مردم اسکاندیناوی چرا بدون گفتن «لطفاً» مؤدب هستند؟

به گزارش مجله خبری نگار،فرهنگ برابری‌خواهی و ارتباط مستقیم باعث شده است استفاده از برخی عنوان‌های رسمی و تشریفات زبانی در مکالمات روزمره کمتر باشد.

هنگام سفر به یک کشور خارجی، معمولاً یادگیری واژه‌هایی مانند «سلام»، «خداحافظ»، «بله»، «خیر»، «لطفاً» و «متشکرم» از اولین قدم‌هاست. اما گردشگرانی که به کشور‌های شمال اروپا سفر می‌کنند، ممکن است با نکته‌ای غیرمنتظره روبه‌رو شوند: در زبان‌های دانمارکی، سوئدی، نروژی، ایسلندی و فنلاندی، واژه‌ای با کاربرد کاملاً معادل «لطفاً» در فارسی یا please در انگلیسی وجود ندارد.

آیا این موضوع به معنای بی‌ادب‌تر بودن مردم این کشورهاست یا آنها احترام و مهربانی را به شیوه دیگری نشان می‌دهند؟ بر اساس گزارشی از BBC، در جوامع شمال اروپا، ادب اغلب بیش از آنکه به واژه‌های خاص وابسته باشد، از طریق بافت مکالمه، لحن صدا و زبان بدن منتقل می‌شود.

چرا در زبان‌های اسکاندیناوی واژه معادل «لطفاً» وجود ندارد؟

به گفته دکتر جیمز پوچوفسکی (James Puchowski)، زبان‌شناس و پژوهشگر در موزه فرهنگ نوشتاری نروژ، جست‌وجوی یک معادل مستقیم برای واژه «لطفاً» ممکن است از همان ابتدا رویکرد اشتباهی باشد. دلیل این است که شیوه بیان ادب و احترام در زبان‌های مختلف یکسان نیست.

برای مثال، فردی که در دانمارک از یک نانوایی خرید می‌کند، می‌تواند هنگام درخواست محصول از عبارت «må jeg bede om» به معنای «می‌توانم درخواست کنم؟» استفاده کند. در سوئد، اضافه کردن واژه «tack» به معنای «متشکرم» در پایان درخواست، می‌تواند نشانه ادب باشد. در نروژ نیز بالا بردن لحن صدا در پایان جمله و لبخند زدن ممکن است درخواست را مؤدبانه‌تر جلوه دهد.

دانیلا هوملگرن (Daniela Hummelgren)، معلم زبان دانمارکی، با اشاره به رواج ارتباط مستقیم در این کشور‌ها می‌گوید: «در اینجا برای کارآمدی ارزش قائل هستند و ارتباطات معمولاً به‌صورت مستقیم برقرار می‌شود.»

به گفته هوملگرن، رفتار بیش از حد مؤدبانه نیز ممکن است در برخی موقعیت‌ها ناخوشایند تلقی شود؛ به‌ویژه زمانی که باعث کند شدن روند انجام کار‌ها شود.

تأثیر فرهنگ برابری‌خواهی بر شیوه صحبت کردن در شمال اروپا

پوچوفسکی این شیوه ارتباطی را با ساختار برابری‌خواهانه جوامع شمال اروپا مرتبط می‌داند. در این کشورها، تفاوت‌های جایگاه اجتماعی افراد معمولاً کمتر از طریق مکالمات روزمره برجسته می‌شود.

برای نمونه، در دانمارک استفاده روزمره از عنوان‌های رسمی مانند «Herr» به معنای آقا و «Frue» به معنای خانم، که در گذشته رایج‌تر بود، تا حد زیادی کنار گذاشته شده است. به گفته پوچوفسکی، این تغییر نشان‌دهنده فاصله گرفتن افراد از تعریف هویت خود بر اساس طبقات اجتماعی نیز هست.

این رویکرد با مفهوم «قانون یانته» (Jante Law) نیز ارتباط دارد؛ مفهومی فرهنگی که جایگاه مهمی در فرهنگ اسکاندیناوی دارد و بر این اصل تأکید می‌کند که هیچ‌کس نباید خود را خاص‌تر یا برتر از دیگران بداند.

چنین نگرشی باعث می‌شود نشانه‌های زبانی مربوط به جایگاه اجتماعی در ارتباطات روزمره کمتر مورد استفاده قرار گیرند. در نتیجه، ادب بیشتر به شیوه بیان و شرایط مکالمه وابسته است تا استفاده از واژه‌ای مشخص برای نشان دادن احترام.

پوچوفسکی برای توضیح این تفاوت می‌گوید: «زبان فقط از واژه‌ها تشکیل نشده است. نحوه ارائه یک فکر نیز اهمیت دارد.»

هنجار‌های اجتماعی مشابهی در فنلاند نیز دیده می‌شود؛ کشوری که زبان آن برخلاف زبان‌های چهار کشور دیگر، به خانواده زبانی متفاوتی تعلق دارد.

چگونه واژه «متشکرم» می‌تواند جای «لطفاً» را بگیرد؟

یکی از رایج‌ترین روش‌ها برای مؤدبانه‌تر کردن درخواست‌ها در کشور‌های شمال اروپا، استفاده از واژه‌های تشکر است.

در سوئد، واژه «tack» می‌تواند در پایان یک درخواست قرار بگیرد و نقش نشانه‌ای از ادب را ایفا کند. پژوهش‌های مربوط به کاربرد این واژه نشان می‌دهند که استفاده از آن بیش از آنکه صرفاً با ابراز احترام به طرف مقابل ارتباط داشته باشد، به مفاهیمی مانند برابری و عمل متقابل مربوط است.

واژه‌های مشابهی در دیگر زبان‌های شمال اروپا نیز وجود دارند:

دانمارکی: tak

نروژی: takk

ایسلندی: takk

فنلاندی: kiitos

سوئدی: tack

بااین‌حال، فراموش کردن این واژه‌ها از سوی گردشگران معمولاً مشکل بزرگی ایجاد نمی‌کند. برای مثال، اگر فردی هنگام سفارش قهوه در دانمارک واژه «tak» را به کار نبرد، لزوماً از نظر طرف مقابل بی‌ادب محسوب نمی‌شود.

حتی به گفته هوملگرن، ادب بیش از اندازه ممکن است در برخی موقعیت‌ها با تردید روبه‌رو شود. برای مثال، فرستادن یک کارت تشکر فیزیکی پس از مصاحبه شغلی در دانمارک می‌تواند رفتاری غیرمعمول تلقی شود.

هوملگرن در این باره می‌گوید: «هرگز نشنیده‌ام کسی پس از مصاحبه شغلی کارت تشکر بفرستد. این کار ممکن است کمی اغراق‌آمیز به نظر برسد و حتی این تصور را ایجاد کند که فرد در انتظار دریافت لطفی متقابل است.»

توصیه به گردشگران: رفتار مردم محلی را مشاهده کنید

هوملگرن به گردشگرانی که از کشور‌های شمال اروپا بازدید می‌کنند توصیه می‌کند شیوه ارتباط مردم محلی را به‌دقت مشاهده کنند.

او می‌گوید: «باید خود را با سطح و شیوه ادب در محیطی که در آن قرار دارید، هماهنگ کنید. با مشاهده موقعیت‌های اطراف می‌توانید یاد بگیرید چه چیزی مؤدبانه تلقی می‌شود و چه چیزی چنین نیست.»

برای این کار، نیازی نیست زبان محلی را روان صحبت کنید. توجه به لحن صدا، زبان بدن و نحوه تعامل افراد با کارکنان خدماتی و غریبه‌ها نیز می‌تواند به درک بهتر هنجار‌های اجتماعی کمک کند.

به گفته زبان‌شناسان، نکته اصلی این است که ادب در همه جوامع با واژه‌ها یا رفتار‌های یکسان بیان نمی‌شود. نبود معادل مستقیم برای واژه «لطفاً» در زبان‌های شمال اروپا به معنای کمتر مؤدب بودن مردم این کشور‌ها نیست؛ بلکه نشان می‌دهد شیوه‌های ابراز احترام از فرهنگی به فرهنگ دیگر تفاوت دارند.

پرسش‌های متداول

آیا در زبان‌های اسکاندیناوی واژه «لطفاً» وجود ندارد؟

در این زبان‌ها معادل مستقیمی با همان کاربرد رایج «لطفاً» در فارسی یا please در انگلیسی وجود ندارد. بااین‌حال، افراد از عبارت‌های جایگزین، تشکر، لحن صدا و زبان بدن برای بیان ادب استفاده می‌کنند.

مردم دانمارک و سوئد چگونه درخواست مؤدبانه مطرح می‌کنند؟

در دانمارک می‌توان از عبارت «må jeg bede om» به معنای «می‌توانم درخواست کنم؟» استفاده کرد. در سوئد نیز افزودن واژه «tack» به معنای «متشکرم» به پایان درخواست، می‌تواند نشانه ادب باشد.

آیا مردم کشور‌های شمال اروپا بی‌ادب‌تر هستند؟

خیر. نبود یک واژه مستقیم برای «لطفاً» به معنای کمتر مؤدب بودن مردم نیست. در این جوامع، احترام اغلب از طریق شیوه بیان، لحن صدا، زبان بدن و رعایت هنجار‌های اجتماعی منتقل می‌شود.

قانون یانته چیست و چه ارتباطی با زبان دارد؟

قانون یانته مفهومی فرهنگی در اسکاندیناوی است که بر برتر ندانستن خود نسبت به دیگران تأکید دارد. این نگرش با کاهش تأکید بر جایگاه اجتماعی و استفاده کمتر از برخی نشانه‌های رسمی در ارتباطات روزمره مرتبط دانسته می‌شود.

گردشگران برای رعایت ادب در کشور‌های شمال اروپا چه کاری انجام دهند؟

بهتر است رفتار مردم محلی، لحن صحبت کردن آنها و نحوه تعاملشان با غریبه‌ها را مشاهده کنند. یادگیری چند عبارت تشکر نیز مفید است، اما فراموش کردن آنها معمولاً به معنای بی‌ادب تلقی شدن نیست.

جمع‌بندی

زبان‌های اسکاندیناوی نمونه‌ای روشن از تفاوت‌های فرهنگی در بیان احترام هستند. در این جوامع، ادب الزاماً با واژه‌ای مشخص مانند «لطفاً» منتقل نمی‌شود و ارتباط مستقیم، لحن صدا، زبان بدن و فرهنگ برابری‌خواهی نقش مهمی دارند.

اگر قصد سفر به دانمارک، سوئد، نروژ، ایسلند یا فنلاند را دارید، به‌جای تمرکز صرف بر یادگیری واژه‌های مؤدبانه، به شیوه تعامل مردم محلی نیز توجه کنید. مشاهده رفتار‌های روزمره می‌تواند به شما کمک کند تا با فرهنگ ارتباطی مقصد بهتر آشنا شوید و طبیعی‌تر با مردم ارتباط برقرار کنید. 

منبع: فوت و فن