دانشمندان در مورد مضرات گجت‌ها برای کودکان تردید دارند

به گزارش مجله خبری نگار، صفحه نمایش‌ها به بخشی از زندگی روزمره کودکان تبدیل شده‌اند، اما تأثیر آنها بر رشد به چیزی بیش از مدت زمانی که کودک در مقابل دستگاه می‌گذراند بستگی دارد. محتوای ویدیو‌ها و برنامه‌ها، سن کودک و اینکه آیا والدین در تماشا مشارکت دارند یا خیر نیز در این امر نقش دارند. برخی برنامه‌ها می‌توانند به کودکان پیش‌دبستانی در توسعه مهارت‌های اجتماعی و تشخیص حروف کمک کنند، در حالی که استفاده بیش از حد از صفحه نمایش می‌تواند مانع بازی، مطالعه و معاشرت شود. ایزوستیا بررسی می‌کند که چگونه زمان صرف شده برای صفحه نمایش با رشد کودک مرتبط است.

همه کارتون‌ها تأثیر یکسانی بر رشد ندارند

در بررسی ۳۰ مطالعه، محققان دانشگاه جورجیا بررسی کردند که چگونه استفاده از صفحه نمایش با رفاه کودکان خانواده‌های کم‌درآمد مرتبط است. نتایج در مجله مددکاری اجتماعی مبتنی بر شواهد (JEBSW) منتشر شد. نویسندگان نتیجه گرفتند که ارزیابی زمان استفاده از صفحه نمایش صرفاً بر اساس مدت زمان آن کافی نیست: محتوای مطالب، سن کودک و مشارکت بزرگسالان نیز مهم است.

برخی از برنامه‌های آموزشی با نتایج مثبتی همراه بودند: برخی به توسعه مهارت‌های اجتماعی کمک کردند، در حالی که برخی دیگر با تشخیص بهتر حروف و صدا در برخی از کودکان پیش‌دبستانی مرتبط بودند.

اگر کودکان محتوایی را تماشا کنند که به رفتار‌های اجتماعی گرایش دارد، ممکن است ارزش‌هایی مانند همدلی و شفقت را در خود پرورش دهند. اگر کودکان محتوای خشونت‌آمیز تماشا کنند، ممکن است پرخاشگری فیزیکی از خود نشان دهند.

بنابراین، صرفاً تماشای کارتون یا برنامه‌های دیگر به فرد اجازه نمی‌دهد که به طور قطعی در مورد تأثیر آنها بر کودک قضاوت کند. محتوا و تناسب آن با سن باید در نظر گرفته شود.

زمان استفاده از صفحه نمایش نیز مهم است. طبق این بررسی، استفاده شدید از صفحه نمایش باعث می‌شود کودکان زمان کمتری برای مطالعه، بازی در فضای باز و گذراندن وقت با خانواده داشته باشند. استفاده از صفحه نمایش در عصر نیز با مشکلات خواب مرتبط بوده است.

سن کودک از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. نوزادان و کودکان خردسال از طریق بازی، کاوش و تعامل مستقیم با افراد، درباره دنیای اطراف خود می‌آموزند. در مطالعات بررسی شده، استفاده بیشتر از صفحه نمایش در کودکان بسیار خردسال با رشد گفتاری ضعیف‌تر، دایره لغات محدودتر و سایر مشکلات یادگیری مرتبط بوده است.

آنچه برای یک کودک پنج ساله مناسب است، ممکن است برای یک کودک نوپا مناسب نباشد. کودکان بزرگتر بهتر می‌توانند محتوای برنامه‌هایی را که مخصوص سن آنها ساخته شده است، جذب کنند، در حالی که کودکان کوچکتر اغلب برای درک آنچه می‌بینند به کمک بزرگسالان نیاز دارند.

محققان توصیه می‌کنند که والدین نه تنها به مدت زمان استفاده از صفحه نمایش، بلکه به آنچه فرزندانشان تماشا می‌کنند نیز توجه کنند. یک راه این است که با هم آن را تماشا کنند، که در طی آن بزرگسالان می‌توانند به سوالات فرزندشان پاسخ دهند و در مورد محتوای برنامه بحث کنند. این لزوماً مستلزم تبدیل هر کارتون به یک فعالیت آموزشی نیست.

ما باید بدانیم فرزندانمان چه چیزی تماشا می‌کنند. بسیار مهم است که بتوانیم با آنها در مورد محتوایی که مصرف می‌کنند صحبت کنیم.

نویسندگان معتقد نیستند که دستگاه‌های دیجیتال باید به طور کامل از زندگی کودکان حذف شوند. هدف آنها کمک به ایجاد عادات سالم‌تر است. با این حال، این محقق در مورد قوانین جهانی هشدار می‌دهد: خانواده‌ها برنامه‌ها، توانایی‌ها و نیاز‌های متفاوتی دارند، بنابراین محدودیت‌های زمانی یکسان برای استفاده از صفحه نمایش برای همه مناسب نیست.

علاوه بر این، بسیاری از تحقیقات بررسی شده بر تلویزیون متمرکز بودند، در حالی که دستگاه‌های مدرن امکان مشاهده محتوای شخصی‌سازی‌شده را تقریباً در هر مکانی فراهم می‌کنند و توصیه‌های الگوریتمی می‌توانند به پخش بی‌پایان ویدیو منجر شوند. بنابراین، مانیشا خاطرنشان می‌کند که با پیشرفت فناوری، رویکرد‌های استفاده از صفحه نمایش باید مورد بازنگری قرار گیرند.