لیست جدیدترین اختلالات روانشناسی بر اساس DSM

اختلال های روانی عبارت از علائم رفتاری یا روان شناسی می باشند که بر روی بخش های مهمی از زندگی تاثیر می گذارند.

به گزارش مجله خبری نگار، این اختلال ها منجر به ایجاد ناراحتی برای فرد دارای علائم می شوند.در حالی که لیست زیر یک لیست کامل از تمامی اختلال های روانی نمی باشد، ولی یک لیستی است که شامل گروه های اصلی از اختلال هایی می باشد که در راهنمای آماری و تشخیصی اختلال های روانی[۲](DSM) قرار دارند.
آخرین چاپ از این راهنمای تشخیص عبارت از DSM می باشد که در می سال ۲۰۱۸ انتشار یافته است.
DSM عبارت از جامع ترین سیستمیی می باشد که برای طبقه بندی اختلال های روانی مورد استفاده قرار می گیرد و معیارهای تشخیص استانداردی را ارائه می دهد.

اختلال های رشد عصبی[۳]
یکی از انواع اختلالات روان شناسی، اختلال های رشد عصبی است.
عبارت از اختلال هایی می باشند که معمولا در طول دوره نوزادی، کودکی، یا نوجوانی تشخیص داده می شوند.
این اختلال های روان شناسی شامل موارد زیر می باشند:

ناتوانی ذهنی[۴]
(یا اختلال رشد ذهنی) که قبلا به عنوان کندی ذهنی مورد اشاره قرار می گرفت.
این نوع از اختلال رشدی قبل از سن ۱۸ سالگی ایجاد می شود و مشخصه آن عبارت از محدودیت هایی در عملکرد ذهنی و رفتارهای انطباقی می باشد.
محدودیت های مربوط به عملکرد ذهنی در اغلب موارد از طریق آزمون های IQ تشخیص داده می شوند؛ در صورتی که نمره IQ شما بین ۷۰ تا ۷۵ قرار بگیرد، نشان دهنده وجود یک محدودیت می باشد.

رفتارهای انطباقی عبارت از رفتارهایی هستند که شامل مهارت های عملی و روزمره، همانند خود مراقبتی، ارتباط اجتماعی و مهارت های زندگی می باشند.

تاخیر در رشد کلی[۵]
عبارت از تشخیص ناتوانایی های ذهنی در کودکان زیر ۵ ساله می باشد. چنین تاخیراتی مربوط به مهارت های شناختی، عملکرد اجتماعی، گفتاری، زبانی و حرکتی می باشند.
این مورد در اغلب مواقع به عنوان یک تشخیص آنی صورت گرفته بر روی کودکانی مشاهده می شود که برای شرکت کردن در آزمون های استاندارد IQ هنوز کوچک هستند.
زمانی که کودکان به یک سنی برسند که برای آزمون هوش استاندارد شده مناسب باشند، ممکن است که در آنها یک ناتوانی ذهنی تشخیص داده شود.

اختلال های ارتباطی[۶]
عبارت از مواردی هستند که بر روی توانایی استفاده، شناخت یا مشخص کردن زبان و گفتار تاثیرگذار هستند. DSM-5 چهار زیر گروه را برای اختلال های ارتباطی تعریف کرده است:

• اختلال زبانی
  اختلال صدای گفتاری
  اختلال روانی در شروع کودکی (لکنت زبان داشتن)
  اختلال ارتباط اجتماعی (عمل گرایانه).

اختلال طیف اوتیسم[۷]
که مشخصه آن مشکلات دائمی در تعامل اجتماعی و ارتباط ما بین حوزه های مختلف زندگی و همچنین یک الگوی محوری و تکراری از رفتارها می باشد.
DSM بیان می کند که علائم اختلال طیف اوتیسم باید در طول مرحله رشد اولیه صورت بگیرد و این علائم باید منجر به ایجاد نواقص قابل توجهی در حوزه های مهمی زندگی، شامل عملکرد اجتماعی و شغلی شود.

اختلال فزون کاری در کمبود توجه[۸]
که مشخصه آن وجود داشتن الگوهای پایدار از تکانش های فزون کاری و / یا عدم توجه می باشد که منجر به ایجاد اختلال در عملکرد فرد می شود و در دو یا چند مورد از بخش هایی همانند موقعیت های خانگی، کاری، مدرسه ای و اجتماعی صورت می گیرد.
DSM بیان کرده است که چند مورد از این علائم باید قبل از سن ۱۲ سالگی وجود داشته باشند و این علائم باید یک تاثیر منفی بر روی عملکرد اجتماعی، شغلی یا آکادمیکی فرد داشته باشند.

دوقطبی و اختلال های وابسته[۹]
اختلال دوقطبی از طریق تغییرات صورت گرفته در وضعیت روانی و همچنین تغییرات مربوط به سطوح فعالیت و انرژی مشخص می شود.
این اختلال در اغلب مواقع شامل تجربه کردن تغییراتی در حالت های روانی تشدید شده و دوره های افسردگی می باشد.
چنین وضعیت های روانی تشدید شده می توانند به عنوان شیدائی یا شیدائی خفیف شناخته شوند.
دو قطبی و اختلال های وابستهشیدائی[۱۰]
از طریق احساس هیجان زده شدن بیش از حد و حتی افراطی ایجاد می شود. دوره های شیدائی در برخی مواقع از طریق احساسات مربوط به حواسپرتی، تحریک پذیری و اعتماد بیش از حد مشخص می شود.
همچنین افرادی که شیدائی را تجربه می کنند در معرض مشغول شدن در فعالیت هایی قرار می گیرند که پیامدهای طولانی مدت منفی برای آنها دارد، فعالیت هایی از قبیل قمار بازی و ولخرجی در خرید.

