خودروی آفرودی به سامانه ضدپهپاد مجهز شد؛ سلاح جدید تفنگداران دریایی آمریکا

به گزارش مجله خبری نگار،نیروی تفنگداران دریایی آمریکا در حال خرید یک سامانه متحرک جدید مقابله با پهپاد است که رادار و پرتابگر‌های موشکی را روی یک خودروی سبک آفرود قرار می‌دهد و به یگان‌های تفنگداران دریایی راهکار دیگری برای مقابله با تهدید‌های روزافزون پهپاد‌ها ارائه می‌کند.

شرکت V۲X در ۸ سپتامبر اعلام کرد که قراردادی به ارزش ۱۹ میلیون دلار از نوع قرارداد تأمین نامحدود و تحویل نامحدود (IDIQ) برای ارائه سامانه مقابله با پهپاد Tempest به همراه نرم‌افزار مدیریت، قطعات یدکی، آموزش، نگهداری و پشتیبانی مهندسی دریافت کرده است.

طبق اطلاعات قراردادی که پس از اعطای قرارداد در ماه اوت منتشر شد، این قرارداد شامل ۱۰ دستگاه خودروی Tempest خواهد بود.

پرتابگر موشکی ساخته‌شده برای تحرک بالا

Tempest بر پایه یک ایده نسبتاً ساده طراحی شده است: یک پهپاد در حال نزدیک شدن را شناسایی کن، سریع با آن درگیر شو و سپس پیش از اینکه دشمن بتواند سامانه مقابله با پهپاد را هدف قرار دهد، موقعیت خود را تغییر بده.

نمونه‌ای که به‌صورت عمومی نمایش داده شده، از یک پلتفرم آفرود ۴×۴ تجاری استفاده می‌کند که به یک رادار و دو پرتابگر برای موشک‌های AGM-۱۱۴L Longbow Hellfire مجهز شده است.

V۲X می‌گوید این سامانه برای شناسایی، درگیری و نابودی پهپاد‌های بدون سرنشین کلاس ۲ و کلاس ۳ طراحی شده است؛ از جمله پهپاد‌های بزرگ‌تر شناسایی و تهاجمی.

این ویژگی باعث می‌شود Tempest با خودرو‌های سنتی دفاع هوایی که معمولاً بر شاسی‌های سنگین زرهی و مجموعه‌های بزرگ حسگر متکی هستند، تفاوت زیادی داشته باشد.

پیکربندی سبک این سامانه، تحرک بالا و ابعاد کوچک‌تر را در اولویت قرار می‌دهد تا بتواند همراه نیرو‌های در حال مانور حرکت کند و پس از درگیری به‌سرعت جابه‌جا شود.

این مفهوم بازتاب‌دهنده مشکلی است که در جنگ اوکراین و دیگر درگیری‌ها بیش از پیش دیده شده است: پهپاد‌های نسبتاً ارزان می‌توانند نیروها، خودرو‌ها و تجهیزات باارزش را تهدید کنند و ارتش‌ها را مجبور کنند راهکار‌هایی برای دفاع پیدا کنند که فقط به موشک‌های گران‌قیمت پدافندی متکی نباشند.

چرا موشک Hellfire روی یک خودروی سبک؟

غیرمعمول‌ترین ویژگی Tempest که تاکنون نمایش داده شده، ترکیب یک خودروی کوچک آفرود با موشک بزرگ‌تر Hellfire است.

موشک AGM-۱۱۴L از جستجوگر راداری فعال با طول موج میلی‌متری استفاده می‌کند و طوری طراحی شده است که پس از شلیک، بدون نیاز به هدایت مداوم از سوی خودروی پرتاب‌کننده بتواند به هدف حمله کند.

این ویژگی از مفهوم «شلیک کن و جابه‌جا شو» که اساس طراحی Tempest است، پشتیبانی می‌کند؛ یعنی خودرو می‌تواند با هدف درگیر شده و به‌سرعت موقعیت شلیک خود را ترک کند، به‌جای اینکه هنگام هدایت موشک همچنان در معرض خطر باقی بماند.

