دو وضعیت ژنتیکی برای ایجاد یک بیماری شدید مغزی شناسایی شده است

نقص دو ژنی باعث بیماری شدید مغزی می‌شود.

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان کالج پزشکی بیلور کشف کرده‌اند که ایجاد تخریب عصبی مشابه مراحل اولیه بیماری پارکینسون نیاز به ترکیبی از جهش‌ها در دو ژن - ATP۱۳A۲ و GBA۱ - دارد. نتایج این مطالعه در مجله Molecular Neurodegeneration (MolNeuro) منتشر شده است.

محققان در آزمایش‌هایی روی مگس‌های میوه نشان دادند که از دست دادن یک کپی از ژن Gba۱b، آنالوگ GBA۱ انسانی و یک عامل خطر شناخته شده برای بیماری پارکینسون، به خودی خود منجر به اختلالات عصبی نمی‌شود.

با این حال، تخریب عصبی زمانی آغاز شد که مگس‌ها فاقد هر دو نسخه از Gba۱b و یک نسخه از ژن anne - آنالوگ عملکردی ATP۱۳A۲ انسانی - بودند. با این ترکیب، حشرات به تدریج دچار اختلالات حرکتی، از دست دادن نورون‌ها و اختلال در تعاملات بین نورون‌ها و سلول‌های گلیال شدند.

نویسندگان خاطرنشان می‌کنند که داشتن یک کپی جهش‌یافته از GBA۱ در انسان، خطر ابتلا به این بیماری را تقریباً پنج برابر افزایش می‌دهد. با این حال، همه ناقلان به این بیماری مبتلا نمی‌شوند. مطالعه جدید نشان می‌دهد که نیاز به یک عامل ژنتیکی دوم وجود دارد.

تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که این جهش‌ها بر انواع مختلف سلول تأثیر می‌گذارند: Gba۱b در درجه اول سلول‌های گلیال را مختل می‌کند، در حالی که anne در درجه اول نورون‌ها را مختل می‌کند. اولین علائم آسیب در گلیا رخ داد، جایی که لیپید سمی گلوکوزیل سرامید تجمع یافت و منجر به تورم و تخریب سلول شد. بدون حمایت گلیا، نورون‌ها به تدریج توانایی عملکرد طبیعی خود را از دست دادند، به خصوص آنهایی که مسئول حرکت و بینایی هستند.

محققان همچنین نشان دادند دارو‌هایی که عملکرد لیزوزوم را بهبود می‌بخشند یا تولید لیپید‌های سمی را کاهش می‌دهند، عملکرد سلولی را در مگس‌ها تا حدی بازیابی می‌کنند. به گفته نویسندگان، این نتایج بلافاصله درمانی برای بیماری پارکینسون ارائه نمی‌دهند، اما به اهداف بیولوژیکی امیدوارکننده‌ای برای رویکرد‌های درمانی آینده اشاره دارند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری