دانشمندان به کوتاه شدن عمر به دلیل تنهایی اشاره کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان ارتباطی بین تنهایی و انزوای اجتماعی و امید به زندگی کوتاه‌تر بدون بیماری‌های جسمی و روانی عمده کشف کرده‌اند. تجزیه و تحلیل داده‌های تقریباً ۲۷۷۵۰۰ نفر نشان داد که این تفاوت به ویژه در تعداد سال‌های عاری از افسردگی و اضطراب قابل توجه است. نتایج این مطالعه در ایزوستیا گزارش شده است.

تنهایی و انزوا با کاهش سال‌های سلامتی مرتبط است

محققان داده‌های مربوط به ۲۷۷،۴۸۹ بزرگسال ۴۰ تا ۶۹ ساله را که در زمان ورود به مطالعه فاقد هفت بیماری مزمن عمده بودند، تجزیه و تحلیل کردند. این بیماری‌ها شامل دیابت نوع ۲، بیماری‌های قلبی عروقی، بیماری‌های مزمن تنفسی، بیماری‌های نورودژنراتیو، سرطان، افسردگی و اضطراب بودند.

این مطالعه در مجله Nature Communications منتشر شد. شرکت‌کنندگان به چهار دسته تقسیم شدند: بدون تنهایی یا انزوای اجتماعی، فقط با تنهایی، فقط با انزوای اجتماعی و با هر دو شرایط به طور همزمان. سپس دانشمندان با استفاده از ۵۰ سال به عنوان پایه، امید به زندگی را بدون این شرایط تخمین زدند.

افرادی که هم تنهایی و هم انزوای اجتماعی را تجربه کرده بودند، بدون هفت بیماری عمده، امید به زندگی کمتری داشتند. برای زنان، این تفاوت در مقایسه با شرکت‌کنندگانی که این بیماری‌ها را نداشتند، تقریباً سه سال و برای مردان ۲.۲ سال بود. این ارتباط به ویژه برای اختلالات روانی قوی بود.

تنهایی ارتباط قوی‌تری با سلامت روان دارد

وقتی دانشمندان بیماری‌ها را به جسمی و روانی تقسیم کردند، تفاوت‌ها بیشتر آشکار شد. این مطالعه افسردگی و اضطراب را به عنوان اختلالات روانی طبقه‌بندی کرد، در حالی که پنج بیماری دیگر از فهرست اولیه به عنوان جسمی طبقه‌بندی شدند.

زنانی که هم تنهایی و هم انزوای اجتماعی را تجربه کرده بودند، امید به زندگی تخمینی بدون ابتلا به پنج بیماری جسمی اصلی، ۲.۴ سال کمتر از زنانی بود که این شرایط را نداشتند. برای مردان، این تفاوت ۱.۷ سال بود.

برای اختلالات روانی، این میزان بالاتر بود. برای زنان، ترکیبی از تنهایی و انزوای اجتماعی با ۳.۷ سال کاهش امید به زندگی بدون افسردگی و اضطراب همراه بود. برای مردان، این تفاوت به ۵.۸ سال رسید.

این به دلیل تفاوت‌های جنسیتی بین زن و مرد است. تحقیقات ما نشان داد که مردان بیشتر در معرض اثرات تنهایی هستند. ما همچنین می‌دانیم که زنان تمایل دارند بیشتر از مردان عمر کنند. مزایای جنسیتی برای برخی بیماری‌ها وجود دارد.

این بدان معنا نیست که تنهایی مستقیماً عمر فرد را پنج یا شش سال کوتاه می‌کند. بلکه، این یک تفاوت آماری در امید به زندگی بدون بیماری بین گروه‌های شرکت‌کننده است و خود مطالعه اجازه ایجاد یک رابطه علّی را نمی‌دهد.

تنهایی چه تفاوتی با انزوای اجتماعی دارد؟

اگرچه این مفاهیم اغلب در گفتار روزمره به جای یکدیگر استفاده می‌شوند، محققان بین آنها تمایز قائل می‌شوند. انزوای اجتماعی معیاری عینی از تعداد تماس‌های اجتماعی یک فرد است، در حالی که تنهایی منعکس کننده احساس ذهنی نارضایتی از روابط است.

