امیرکبیر و ماجرای این روزهای گره زدن نان و جنگ توسط برخی سیاسیون

امیرکبیر دستور داده بود توپ‌هایی بسازند که حتی در بارندگی نیز شلیک کند. همین طور توپ‌هایی بسازند که برخلاف توپ‌های انگلیسی و روسی، لوله شان یکپارچه ریخته شود تا محکم باشند و شلیک دقیق‌تر و سنگین‌تری داشته باشند. در قهوه خانه‌ها و شیره‌کش‌خانه‌ها، بساط تمسخر و طنز‌ها ساختند

به گزارش مجله خبری نگار، امیرکبیر می‌خواست کارخانه توپ سازی بسازد تا ایران از نظر قدرت نظامی تقویت شود!

شایعه کردند مردم گرسنه‌اند و امیرکبیر دنبال جنگه

(یعنی دوقطبی نان و جنگ برای عوام)

هرجا هرکس فقیری می‌دید به کارخانه توپ امیرکبیر فحش می‌داد!

کاری کردند که شاه (که علاقه‌ی زیادی به امیرکبیر داشت)؛ با دست خودش حکم قتل‌ش را امضاء کرد!

بعداز شهادت امیرکبیر، انگلیس خبیث بوشهر و خارک را تصرف کرد تا ایران مجبور شود جدایی و استقلال هرات و افغانستان را قبول کند(جزیره خارک را اشغال کرد و ایران را تحت فشار قرار داد تا این که افغانستان از ایران جدا شد و آغازی بود بر دوره قحطی و آبله اواخر قاجار که قریب به ۱۰ملیون ایرانی از بین رفتند.)

با قرارداد پاریس، آنها را از ایران جدا کردند

نتیجه این شد که مردم بدبخت، گرسنه‌تر شدند. چرا؟!

چون هرات دریچه تجارت ایران با خاور دور بود (وسرچشمه گندم سیستان)

و بعد هم قحطی بزرگ و وحشتناک تاریخی درست شد...

به همین سادگی؟!

با شهادت امیرکبیر، کارخانه به ثمر رسیده نافرجام ماند و تمام کارگران و صنعتگران آموزش دیده، توسط غربزده و مزدوری به نام میرزا آقاخان نوری، اخراج شدند!

تیغ دوقطبی نان و جنگ هنوز می‌تواند امیرکبیر‌ها را از میدان بیرون کند!

چندبار از این حربه دشمنان، مکرر زخم خورده‌ایم ولی باز عبرت نگرفته‌ایم؟!

استعمار و شیاطین روی جهل ملت‌ها حساب ویژه‌ای باز کرده‌اند و اطمینان دارند هنوز هم این شیوه، جواب می‌دهد