اتفاقات افسرده کننده[۱۱]
از طریق احساس ناراحتی عمیق، گناه، خستگی و تحریک پذیری مشخص می شوند.
افراد دارای اختلال دو قطبی ممکن است که در دوره افسردگی علاقه خودشان را نسبت به فعالیت هایی که قبلا از آن لذت می بردند از دست بدهند، با مشکلات خوابی مواجه شوند و حتی دچار تفکرات خودکشی شوند.
هر دو مورد اتفاقات دیوانه کننده (شیدا کننده) و افسرده کننده می توانند هم برای فردی که آنها را تجربه می کند و هم برای خانواده، دوستان و سایر افرادی که رفتارها و تغییرات روانی این افراد را مشاهده می کنند، ترسناک باشد.
خوشبختانه روش های درمان موثر و کارا، که در اغلب موارد شامل تجوز دارویی و روان درمانی می باشند، می توانند به افراد دارای اختلال دو قطبی کمک کنند که علائم خودشان را به صورت مناسبی مدیریت کنند.

در مقایسه با قبلی DSM، در DSM – ۵ معیار شیدایی و شیدائی خفیف شامل تمرکز افزایش یافته بر روی تغییرات صورت گرفته در سطوح انرژی و فعالیت و همچنین تغییرات در وضعیت روانی می باشد.

اختلال های اضطرابی[۱۲]
اختلال های اضطرابی از طریق ترس، نگرانی، اضطراب و سایر اختلال های روانی بیش از حد و دائمی شناخته می شوند.
ترس شامل یک واکنش عاطفی نسبت به یک تهدید می باشد، چه در صورتی که این تهدید واقعی باشد یا فقط خود فرد چنین تهدیدی را احساس کند.
اضطراب شامل یک پیشبینی می باشد که یک تهدیدی ممکن است در آینده اتفاق بیافتد. انواع اختلال های اضطرابی عبارتند از:

اختلال اضطراب عمومی شده[۱۳]
که ویژگی بارز آن نگرانی شدید در مورد اتفاقات روزمره می باشد.
در حالی که برخی از استرس ها و نگرانی ها نرمال می باشند و حتی به عنوان بخشی رایجی از زندگی در نظر گرفته می شوند، ولی GAD شامل نگرانی هایی می باشد که بیش از حد هستند و منجر به ایجاد تداخل در بهزیستی و عملکرد فرد می شود.

فوبیای مکانهای باز و شلوغ[۱۴]
که مشخصه آن عبارت از ترس بیش از حد از مکان های عمومی می باشد. افرادی که چنین فوبیایی دارند در اغلب مواقع این ترس را دارند که در یک مجموعه ای که بیرون رفتن از آن مکان سخت می باشد، دچار حمله مزمن (صرع) شوند.
به دلیل وجود داشتن این ترس، اکثر افراد دارای فوبیای مکانهای باز و شلوغ در اغلب مواقع از رفتن به موقعیت هایی که احتمال تحریک شدن حمله اضطرابی در آنجا وجود دارد، اجتناب می کنند. در برخی از موارد، این رفتار اجتنابی می تواند به یک حدی برسد که حتی فرد نتواند به تنهایی در خانه بماند.

اختلال اضطراب اجتماعی[۱۵]
یک اختلال روان شناسی رایجی می باشد که شامل ترس غیرعقلایی از مشاهده شدن و قضاوت شدن می باشد.
اضطرابی که در نتیجه این اختلال ایجاد می شود، می تواند تاثیر قابل ملاحظه ای بر روی زندگی فرد داشته باشد و عملکرد وی در مدرسه، کار و سایر مجموعه های اجتماعی را با اخلال مواجه سازد.

فوبیاهای خاص[۱۶]
که شامل ترس بیش از حد از یک فرد یا موقعیت خاص موجود در محیط اطراف می باشد.
برخی از مثال های مربوط به فوبیاهای خاص رایج عبارت: از ترس از حشرات، ترس از ارتفاع یا ترس از مارها می باشد.
چهار نوع اصلی فوبیاهای خاص شامل

• اتفاقات طبیعی (غرش آسمان، رعد و برق، طوفان)،
  بالینی (فرآیندهای پزشکی، فرآیند های دندان پزشکی، تجهیزات بالینی)،
  حیوانات (سگ ها، مارها، حشره ها)
  موقعیتی (مکان های کوچک، خانه متروک، رانندگی)

زمانی که افراد با یک شی یا موقعیت عمومی مواجه می شوند، ممکن است که تهوع، لرزش، ضربان شدید قلب و حتی ترس از مردن را تجربه کنند.

اختلال مزمن[۱۷]
یک نوع اختلال روان پزشکی می باشد که ویژگی بارز آن حمله های مزمنی می باشد که در اغلب موارد بدون هیچ نوع دلیل خاص منجر به افسردگی فرد می شوند.

به همین دلیل، افراد دارای اختلال مزمن در اغلب مواقع اضطراب را تجربه می کنند و تمایل دارند که احتمال صورت گرفتن حمله مزمن دیگری را از بین ببرند.
ممکن است که افراد شروع به اجتناب کردن از موقعیت ها و مجموعه هایی بکنند که در گذشته حملات مزمن صورت گرفته است یا ممکن است که در آینده چنین حمله ای صورت بگیرد.
این شرایط می تواند منجر به ایجاد اختلال در بخش های مختلفی از زندگی روزمره شود و انجام دادن کارهای روتین را به یک مورد مشکل تبدیل کند.

