که این تکنیک روزی به یک نشانگر زیستی برای تشخیص زودهنگام روان‌پریشی و ارزیابی خطر تبدیل شود.

منبع:‌ام کی

ارسال نظرات
captcha
قوانین ارسال نظر