V۲X نخستین‌بار در سال ۲۰۲۵ و در نشست سالانه انجمن ارتش آمریکا (AUSA) سامانه Tempest را به‌صورت عمومی به نمایش گذاشت.

این شرکت Tempest را یک خودروی رزمی مبتنی بر فناوری‌های تجاری معرفی کرد که برای مأموریت‌های سریع با میزان در معرض‌بودن پایین طراحی شده است. همچنین اعلام کرد نسخه‌های ثابت نصب‌شده روی تریلر نیز از این سامانه وجود دارند.

با این حال، پیکربندی دقیق نسخه‌ای که به تفنگداران دریایی آمریکا تحویل داده خواهد شد، هنوز به‌طور کامل مشخص نشده است.

قرارداد عمومی جزئیاتی درباره موشک رهگیر، نحوه چیدمان رادار یا دیگر تجهیزات نهایی ارائه نمی‌دهد؛ بنابراین نباید تصور کرد پیکربندی Hellfire که به‌صورت عمومی نمایش داده شده، دقیقاً مشابه تمام ۱۰ خودروی تحویلی به تفنگداران دریایی خواهد بود.

لایه جدیدی در دفاع هوایی تفنگداران دریایی

تفنگداران دریایی آمریکا هم‌اکنون سامانه‌های متحرک مقابله با پهپاد و دفاع هوایی کوتاه‌بردی مانند Light Marine Air Defense Integrated System یا L-MADIS را در اختیار دارند.

این نیرو‌ها اخیراً با L-MADIS برای مقابله با پهپاد‌هایی که نیرو‌های آبی‌خاکی را تهدید می‌کنند، تمرین کرده‌اند.

Tempest یک رویکرد متفاوت ارائه می‌دهد: یک رهگیر جنبشی بسیار متحرک که می‌تواند همراه نیرو‌های در حال حرکت عملیات کند و تهدید‌های مشخص پهپادی را در فاصله نسبتاً کوتاه هدف قرار دهد.

این تفاوت با تکامل جنگ پهپادی می‌تواند اهمیت بیشتری پیدا کند. جنگ الکترونیک می‌تواند برخی سامانه‌های بدون سرنشین را مختل کند، اما پهپاد‌های خودکار، لینک‌های ارتباطی مقاوم و فناوری‌های جدید دیگر می‌توانند باعث شوند اتکا به اخلال الکترونیکی همیشه قابل اعتماد نباشد.

یک سامانه موشکی به فرماندهان گزینه دیگری می‌دهد؛ زمانی که شکست الکترونیکی تهدید کافی نباشد.

در عین حال، Tempest قرار نیست جایگزین یک شبکه کامل دفاع هوایی شود. با تنها دو موشک آماده شلیک که در نمونه‌های نمایش داده‌شده دیده شده، خودرویی مانند این برای مقابله مستقل با یک موج بزرگ از پهپاد‌ها مناسب نیست. ارزش اصلی آن در تحرک، توزیع‌پذیری و توانایی واکنش سریع به تهدید‌های مشخص است؛ در حالی که به‌عنوان بخشی از یک شبکه دفاعی گسترده‌تر عمل می‌کند.

برای تفنگداران دریایی، این تحرک ممکن است مهم‌ترین ویژگی باشد. به‌جای حفاظت از یک موقعیت ثابت با یک خودروی دفاع هوایی بزرگ، Tempest می‌تواند همراه یگان‌های رزمی حرکت کند، یک پهپاد نزدیک‌شونده را درگیر کند و سپس پیش از تبدیل شدن به هدفی آسان، موقعیت خود را تغییر دهد.

با ادامه گسترش تهدید‌های پهپادی در میدان‌های نبرد، سامانه‌هایی که ترکیبی از تحرک، درگیری سریع و سخت‌افزار‌های تجاری نسبتاً ساده را ارائه می‌دهند، می‌توانند به بخش رایج‌تری از دفاع هوایی خط مقدم تبدیل شوند.

منبع:روزیاتو