اختلال اضطراب جدایی[۱۸]
یک نوع اختلال اضطرابی می باشد که شامل مقادیر زیادی ترس یا اضطراب در مورد جدا شدن از موارد دلبستگی می باشد.
اغلب افراد با ایده اضطراب جدایی آشنا هستند، چرا که این مورد مربوط به ترس کودکان آنها نسبت به جدا شدن از والدینشان می باشد، ولی کودکان و افراد بالغ می توانند این اضطراب را به صورت مناسبی تجربه کنند.

زمانی که علائم شدید می شوند و عملکرد نرمال فرد را با اختلال مواجه می سازند، ممکن است که اختلال اضطراب جدایی در افراد تشخیص داده شود.
علائم مربوط به این نوع اختلال شامل ترس بیش از حد نسبت به جدا شدن از مراقبان یا سایر موارد دلبستگی می باشد.
فردی که از این علائم رنج می برد ممکن است که از بیرون رفتن از خانه، رفتن به مدرسه یا ازدواج کردن اجتناب کند تا روابط عاطفی و دلبستگی های قبلی خودش را نگه دارد.

در یکی از ارزیابی های چاپ شده در مجله آرشیوهای روان پزشکی عمومی[۱۹]، تخمین زده شده که تقریبا ۱۸ درصد از افراد بزرگسال آمریکایی، حداقل دارای یک نوع اختلال اضطرابی می باشند

آسیب و اختلال های مربوط به عوامل استرس زا[۲۰]
آسیب و اختلال های مربوط به عوامل استرس زا شامل قرار گرفتن در معرض اتفاقات استرس زا یا آسیب زا می باشد.
این اختلال قبلا در قالب اختلال های اضطرابی قرار داشت، ولی در حال حاظر به عنوان یک گروه مستقل از اختلال ها در نظر گرفته می شود.
اختلال هایی که در این گروه قرار دارند عبارتند از:

اختلال استرس حاد[۲۱]
که از طریق ایجاد اضطراب شدید در طول یک ماه بعد از قرار گرفتن در معرض اتفاقات آسیب زا، همانند بلایای طبیعی، جنگ، تصادفات و دیدن یک مرگ و میر، مشخص می شود.
در نتیجه این اضطراب ممکن است که فرد علائم گسستگی را تجربه کند که شامل احساس تغییر واقعیت، عدم توانایی برای یادآوری جنبه های مهمی از یک اتفاق و وقفه های زمانی مهم مشخص در صورت اتفاق افتادن مجدد آسیب می باشد.

سایر علامت های مربوط به این اختلال می تواند شامل پاسخدهی عاطفی کاهش یافته، خاطرات ناراحت کننده از آسیب و مشکل داشتن در تجربه عواطف مثبت باشد.
آسیب و اختلال های مربوط به عوامل استرس زا منبع : © Masterfile Royalty-Free

اختلال های تعدیل[۲۲]
که می توانند در نتیجه پاسخ به یک تغییر اتفاقی، همانند طلاق گرفتن، از دست دادن شغل، خاتمه یافتن یک رابطه صمیمی ، یک جابجایی، یا برخی از موارد از دست دادن یا دلشستگی صورت بگیرد.
این نوع از اختلال روان شناسی می تواند بر روی هر دو مورد کودکان و بزرگسالان تاثیر بگذارد و علائم مشخص آن عبارت از:

• - اضطراب
  - تحریک پذیری
  - حالت افسرده
  - نگرانی
  - عصبانیت
  - ناامیدی
  - احساس انزوا و تنهایی

اختلال استرس بعد از آسیب[۲۳]
می تواند بعد از تجربه شدن یک اتفاق استرس زا در زندگی ایجاد شود. نشانه های PTSD شامل اتفاقات مربوط به تجربه مجدد یا ایجاد مجدد اتفاق، اجتناب از مواردی که افراد مربوط به یک اتفاق را به یاد می آورند، احساس گوشه گیری و داشتن تفکرات منفی می باشد.

کابوس های شبانه، اتفاق افتادن مجدد، افزایش عصبانیت، مشکل داشتن در تمرکز، واکنش وحشت زدگی اغراق آمیز و مشکلاتی در به یاد آوردن جنبه های مختلف مربوط به یک اتفاق از جمله علائم محتملی هستند که ممکن است افراد دچار شده به PTSD تجربه کنند.

اختلال دلبستگی واکنشی[۲۴]
می تواند در زمانی ایجاد شود که کودکان در طول سال های اولیه زندگی خودشان روابط و دلبستگی های مناسب و سالمی با مراقبان بزرگسال خودشان نداشته باشند.
علائم مربوط به این اختلال شامل دور شدن از مراقبان بزرگسال و اختلال های اجتماعی و عاطفی می باشد که در نتیجه الگوهای مربوط به مراقبت نامناسب و بی توجهی صورت می گیرد.

اختلال های گسستی[۲۵]
اختلال های گسستی عبارت از اختلال های روان شناسی هستند که شامل عدم ارتباط یا وقفه در جنبه های هوشیاری است که شامل هویت و حافظه می باشد.اختلال های گسستگی شامل موارد زیر می باشند:

فراموشی گسستی[۲۶]
که شامل فراموش کردن آنی خاطره در نتیجه یک گسستگی می باشد. در اکثر موارد، این مورد از دست دادن حافظه که می تواند کوتاه مدت باشد یا چندین سال به طول بکشد، در نتیجه برخی از آسیب های روان شناسی ایجاد می شود.

