دانشمندان تأثیر اضافه وزن بر روند پیری مغز را کشف کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، وزن اضافی نه تنها می‌تواند بر سلامت جسمی، بلکه بر عملکرد مغز نیز تأثیر بگذارد. دانشمندان دریافته‌اند که افزایش طولانی‌مدت شاخص توده بدنی با کاهش سریع‌تر حافظه، تمرکز و توانایی انجام کار‌های روزمره مرتبط است. این رابطه به ویژه در افراد بالای ۶۵ سال بارزتر است. ایزوستیا بررسی می‌کند که چگونه وزن با زوال شناختی مرتبط با سن مرتبط است و آیا می‌توان این روند را کند کرد یا خیر.

وزن و حافظه

محققان دانشگاه جورجیا داده‌های ۸۲۵۲ فرد را که در شروع مطالعه از نظر شناختی طبیعی بودند، تجزیه و تحلیل کردند. شرکت‌کنندگان در این تجزیه و تحلیل گنجانده شده بودند و دوره زمانی ۱۹۹۶ تا ۲۰۲۰ را پوشش می‌دادند. میانگین سنی داوطلبان ۵۹ سال و میانگین دوره پیگیری ۱۷.۵ سال بود.

نتایج در مجله نورولوژی (JN) منتشر شد. دانشمندان نه تنها یک اندازه‌گیری BMI واحد، بلکه میانگین مقدار آن را در یک دوره طولانی نیز بررسی کردند. این رویکرد به آنها اجازه داد تا تأثیر تجمعی تغییرات وزن بر بدن را ارزیابی کنند.

مشخص شد که میانگین بالاتر BMI با کاهش سریع عملکرد شناختی کلی، حافظه و عملکرد اجرایی مرتبط است. عملکرد اجرایی مسئول تمرکز، برنامه‌ریزی، سازماندهی اقدامات و حل مشکلات روزمره است.

ارتباط بین BMI تجمعی و زوال شناختی در حدود سال هشتم پیگیری، بیشترین میزان را نشان داد. علاوه بر این، این رابطه در بین شرکت‌کنندگان بالای ۶۵ سال قوی‌تر از افراد ۵۰ تا ۶۵ سال بود.

محققان ارتباط آماری معناداری را با هر سه معیار ارزیابی‌شده یافتند: عملکرد شناختی عمومی، حافظه و عملکرد اجرایی. این نشان می‌دهد که این کاهش در یک توانایی واحد نیست، بلکه کاهش گسترده‌تری در عملکرد شناختی است.

با این حال، نویسندگان ادعا نمی‌کنند که هر واحد BMI اضافی به خودی خود منجر به از دست دادن قابل توجه حافظه می‌شود. این مطالعه میانگین شاخص انباشته شده را در یک دوره طولانی تجزیه و تحلیل کرد و رابطه شناسایی شده، یک ارتباط آماری بین وزن و میزان تغییر شناختی را توصیف می‌کند.

چگونه وزن بر مغز تأثیر می‌گذارد

مکانیسم دقیق پشت این رابطه هنوز مشخص نشده است. دانشمندان التهاب مزمن، مشکلات گردش خون و مقاومت به انسولین - وضعیتی که در آن سلول‌ها به طور مؤثرتری به انسولین پاسخ نمی‌دهند - را به عنوان توضیحات احتمالی ذکر می‌کنند. این فرآیند‌ها ممکن است بر عملکرد عروق و متابولیسم مغز و به طور بالقوه بر حافظه و سایر توانایی‌های شناختی تأثیر بگذارند.

نویسندگان همچنین به مطالعات قبلی اشاره می‌کنند که افزایش BMI را با تغییرات در ساختار و خون‌رسانی به مناطق مغزی دخیل در حافظه و تصمیم‌گیری مرتبط می‌دانند. با این حال، محققان در این مطالعه مطالعات تصویربرداری از مغز را برای تأیید مکانیسم بیولوژیکی خاص انجام ندادند.

این مطالعه همچنین ثابت نمی‌کند که وزن اضافی مستقیماً باعث بیماری آلزایمر یا سایر اشکال زوال عقل می‌شود. اما ارتباطی بین BMI بالا در درازمدت و زوال شناختی سریع‌تر نشان می‌دهد.

نویسندگان، کنترل وزن را به عنوان یکی از عواملی که می‌تواند برای حفظ سلامت شناختی تحت تأثیر قرار گیرد، شناسایی می‌کنند. به گفته‌ی سوهان سون، نویسنده‌ی اصلی مطالعه، مدیریت وزن می‌تواند به کند شدن زوال شناختی کمک کند و تغییرات بالقوه در عرض دو سال قابل مشاهده است.

ما دریافتیم که با کنترل وزن، افراد می‌توانند میزان زوال شناختی را تنها در عرض دو سال به طور قابل توجهی کاهش دهند. این امر، BMI را به یکی از عوامل خطر قابل اصلاح در پیری سالم تبدیل می‌کند.

علاوه بر این، این متخصص خاطرنشان کرد که هیچ درمانی برای زوال عقل وجود ندارد. وی اظهار داشت که شناسایی و پرداختن به هرگونه عامل خطر قابل اصلاح که محققان ممکن است برای جلوگیری از ابتلا به آن کشف کنند، بسیار مهم است.

نویسندگان تأکید می‌کنند که ماهیت مشاهده‌ای این مطالعه به آنها اجازه نمی‌دهد ادعا کنند که کاهش وزن قطعاً از زوال عقل جلوگیری می‌کند یا حافظه را بازیابی می‌کند. نتایج به یک پیوند بالقوه مهم اشاره دارد که نیاز به مطالعه بیشتر دارد، از جمله از طریق مطالعاتی که تأثیر استراتژی‌های خاص مدیریت وزن را بر سلامت شناختی ارزیابی می‌کنند.