در مجموع، این مطالعه نشان داد که انزوای اجتماعی و تنهایی می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر امید به زندگی بدون بیماری داشته باشد. این موضوع هم در مورد بیماری‌های جسمی و هم در مورد بیماری‌های روانی صدق می‌کند.

بنابراین، یک فرد می‌تواند تعداد زیادی از ارتباطات اجتماعی داشته باشد و همچنان احساس تنهایی کند. برعکس، فردی که دایره اجتماعی کوچکی دارد، لزوماً تنهایی را تجربه نمی‌کند.

در این مطالعه، ۳.۳٪ از شرکت‌کنندگان فقط به تنهایی، ۶.۸٪ فقط به انزوای اجتماعی و ۰.۸٪ دیگر به هر دو بیماری مبتلا بودند. مهم‌ترین تفاوت‌ها در امید به زندگی بدون بیماری زمانی مشاهده شد که این بیماری‌ها با هم ترکیب شدند.

یک سبک زندگی سالم همیشه خطرات را جبران نمی‌کند

به طور جداگانه، محققان ارزیابی کردند که آیا یک سبک زندگی سالم می‌تواند ارتباط بین تنهایی یا انزوای اجتماعی و امید به زندگی بدون بیماری را کاهش دهد یا خیر. رژیم غذایی، فعالیت بدنی، مدت زمان خواب و سیگار کشیدن در نظر گرفته شد.

یک سبک زندگی سالم‌تر در واقع با امید به زندگی طولانی‌تر و بدون بیماری در بین افراد منزوی و غیر منزوی مرتبط بود. علاوه بر این، با افزایش امتیاز سبک زندگی سالم‌تر، تفاوت بین شرکت‌کنندگان منزوی و غیر منزوی کاهش یافت.

تصویر برای تنهایی متفاوت بود. محققان هیچ کاهش آماری معنی‌داری در تفاوت مرتبط با امید به زندگی بدون بیماری با تغییر به سبک زندگی سالم‌تر پیدا نکردند.

نتایج من را شگفت‌زده نکرد. مطالعات قبلی نشان داده‌اند که انزوای اجتماعی و تنهایی با مرگ و میر، به ویژه مرگ و میر زودرس، مرتبط هستند و این مطالعه شواهد بیشتری ارائه می‌دهد.

بنابراین، نتایج به تمایز احتمالی بین تنهایی ذهنی و فقدان عینی ارتباطات اجتماعی اشاره دارد. فعالیت بدنی، تغذیه، خواب و ترک سیگار ممکن است با نتایج مطلوب‌تری در زمینه انزوای اجتماعی مرتبط باشند؛ با این حال، اصلاح سبک زندگی به تنهایی ممکن است برای تنهایی کافی نباشد.

این مطالعه رابطه علت و معلولی را اثبات نمی‌کند

نویسندگان تأکید می‌کنند که این مطالعه ماهیت مشاهده‌ای دارد. بنابراین، داده‌های به‌دست‌آمده ارتباط آماری بین تنهایی، انزوای اجتماعی و امید به زندگی بدون بیماری را نشان می‌دهند، اما به‌خودی‌خود ثابت نمی‌کنند که این شرایط علت ایجاد بیماری‌ها یا کوتاه شدن طول عمر سالم هستند.

علاوه بر این، شرکت‌کنندگان از پایگاه داده‌ی بانک زیستی بریتانیا انتخاب شدند که نماینده‌ی کامل جمعیت بریتانیا نیست. اطلاعات مربوط به برخی از اجزای سبک زندگی نیز از طریق خوداظهاری جمع‌آوری شد که ممکن است منجر به اشتباهاتی شود.

با این حال، تحقیقات همچنین نشان می‌دهد که عوامل اجتماعی نه تنها با بیماری‌های خاص یا مرگ و میر کلی مرتبط هستند، بلکه با تعداد سال‌هایی که فرد بدون اختلالات مزمن جسمی و روانی عمده می‌گذراند نیز مرتبط هستند. علاوه بر این، مکانیسم‌های مختلفی ممکن است زمینه‌ساز تنهایی و انزوای اجتماعی باشند، بنابراین تأثیر آنها بر سلامت باید به طور جداگانه مورد مطالعه قرار گیرد.