فراموشی گسستی یک موردی ساده تر از فراموشی ساده می باشد. افرادی که این اختلال را دارند ممکن است که برخی از اطلاعات را در مورد اتفاقات به یاد بیاورند، ولی ممکن است که نتوانند برخی از اطلاعات محدود به یک دوره زمانی را به یاد بیاورند.

اختلال هویت گسستی[۲۷]
که قبلا به عنوان اختلال شخصیت چندگانه شناخته می شد، شامل وجود داشتن دو یا چند هویت یا شخصیت می باشد. هر یک از شخصیت ها روش منحصر به خودش را برای درک و تعامل با محیط دارند.
افراد دچار شده به این اختلال یک سری مشکلاتی را در رفتار، حافظه، درک، پاسخ عاطفی و هوشیاری تجربه می کنند.

اختلال دگرسان بینی خود / دگرسان بینی محیط[۲۸] که مشخصه آن تجربه کردن احساس خارج شدن از بدن خود (دگرسان بینی خود) و قطع ارتباط از محیط (دگرسان بینی محیط) می باشد.
افرادی که چنین اختلالی را دارند، در اغلب مواقع احساس غیرواقعی بودن یا قطع ارتباط غیراختیاری را از حافظه، احساسات و بخش هوشیار خودشان تجربه می کنند.

علائم بدنی و اختلال های مربوطه
این گروه که قبلا به عنوان یک زیر گروه در اختلال های جسمانی شکل قرار داشت، به عنوان علائم بدنی و اختلال های مربوطه شناخته می شود.
اختلال های علائم بدنی یک گروه از اختلال های روان شناسی می باشند که شامل علائم فیزیکی برجسته ای هستند که ممکن است یک علت فیزیکی قابل تشخیصی نداشته باشند.

برخلاف روش های قبلی مربوط به مفهوم بندی، این اختلال های بر مبنای نبود توضیح پزشکی برای علائم فیزیکی می باشند و تشخیص فعلی بر روی تفکرات، احساسات و رفتارهای غیرنرمالی تاکید می کند که در پاسخ به این علائم صورت می گیرد.
اختلال های موجود در این گروه عبارتند از:

اختلال علامت بدنی[۲۹]
شامل وجود داشتن علائم فیزیکی می باشد که منجر به ایجاد مشکل برای یک عملکرد نرمال می شود. وجود داشتن این علائم منجر به ناراحتی عاطفی و ایجاد مشکلاتی در زندگی روزمره می شود.
نکته مهمی که باید مورد توجه قرار بگیرد عبارت از این مورد است که علائم بدنی نشان نمی دهند که فرد وانمود می کند دارای درد فیزیکی، خستگی یا سایر علائم می باشد.
در این وضعیت، علائم فیزیکی واقعی منجر به ایجاد اختلال در زندگی فرد نمی شوند، چرا که این وضعیت یک واکنش حدی و رفتارهای ایجاد شده می باشد.

اختلال اضطراب بیماری[۳۰]
یک اختلالی می باشد که مشخصه آن نگرانی بیش از حد در مورد داشتن شرایط بالینی غیرقابل تشخیص می باشد.
افرادی که چنین اختلال روانشناختی را تجربه می کنند، نگرانی بیش از حدی در مورد عملکرد و احساسات بدنشان پیدا می کنند و متقاعد می شوند که یک بیماری جدی دارند یا در آینده به چنین بیماری دچار خواهند شد، و حتی زمانی که آزمایش های پزشکی منفی باشند هم نمی توانند از نگرانی خودشان خلاص شوند.

این تمایل به بیماری منجر به ایجاد اضطراب و ناراحتی قابل توجهی خواهد شد. همچنین این مورد منجر به ایجاد تغییراتی در رفتارهایی از قبیل مراجعه به آزمایش / درمان بالینی خواهد شد و فرد از قرار گرفتن در موقعیت هایی که ریسک سلامتی بالایی دارند، اجتناب خواهد کرد.

اختلال تبدیل[۳۱]
شامل علائم حرکتی یا حسی می باشد که بدون هیچ نوع دلیل عصب شناختی یا بالینی مناسبی صورت می گیرد.
این اختلال در اکثر موارد بعد از یک آسیب فیزیکی واقعی یا استرس زا ایجاد می شود و حتی منجر به واکنش های فیزیکی و عاطفی می شود.

اختلال ساختگی[۳۲]
که قبلا یک گروه مجزایی بود و در حال حاضر در DSM-5 در گروه مربوط به علائم بدنی و اختلال های مربوطه قرار دارد.
یک اختلال ساختگی در زمانی صورت می گیرد که یک فرد به صورت هدفمند علائم بیماری را ایجاد کند، به چنین بیماری وانمود کند یا در بیان کردن علائم آن اغراق کند.

نشانگان مونچازون[۳۳]، که در آن افراد وانمود به یک شرایط خاصی می کنند تا توجه بقیه را جلب کند، یکی از شدیدترین اختلال های ساختگی می باشد.

