دانشمندان کشف کرده‌اند که کدام افراد توجه کمتری به حیوانات دارند

به گزارش مجله خبری نگار، یک تیم بین‌المللی از دانشمندان نشان داده‌اند که افرادی که سطح پایینی از ویژگی‌های اوتیسم دارند، تمایل قابل توجهی به توجه سریع‌تر به تصاویر حیوانات نسبت به اشیاء بی‌جان دارند. با این حال، برای افرادی که سطح بالاتری از ویژگی‌های اوتیسم دارند، این اثر به طور قابل توجهی ضعیف‌تر یا به طور کلی وجود ندارد. این مطالعه در مجله شناخت منتشر شده است.

تشخیص موجودات زنده از اشیاء بی‌جان یک مهارت شناختی اساسی است که برای بقا و تعامل اجتماعی حیاتی است. انسان‌ها از نظر تکاملی طوری برنامه‌ریزی شده‌اند که به موجودات دیگر توجه کنند، زیرا ممکن است آنها نمایانگر یک تهدید، فرصتی برای ارتباط یا منبع اطلاعات باشند.

پیش از این، دانشمندان فرض می‌کردند که تمایل به توجه به موجودات زنده اولین گام در تعامل اجتماعی است. مطالعه جدید به ما کمک می‌کند تا بفهمیم که چگونه این امر با توانایی‌های شناختی اجتماعی گسترده‌تر مرتبط است، که ممکن است در افراد مبتلا به ویژگی‌های اوتیسم مختل شده باشد.

این مطالعه شامل ۱۲۰ بزرگسال جوان با بینایی طبیعی بود. محققان آزمایشی را با استفاده از محرک‌های بصری انجام دادند. به شرکت‌کنندگان جفت‌هایی از تصاویر - یک حیوان و یک شیء - نشان داده شد که پس از آن یک هدف روی یکی از تصاویر ظاهر می‌شد. وظیفه آزمودنی‌ها این بود که در اسرع وقت مشخص کنند شیء در کدام سمت ظاهر می‌شود. زمان واکنش آنها به آنها اجازه می‌داد تا ارزیابی کنند که ابتدا توجه خود را به چه چیزی معطوف کرده‌اند.

نتایج نشان داد که به طور متوسط، شرکت‌کنندگان وقتی تصویر هدف به جای تصویر حیوان ظاهر می‌شد، سریع‌تر پاسخ می‌دادند. این موضوع تأیید می‌کند که افراد به طور طبیعی تمایل دارند به موجودات زنده توجه کنند. علاوه بر این، افرادی که صفات اوتیسم کمتری داشتند، این اثر را قوی‌تر نشان دادند و در عرض چند میلی‌ثانیه اول به حیوانات توجه کردند. در همین حال، افرادی که صفات اوتیسم بیشتری داشتند، عملاً چنین سوگیری توجهی را نشان ندادند، به خصوص در لحظات اول پس از ارائه تصاویر.

وقتی تصاویر وارونه شدند، این اثر باقی ماند، اما کمتر مشخص شد. وقتی دانشمندان از تصاویر تار و غیرقابل تشخیص استفاده کردند، هیچ تفاوتی در توجه بین گروه‌ها مشاهده نشد، که تأیید می‌کند این اثر به طور خاص به درک موجودات زنده مربوط می‌شود.

این یافته‌ها درک ما را از مکانیسم‌های ادراک اجتماعی عمیق‌تر می‌کند و نشان می‌دهد که تمایل طبیعی به توجه به موجودات زنده ممکن است با توانایی‌های شناختی اجتماعی مرتبط باشد. با این حال، این مطالعه در بین افرادی انجام شد که تشخیص رسمی اوتیسم نداشتند، بنابراین در آینده، دانشمندان قصد دارند آزمایش کنند که آیا این اثر در افراد مبتلا به اختلال طیف اوتیسم همچنان ادامه دارد یا خیر. آنها همچنین قصد دارند بررسی کنند که چگونه این مکانیسم در دوران کودکی توسعه می‌یابد و چه عواملی بر توسعه آن تأثیر می‌گذارند.