اختلال های تغذیه ای و غذایی[۳۴]
مشخصات اختلال های تغذیه ای شامل نگرانی بیش از حد در مورد وزن و الگوهای غذا خوردن اختلال آوری می باشد که یک تاثیر منفی بر روی سلامت فیزیکی و روانی دارد.
اختلال های تغذیه ای و غذایی که قبلا در چارچوب طفولیت و کودکی تشخیص داده می شدند، در DSM-5 به یک گروه مستقل تبدیل شده است. 

انواع اختلال های تغذیه ای عبارتند از:
بی اشتهایی عصبی[۳۵]
که مشخصه آن مصرف غذای محدودی می باشد که منجر به کاهش وزن و داشتن یک وزن بسیار پایین برای بدن می باشد.
افرادی که چنین اختلالی را تجربه می کنند، همچنین نسبت به افزایش وزن ترس دارند و همچنین یک دید نادرستی نسبت به ظاهر و رفتار خودشان دارند.

پر اشتهایی عصبی[۳۶]
شامل حرص و ولع داشتن برای پرخوری و انجام دادن اقدامات جبرانی برای از بین بردن تاثیرات این پرخوری می باشد.
این رفتارهای جبرانی شامل استفراغ از طریق خود تحریکی، سوء استفاده از ضد یبوست ها و ادرار آورها و ورزش کردن بیش از حد می باشد.

اختلال نشخواری[۳۷]
که از طریق برگرداندن غذای قبلا جویده شده یا بلعیده شده به منظور انداختن به بیرون یا بلعیدن مجدد مشخص می شود.
بیشتر افرادی که به این اختلال دچارمی شوند، کودکان یا افراد بزرگسالی هستند که همچنین دارای تاخیر رشدی یا عدم توانایی ذهنی می باشند.
مشکلات دیگری که می توانند از این رفتار ایجاد شوند شامل از بین رفتن دندان، زخم های مری و سوء تغذیه می باشند.

ویار[۳۸]
که شامل اشتیاق داشتن به مواد غیر غذایی، همانند خاکریز، رنگ یا صابون، و مصرف آنها می باشد. این اختلال بیشتر در کودکان و افراد دارای ناتوانی رشدی مشاهده می شود.

اختلال زیاده روی در خوردن غذا[۳۹]
که برای اولین بار در DSM-5 معرفی شد و شامل یک نوع زیاده روی در مصرف غذا می باشد به نحوی که فرد یک مقدار زیاد و غیر معمول از غذا را طی چندین ساعت می خورد.
این افراد نه تنها پرخوری می کنند، بلکه همچنین نمی توانند خوردن خودشان را کنترل کنند.
در برخی مواقع اختلال زیاده روی در خوردن غذا از طریق عواطفی همانند احساس خوشحالی یا اضطراب، خستگی یا بعد از یک اتفاق استرس زا تشدید می شود.

اختلال های خواب – بیداری[۴۰]
اختلال های خواب عبارت از ایجاد اختلال در الگوهای خواب می باشد که منجر به ایجاد مشکل در عملکرد روزمره می شود و بر روی آن تاثیر می گذارد.
مثال های مربوط به اختلال های خوابی عبارتند از:

حمله خواب[۴۱]
عبارت از شرایطی می باشد که افراد یک نیاز غیرقابل جلوگیری به خواب احساس می کنند.
افرادی که حمله خواب را تجربه می کنند، ممکن است که به صورت ناگهانی از دست دادن کشش طبیعی عضلات را تجربه کنند.

اختلال بی خوابی[۴۲]
عبارت از عدم توانایی برای خوابیدن مناسب و کافی و خارج کردن خستگی از بدن می باشد.
در حالی که برخی از افراد در برخی از مراحل زندگی خودشان مشکلات و اختلال های خوابی را تجربه می کنند، ولی بی خوابی در زمانی به عنوان یک اختلال در نظر گرفته می شود که همراه با ناراحتی یا نقایص قابل توجه در طول زمان بروز کند.

اختلال خواب آلودگی بیش از حد[۴۳]
عبارت از یک نوع اختلالی می باشد که ویژگی بارز آن خوابیدن بیش از حد در طول روز یا خوابیدن طولانی در شب می باشد.
افرادی که چنین ویژگی هایی را دارند، ممکن است در طول روز و در زمان های نامناسب، همانند کار و مدرسه، به خواب بروند.
افراد دارای اختلال خواب آلودگی بیش از حد علاوه بر احساس خواب آلودگی بیش از حد، همچنین ممکن است که اضطراب، مشکلات حافظه ای، از دست دادن اشتها، تفکر کُند و اختلال های مربوط به زمان بیدار شدن را تجربه کنند.

اختلال های خواب مربوط به تنفس کشیدن[۴۴]
عبارت از اختلال های می باشد که شامل نابهنجاری های تنفسی می باشد و ممکن است مواردی از قبیل گرفتگی تنفس یا خروپف شدید در طول خواب صورت بگیرد.

این مشکلات تنفسی می توانند در نتیجه توقف های مختصر در خواب ایجاد شوند و می توانند منجر به ایجاد مشکلاتی از قبیل بی خوابی و خواب آلودگی در طول روز شوند.

نابهنجاری های خوابی[۴۵]
شامل اختلال هایی می باشد که ویژگی آنها عبارت از صورت گرفتن رفتارهای غیرنرمال در طول خواب می باشد.
چنین اختلال هایی شامل راه رفتن در طول خواب، وحشت زدگی در طول خواب، صحبت کردن در طول خواب و غذا خوردن در طول خواب می باشد.

سندرم ناراحتی در پا[۴۶]
عبارت از یک نوع شرایط عصبی است که شامل داشتن احساس ناراحتی در پاها و اصرار شدید برای حرکت دادن پاها به منظور تسکین این دردها می باشد.
افرادی که چنین شرایطی دارند، ممکن است در نتیجه حرکت دادن بیش از حد پاهای خودشان احساس کشیدگی، وارفتگی، سوختگی و سایش را در پاهای خودشان احساس کنند که در نهایت منجر به ایجاد اختلال در خواب این افراد می شود.
اختلال های خوابی که مربوط به یکی دیگر از اختلال های روانی می باشند و همچنین اختلال های خوابی که مربوط به شرایط بالینی عمومی می باشند، از DSM-5 حذف شده اند.

همچنین آخرین ورژن DSM بر روی وجود داشتن شرایط همزمان مربوط به هر یک از این اختلال های خواب – بیداری تاکید کرده است.
APA توضیح داده است که این تغییر “تاکیید می کند که افراد دارای یک اختلال خواب می باشند که نیاز به مراقبت بالینی مستقل از سایر اختلال های روانی و بالینی دارد؛
این مورد وجود داشتن تاثیرات دو طرفه و تعاملی ما بین اختلال های خوابی و اختلال های بالینی و روانی همزمان را مورد تایید قرار می دهد.”

اختلال های جدا کننده، انگیزشی – کنترلی و ارتباطی[۴۷]
اختلال های انگیزشی – کنترلی عبارت از اختلال هایی هستند که شامل عدم توانایی برای کنترل عواطف و رفتار ها می باشند و در نهایت منجر به آسیب دیدن خود فرد یا سایر افراد می شود.
این مشکلات مربوط به کنترل عاطفی و رفتاری، از طریق اقداماتی صورتی می گیرند که شامل تجاوز به حقوق دیگران، برای مثال از بین بردن دارایی یا تعرض فیزیکی و / یا شامل اقداماتی می باشد که با هنجارهای اجتماعی، دستگاه های حاکمیتی و قوانین تضاد دارد.

انواع اختلال های تکانشی – کنترلی عبارتند از:
جنون دزدی[۴۸]
شامل عدم توانایی برای کنترل انگیزش های دزدی می باشد.
افرادی که دارای جنون دزدی هستند در اغلب مواقع وسایلی را می دزدند که در واقعیت هیچ نیازی به آن ندارند یا دارای هیچگونه ارزش پولی نمی باشند.
افرادی که چنین شرایطی را دارند، قبل از انجام دادن دزدی یک نوع احساس تنش و فشار می کنند و بعد از دزدیدن احساس راحتی و قدردانی از خودشان را دارند.
اختلال جنون دزدی

جنون آتش افروزی[۴۹]
شامل شیفتگی و تمایل زیاد به آتش می باشد که در نتیجه آن فرد شروع به آتش زدن وسایلی می کند و خودش و سایر افراد را در یک وضعیت خطرناک قرار می دهد.
اختلال انفجار متناوب[۵۰]
در نتیجه عصبانیت و خشونتی ایجاد می شود که دارای طغیان کوتاه مدت می باشد و متناسب با موقعیت موجود نیست.
افرادی که چنین ویژگی دارند، ممکن است که اقدامات خشمیگنانه یا خشونت آمیز انفجاری را در پاسخ به دلخوری ها و ناکامی های روزمره نشان بدهند.

اختلال رفتاری[۵۱]
عبارت از شرایطی می باشد که در کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ ساله ای تشخیص داده می شود و فرد به صورت مرتب نسبت به هنجار های اجتماعی و حقوق سایر افراد تجاوز می کند.
کودکان دارای این اختلال نسبت به سایر حیوانات و افراد خشمگین می شوند، دارایی ها را خراب می کنند، دروغ می گویید و دزدی می کنند، و نسبت به سایر قواعد و قوانین تجاوز می کنند.
این رفتارها منجر به ایجاد مشکلات قابل توجهی در عملکرد آکادمیک، کاری یا اجتماعی افراد می شود.

اختلال مخالف و نافرمانی[۵۲]
قبل از سن ۱۸ سالگی شروع می شود و مشخصه آن عبارت از مخالفت، تحریک پذیری، عصبانیت، خشمگینی و کینه جوئی می باشد.
هر چند که همه کودکان در برخی مواقع نافرمانی می کنند، ولی کودکان دارای اختلال مخالف و نافرمانی، تقریبا در تمامی زمان ها از برآورده کردن درخواست های بزرگترها امتناع می کنند و برای آزار و اذیت دیگران یک سری اقداماتی را انجام می دهند.

اختلال های مربوط به مواد و اعتیاد آورها[۵۳]
اختلال های مربوط به مواد شامل استفاده و سوء استفاده از مواد مختلفی همانند کوکائین، متامفتامین، مواد افیونی، و الکل می باشد.
این اختلال ها می تواند شامل شرایط ایجاد شده از طریق مواد باشد که می تواند در تشخص های مختلف مربوط به مسمومیت، ترک، ایجاد روان پریشی، اضطراب و روان آشفتگی مشخص شود.

مثال های مربوط به اختلال مواد عبارتند از:
اختلال های مربوط به الکل[۵۴]
شامل مصرف الکل می باشد که پرمصرف ترین مواد (که به صورت متعددی در مصرف آن اوردوز می شود) در ایالات متحده می باشد.
اختلال های مربوط به الکل

اختلال های مربوط به حشیش[۵۵]
شامل علائمی از قبیل مصرف بیش از حد، احساس عدم توانایی برای متوقف کردن مصرف این مواد و ادامه دادن به مصرف با وجود تاثیرات مضر آن در زندگی فرد می باشد.
اختلال مصرف مواد استنشاقی[۵۶]
شامل استنشاق کردن بخار مربوط به موادی از قبیل رنگ ها و حلال ها می باشد. افراد دارای این شرایط همانند افراد مبتلا به سایر اختلال های مربوط به مواد، تمایل به مصرف این مواد را تجربه می کنند و کنترل کردن یا متوقف کردن مصرف به سختی امکان پذیر می باشد

اختلال مصرف مواد محرک[۵۷]
عبارت از یک گروه جدید در DSM-5 می باشد که شامل استفاده از محرک هایی همانند مت، آمفتامین و کوکائین می باشد.

اختلال مصرف تنباکو[۵۸]
که مشخصه آن علائمی از قبیل مصرف تنباکو بیشتر از حد مورد نظر، سخت بودن کمتر کردن مصرف یا متوقف کردن، تمایل داشتن برای مصرف آن، و مواجه شدن با تاثیرات اجتماعی مضر در نتیجه مصرف تنباکو می باشد.
DSM-5 در این گروه شامل اختلال قماربازی هم می باشد.

انجمن روان پزشکی آمریکا[۵۹]
بیان کرده است که این تغییر ” نشان دهنده شواهد سازگار و در حال افزایشی می باشد که برخی از رفتارها، همانند قمار بازی، منجر به فعال سازی سیستم قدردانی مغز می شوند که تاثیرات مشابهی با داروهای سوء مصرف شده دارند و علائم اختلال قمار بازی، با علائم اختلال های مصرف مواد تا یک حد خاص مشابه می باشند.”

اختلال های شناختی – عصبی[۶۰]
اختلال های شناخت عصبی از طریق نقایص ایجاد شده در عملکرد شناختی مشخص می شوند. این اختلال ها شامل شناخت معیوب که در زمان تولد یا مراحل اولیه زندگی وجود دارند، نمی باشد.

انواع اختلال های شناختی عبارتند از:
روان آشفتگی[۶۱]
که همچنین به عنوان وضعیت اغتشاش آمیز شناخته می شود که در طول یک دوره زمانی کوتاه مدت (معمولا چند ساعت یا چند روز) ادامه پیدا می کند و مشخصه آن اختلال در توجه و هوشیاری می باشد.
اختلال های شناختی – عصبی عمده و خفیف[۶۲]
که ویژگی اصلی آن کاهش شناخت در یک یا چند بخش است که شامل حافظه، توجه، زبان، یادگیری و ادراک می باشد.
این اختلالات شناختی می توانند از طریق یک سری از شرایط بالینی ایجاد شوند که شامل بیماری آلزایمر، عفونت HIV، بیماری پارکینسون، مصرف مواد / دارو، بیماری عروقی، و سایر موارد می باشند.

اختلال های شخصیتی[۶۳]
اختلال های شخصیتی از طریق الگوی پایداری از تفکرات، احساسات و رفتارهای ناسازگاری مشخص می شود که می توانند منجر به وارد شدن آسیب های جدی به روابط و سایر حوزه های زندگی شوند.

انواع اختلال های شخصیتی عبارتند از:
اختلال شخصیتی ضد اجتماعی[۶۴]
که مشخصه آن عدم توجه دائمی به قوانین، هنجارهای اجتماعی و حقوق سایر افراد می باشد. افرادی که به این اختلال های دچار می شوند، معمولا علائم بیان شده را در دوران کودکی نشان می دهند، به سختی می توانند با سایر افراد همدردی کنند و به دلیل رفتارهای مخرب خودشان پشیمان نمی شوند. 

اختلال شخصیتی اجتنابی[۶۵]
یکی دیگر از انواع اختلالات روان شناسی ، اختلال شخصیتی اجتنابی است که شامل ممانعت های اجتماعی شدید و حساسیت نسبت به طرد شدن می باشد.
چنین احساسات ناایمنی می توانند به ایجاد مشکلات قابل توجهی در زندگی و عملکرد روزمره فرد منجر شوند.

اختلال شخصیتی حدی[۶۶]
که دارای علائمی از قبیل تحریک پذیری عاطفی، روابط میان فردی ناپایدار و شدید، خود تصویری ناپایدار، و رفتارهای تکانشی می باشد.

اختلال شخصیتی وابسته[۶۷]
که شامل الگوهای مزمن مربوط به جدایی از ترس و نیاز شدید به مراقبت می باشد. افرادی که چنین اختلالی دارند در اغلب مواقع یک سری رفتارهایی انجام می دهند که برای ایجاد اقدامات مراقبتی در دیگران طراحی شده است.

اختلال شخصیتی نمایشی[۶۸]
مربوط به الگوهای عاطفی و رفتار های جلب کننده توجه حدی می باشد.
افرادی که چنین شرایطی دارند در مجموعه هایی که مورد توجه قرار نمی گیرند، احساس ناراحتی می کنند،
عواطف خودشان را به سرعت تغییر می دهند، و ممکن است که یک سری رفتارهای نامناسب اجتماعی انجام بدهند که فقط به منظور جلب توجه سایر افراد می باشد.

اختلال شخصیتی خود شیفتگی[۶۹]
مربوط به الگوهای پایدار از خود تصویری اغراق شده، خود محوری، و همدلی سطح پایین می باشد. افرادی که چنین ویژگی دارند تمایل دارند که علاقمندی بیشتری نسبت به خودشان داشته باشند و به سایر افراد کمتر توجه می کنند.
اختلال شخصیتی خود شیفتگی[۶۹]

اختلال شخصیتی وسواس فکری – عملی[۷۰]
عبارت از الگوی فراگیر مربوط به مشغولیت نسبت به فرمانبرداری، کمال گرایی، عدم انعطاف پذیری و کنترل روانی و میان فردی می باشد. این شرایط یک شرایط متفاوتی نسبت به اختلال وسواس فکری – عملی (OCD) می باشند.

اختلال شخصیتی پارانویایی[۷۱]
از طریق عدم اعتماد به سایر افراد، و حتی خانواده، دوستان و شریک های عاطفی مشخص می شود. افرادی که چنین اختلالی دارند، فکر می کنند که سایر افراد بدخواه می باشند، حتی در صورتیکه هیچ نوع مدرک یا توجیحی در این مورد نداشته باشند.

اختلال شخصیتی اسکیزوید[۷۲]
(مبتلا به اختلال روانی و جنون گوشه گیری) علائمی را شامل می شود که برای مثال می توان به جدا شدن از روابط اجتماعی اشاره کرد.
افرادی که چنین اختلالی را دارند، به سمت زندگی های درونی خودشان حرکت می کنند و در اغلب موارد نسبت به روابط بی توجه هستند این افراد به صورت عمومی نبود اظهار عاطفی را نشان می دهند و می توانند به صورت افراد سرد و کناره گیر باشند.
اختلال شخصیتی اسکیزوید

اختلال شخصیتی اسکیزوفرنی گونه[۷۳]
شامل عدم رعایت هنجار های موجود در صحبت، رفتارها، ظاهر و تفکرات می باشد. افرادی که چنین تفکراتی را دارند ممکن است که عقاید عجیب و غریبی را تجربه کنند یا جادویی اندیشی داشته باشند و در ایجاد روابط با مشکلاتی مواجه شوند.
توصیه ای درمانی مشاور کو
اختلال های روان شناسی می توانند منجر به ایجاد اختلال های قابل توجهی در عملکرد روزمره، روابط، کار، مدرسه و سایر حوزه های مهم شوند.
با این وجود، افراد مبتلا به این اختلال ها با استفاده از تشخیص و درمان مناسب می توانند از این علائم بهبود پیدا کنند و روش های مقابله ای مناسبی را مورد استفاده قرار دهند.

پیونشت:

[۱] Kendra Cherry
[۲] Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders 
[۳] Neurodevelopmental Disorders
[۴] Intellectual disability
[۵] Global developmental delay
[۶] Communication disorder
[۷] Autism spectrum disorder
[۸] Attention-deficit hyperactivity disorder
[۹] Bipolar and Related Disorders
[۱۰] Mania
[۱۱] Depressive episodes
[۱۲] Anxiety Disorders
[۱۳] Generalized anxiety disorder
[۱۴] Agoraphobia
[۱۵] Social anxiety phobia
[۱۶] Specific Phobias
[۱۷] Panic disorder
[۱۸] Separation anxiety disorder
[۱۹] Archives of General Psychiatry
[۲۰] Trauma and Stressor-Related Disorders
[۲۱] Acute stress disorder
[۲۲] Adjustment disorders
[۲۳] Post-traumatic stress disorder
[۲۴] Reactive attachment disorder
[۲۵] Dissociative Disorders
[۲۶] Dissociative amnesia
[۲۷] Dissociative identity disorder
[۲۸] Depersonalization/derealization disorder
[۲۹] Somatic Symptom disorder
[۳۰] Illness anxiety disorder
[۳۱] Conversion disorder
[۳۲] Factitious disorder
[۳۳] munchausen syndrome
[۳۴] Feeding and Eating Disorders
[۳۵] Anorexia nervosa
[۳۶] Bulimia nervosa
[۳۷] Rumination disorder
[۳۸] Pica
[۳۹] Binge-eating disorder
[۴۰] Sleep – Wake Disorder
[۴۱] Narcolepsy
[۴۲] Insomnia disorder
[۴۳] Hypersomnolence disorder
[۴۴] Breathing-related sleep disorders 
[۴۵] Parasomnias
[۴۶] Restless legs syndrome
[۴۷] Disruptive, Impulse-Control, and Conduct Disorders
[۴۸] Kleptomania
[۴۹] Pyromania
[۵۰] Intermittent explosive disorder
[۵۱] Conduct disorder
[۵۲] Oppositional defiant disorder
[۵۳] Substance-Related and Addictive Disorders
[۵۴] Alcohol-related disorders
[۵۵] Cannabis-related disorders
[۵۶] Inhalant-use disorder
[۵۷] Stimulant use disorder
[۵۸] Tobacco use disorder
[۵۹] The American Psychiatric Association
[۶۰] Neurocognitive Disorders
[۶۱] Delirium
[۶۲] Major and mild neurocognitive disorders
[۶۳] Personality Disorders
[۶۴] Antisocial personality disorder
[۶۵] Avoidant personality disorder
[۶۶] Borderline personality disorder
[۶۷] Dependent personality disorder
[۶۸] Histrionic personality disorder
[۶۹] Narcissistic personality disorder
[۷۰] Obsessive-compulsive personality disorder
[۷۱] Paranoid personality disorder
[۷۲] Schizoid personality disorder
[۷۳] Schizotypal personality disorder

منبع: میگنا